Chapter XII
Oh! Bliss Immortal! hail! all hail!
All glory, honour, to the Lamb who died!
Now seated glorious at His Father’s side.
Sound through the Universe his Name!
His matchless Love his Fame proclaim!
Till all His foes are put to shame.
And let the Story of the Cross prevail
O’er every Mountain, Island, Hill, and Dale,
Of the wide world, and satan’s power destroy,—
The wondrous news thrill every heart with joy—
Wafted on every breeze, by every swelling gale,
Till sin and suffering, shame and sorrow fail;
’Gainst Love Omnipotent no force prevail;
Till all His foes subdued shall bow the knee,
To Him who died on Calvary’s bloody tree,
For lost and guilty men, of every race,
Of every nation, station, time and place.
Oh swell the joyful notes of Jubilee!
The year of Grace! the year of Liberty!
Burst! burst! ye prison bars! let Man be free!
HE died for all, of every tribe and hue,
Anglican, Indian, Ethiop, Greek and Jew.
All, all are welcome! wide heaven’s gates expand;
_There_ every name is known from every Land,
_There_ burst Hosannas, Heaven’s loud acclaim,
O’er every new-arrived, his name they name.
While all the blood-washed Throng,
In accents loud and long,
Their rapturous joy proclaim,
Shouting and singing, Glory to the Lamb!
All praise to Him who sits upon the Throne,
Who rules the Universe, the Lord alone!
Jehovah, Jesus, Saviour, Great I AM!
To Him who bought us
With His precious blood;
To Him who brought us
To this Bright Abode,
Of perfect Blessedness,
And Everlasting Peace,
“The Bosom of Our Father and our God!”
=Latin Translations.=
=[The following attempts at a translation of a couple of Psalms,
and some of our beautiful Evangelical Hymns into Latin, will
interest those who are acquainted with that noble old Tongue;
more especially if they are at all conversant with the Latin
Hymnology and methods of versification of what are designated
the _Middle Ages_.]=
Psalmus XXIII.
1. Est Jehova Pastor meus,
Meus Dominus et Deus,—
Ego impotens et reus—
Ergo non carebo.
Suam ovem stabulatque,
Prata graminosa datque.
Rivis placidis lavatque,
Illuc ducit, propinatque;
Itaque valebo.
2. Animamque reportavit
Meam, saepe recreavit;
Me quaesivit et servavit,
Optimus Curator.
Vüs rectis, praeparatis,
Aequitati consecratis,
Ducit Deus bonitatis,
Propter suum nomen gratis,
Ductor et Salvator.
3. Transeam caliginosa
Loca, et calamitosa,
Dura, dira, luctuosa,
Hostes et obstantes;
Non formido aerumnosa
Mala, tetra, dolorosa;
Gaudens fero lacrimosa,
Inter Te amantes.
Confidenter ibo Tecum;
Nam Tu semper eris mecum;
Tua virga, tuum pedum,
Ample consolantes.
4. Mensam mihi preparasque,
Coram hostes, panem dasque;
In clementiâ prope stasque:
Mea pax abundat:
Sanctum oleum benignum,
Super caput tam indignum
Meum fundis,—clarum signum:
Meum vas redundat.
5. Immo bonitas divina,
Valetudo genuina,
Cum clementiâ supernâ,
Et benignitas aeterna,
Semper me sequentur.
Dum in vita remanebo,
Dei gratiâ gaudebo:
Ejus domum habitabo,
Ejus nomen collaudabo,
Et indesinenter.
Psalmus C.
1. In Jehovam vos ovate,
Et gaudete, et cantate,
Omnes terram habitantes.
Laeti Dominum, servite,
Et cum gaudio gestite,
Coram Illum triumphantes.
2. Nostrûm Deus est Creator,
Dominator et Salvator,
Deus unus, Auctor rerum:
Fecit nos, et nos nutrivit,
Regit, tutat, repetivit,
Oves perditos ad Herum.
3. Ejus portas introite;
Claris laudibus adite;
Illum Dominum clamantes:
Illum bonum, semper verum,
Fidelissimumque Herum,
In eternum adorantes.
“Nearer My God to Thee.”
1. Propius, O Deus mi, propius ad
Te,
Etiamsi crux erit quæ tollat
me:
Canam continue—
Mi Deus, prope Te;
Propius, O Deus mi, propius ad
Te.
2. Erroni noctu quamvis similis,
Quiescam super stratum
lapidis,—
Delectat esse me
In somnis prope Te;
Propius, O Deus mi, propius ad
Te.
3. Ut scalae tunc ad coelos via
sit;
Quaecunque mihi des, clementiâ
fit:
Sunto coelicolae;
Nutantes vocent me,
Propius, O Deus mi, propius ad
Te.
4. Tum experrecta laude fulget
mens,
Petrosis malis “Bethel”
extruens:
Sic moeror urget me,
Mi Deus, prope Te,
Propius, O Deus mi, propius ad
Te.
