Chapter XIV: Book II: Of Reasoning

Διωρισμένων δε τούτων λέγωμεν ἤδη, διά τίνων, καὶ πότε, καὶ πῶς
γίνεται πᾶς συλλογισμός ὕστερον δὲ λεκτέον περὶ ἀποδείξεως.
Πρότερον γὰρ περὶ συλλογισμοῦ λεκτέον, ἥ περὶ ἀποδείξεως, διὰ τὸ
καθόλου μᾶλλον εἰναὶ τὸν συλλογισμόν. Ἡ μέν γὰρ ἀπόδειξις,
συλλογισμός τις; ὁ συλλογισμός δὲ ού πᾶς, ἀπόδειξις.—ARIST.,
_Analyt. Prior._, l. i., cap. 4.