5. Si laetis pennis findens aëra.
Relictis stellis, petam
supera—
Quam jucundissime,
Cantabo—Prope Te,
Propius, O Deus mi, propius ad
Te.
“Rock of Ages Cleft for Me.”
Rupes Saeculorum, Te,
Pro me fissa, condam me!
Aquae Fons et sanguinis,
Duplex tui lateris,
Scelerum purgatio
Sit, et expiatio.
Nunquam possim exsequi,
Tua lex quæ mandet mi;
Quamvis strenuus semper sim,
Atque semper fleverim,
Hoc nil expiaverit;
In Te solo salus sit.
Nil in manu tulero;
Tuae cruci hæreo;
Vestes mihi nudo des,
Inopemque subleves;
Fonti foedus advolo;
Nisi laves pereo.
Dum vitalem haurio vim,
Cumque moribundus sim,
Quum per stellas evolem,—
Ante tuum thronum stem,
Rupes Saeculorum, Te,
Pro me fissa, condam me.
“Jesus Refuge of My Soul!”
O Præsidium, Jesu mi,
Fugiam tuo pectori:
Torrens propius æstuet,
Dum procella fureret:
Hoc in vitæ turbine,
O Salvator, tege me!
Fac ut tutus, integer,
Tecum semper commorer.
Soli es Refugio:
Tibi lassus hæreo:
Ne relinque solum me;
Sit solatium per Te.
Tibi dum confisus sim,
Plenas opes tulerim:
Me defende, debilem,
Me tutator, inopem.
Tu, O Jesu, mihi es
Omnes res optabiles:
Aegrum, lapsum, sublevas,
Opem fesso, coeco, das:
Facile es sanctissimus;
Ego sum perimprobus,
Fœdus, plenus scelerum—
Tu, bonorum omnium.
Gratia satis est in Te,
Sontem perabsolvere.
Fluat flumen affatim,
Purus ut ex toto sim.
Jesus, Fons vitalis es:
Sumam quæ benigne des:
Vive mi in pectore,
Fons Aeternat Domine!
“Abide With Me, Fast Falls the Eventide.”
Mecum habita, Domine! ultima labitur hora diei:
Quam tenebrae condensantur! Tu mecum habitato!
Deficiunt adjutores, atque omnia grata;
Tu, qui non spernes inopes, O mecum habitato!
Ad metam tenuis vitæ, properant rapidae horae;
Blanditiae pereunt, et transit gloria mundi:
Omnia mutari, corrumpique, undique vidi;
Tu qui immutatus remanes, O mecum habitato.
Te, Domine, est mihi nunc opus omni hora fugienti:
Tu solus valeas hostes mihi vincere saevos:
Tu solus firmum me, et salvum ducere possis:
In tranquillo, in turbinibus, Tu, O mecum habitato.
Hostes non timeo, quum Tu stas praesto beare;
Adversi casus faciles sunt absque dolore;
Terrores mortis, stimuli, et victoria, desunt;
Laetatusque exsultabo, nam mecum habitabis.
Mi juvenescenti, blandus Tu nempe favisti;
Ah me! quam brutus! quam perversusque remansi!
Non discessisti a me, saepe ut deserui Te:
O Domine, usque et ad extremum, Tu mecum habitato.
Ad oculos crucem dormitanti mihi monstra;
Illustra tenebras, et me erige visere coelos:
En, umbrae fugiunt! et mane rubescere coepit!
In vita, in morte, O Domine, O Tu mecum habitato!
“Just as I Am Without One Plea.”
Sicuti sum—nec sine spe,
Quia Tu mortuus es pro me,
Et jubes ire me ad Te—
O Agnus Dei, venio.
Sicuti sum—nec haesitem,
Ut maculas abluerem;
Mundus per tuum sanguinem,
O Agnus Dei, venio.
Sicuti sum—jactatus sim,
Et dubitans dum conflixerim,
Certansque, timens, perdo vim,
O Agnus Dei, venio.
Sicuti sum—miserrime
Cœcus, nudusque omni re,
Ut omnia capiam in Te,
O Agnus Dei, venio.
Sicuti sum—recipies,
Purgabis, solves, eximes;
Nam credo quod promitteres:
O Agnus Dei, venio.
Sicuti sum—agnosco Te,
Salvasse per amorem me,
Ut tuus sim assidue:
O Agnus Dei, venio.
TRANSCRIBER NOTES
Misspelled words and printer errors have been corrected.
Inconsistencies in punctuation have been maintained.
A cover was created for this eBook.
[The end of _The Dying Indian's Dream_, by Silas Tertius Rand.]
End of Project Gutenberg's The Dying Indian's Dream, by Silas Tertius Rand
Comments
Log in to leave a comment.
The Dying Indian's Dream: A PoemChapter XII
0%4 min left in chapter