Chapter VII: SUPREMI INSULARUM JUDICIS, quem Nomophylacem (LAWMAN) appellant,

uxorem, ejusque propinquos accusasse, quod is bis comprehensus in Turrim (carcerem) conjectus fuerit, talibus ex causis. Quarum prima, quod Jon de Baddi Nomophylacis minister et propinquus, repetivisset equum suum a Michæle Magio (MENZIES?) Davidis propinquo, qui eo invito eum (aliò profecturus) abstulisset, ea de causa Nomophylacem in Plateâ Kyrkinvogensi (_The_ DOM PLATZ _of Kirkwall_, _now_ BROAD STREET) incedentom apprehensum Turri (BISHOP’S TOWER) inclusisse, sed postquam dimisisset peregrinos Catanesenses, in domum ejus immissos, templum offringi fecisse et quæcunque ibi continebantur evihi singula quæ in domo erant, magna parvaque corrumpi, nullo omnino excepto. Captum denuo Nomophylacem in Turrim conjecisse, tantùm quod ei SIGILLUM TERRÆ ad obsignanda quæcunque volebat tradere recusasset, ibique tam diu detenuisse, donec se ei addixisset, uxorque ejus SIGILLUM et CODICEM LEGUM altari Divi Magni imposuisset. Exinde prædictum Davidem SIGILLUM et CODICEM in suam custodiam assumpsisse, aliumque Nomophylacem constituisse, qui id officium ægrè assumpsisset.

VIII. Quo tempore Supremum Judicem Turri incluserat, alium quoque Nobilem indigenam simul in carcerem, contra Leges et sine causâ, intrusisse.

IX. Jonem Loggium (LOGY) accusasse, se quoque eidem carceri mancipatum, quod requisitum Sigillum negaret sibi, nisi ad custodiendum, commissum esse.

X. Thomam Sinclerum mandatarium Comitis expostulasse cum Davide, quod de canonibus annuis Comitis à morte patris ejus et anno qui præcessit, ad octo Libras Anglicas acceperit, præter alia, id quod Comes ad Clementissimum Regem accusare decreverit.

XI. Ipsum quoque Thomam Sinclerum suo propriæ nomine questum, quod postquam literis Regiis munitus esset, quibus eum Rex, ejus ministros, bona navem et quæcunque ejus essent, in suam regiam protectionem receperat, nihilominus famulum suum Davidem Smid (SMITH) comprehensum, ad sanguinem usque intra suam domum verberatum, inque infima Turris detrusum, ibique compedibus injectis, in reditum suum ê Scotia detentum fuisse. Se vero, cum primum in Orcades reverterit, interponentibus se bonis viris, statim domum suam cum suis rediisse, ibique ad finem diei permansisse, quo tunc Johannes Kroge (CRAIGIE) filiusque sororis ejus, cum pluribus aliis se accessisse suasisseque, ut in Templum (_Kirk of_ ST. MAGNUS) aut aliò profugeret, ni cum suis incendio perire mallet; quò cùm se recepisset, ad jura Templi literasque tutelæ regiæ quas simul exhibuerit, nequiequam provocasse; tandem clam elapsum, Clementissimi Regis suisque amicis collectis, postulasse, ut in gratiam Regis, se ab oppressione vindicarent, legum pro se suisque præsidia sæpius inclamasse. His comitatum, ubi ad Templum rediisset, suosque ministros inde exemisset, cæsum esse sororis suæ filium. Inde interponente se Nomophylace cum aliis Primariis Viris, litem istam ita compositam, ut datis ab utraque parte prædibus, causam omnem Regis aut Comitis judicio decidendam committerent; cavisse prædibus Thomam duodecim, Davidem nullo. Cumque ille in Scotiam rediisset, Comitem decessisse; quo côgnito, Davidem prædibus istis duodecim triginta sex libras Anglicas expressisse, omnemque dilationem, quoad simul judicio Regis senatusque sisterentur, abnuisse. His ita ordinatis, eos qui Thomæ Sinclero ad Ædem Sacram protectoriis literis Regis conservandis adhæserant, octuaginta Libris Anglicis et quinquaginta solidis multasse; fuisse autem qui Davidis Thomæque verba exceperant, cum Thomas ad Legis et judicis sententiam provocaret, nimirum Nicolaum Myrium (MUIR), Dominum Laurentium, Dominum Johannem Canonicum, Wilhelmum de Hedal (HEDDLE), Alexandrium de Suderlandia, Johannem de Krage (CRAIGIE), Wilhelmum Yrving (IRVING), Wilhelmum Flet (FLETT), Adamum de Nestegaard, Christiamum de Ellingeklat (LINKLETT) multosque alios terræ istius Bonos viros, et presbyteros et laicos.

XII. Wilhelmum quoque Bressium (BRASS), sine ullo juridico processu, nedum criminis alicujus convictum, compedibus constrinxisse, tantùm quòd ad colloquium cum Comite in Scotiam profectus esset.

XIII. Cùm plebs de Rognvaldzö (South Ronaldsey) Præsidi provinciæ suæ quereretur, de Scotorum quos Feros (WILD HIGHLANDERS) appellant, nimiâ, sibique commissationibus aliisque molestiis, gravi frequentatione; professa se mori malle, quàm tantis identidem injuriis vexari, respondisse Davidem, ‘Non omnes eos uno eodemque die morituros, singulis tamen ‘diebus quoad is iis præesset, aliquos.’’

XIV. Davidem Meynerum Henricho Garoch (GARRIOCH) duas selibras Anglicas abstulisse, quod prædicto Thomæ in Regii diplomatis autoritate vindicanda adhæreret.

XV. Joni Simonis filio undecim solidos Anglicos, eodem die abstulisse.

XVI. Malcun Jonis (MALCOLM JOHNSON) etiam questum, nave se bonisque aliis, pretio ducentorum nobliorum, sine actione juris spoliasse.

XVII. Prædictum Davidem Jonem Jonis filium, comprehendi curasse, adque livorem et sanguinem contusum in Turrim conjecisse, eique unam naviculam sex scalmorum, pretio duarum Librarum Anglicarum, emuuxisse, cum pluribus aliis bonis sine causâ.

XVIII. Nauclerum Thomam Brun questum, conjectum se à Davide in Turrim, quòd ad primum nuncium eum non accessisset.

XIX. Et cum David novissime ex Dania rediisset, onustam mercibus prædicti Thomæ navem arripuisse, inque Scotiam se invito misisse, ibique similagine pretio viginti quatuor nobliorum eum spoliasse, detenuisseque, maximam partem hiemis, cujus exitu cum domum navigasset navis, mercium nautarumque aliquot jacturam fecerit.

XX. Jonem Loggium quiritatum, exutum se a Davide ex prædictæ navis vectura decem cadis (tounas vocat) hordeo, octo similagine refertis, octo cupis pice uno ferro distentis, undecim mensuris ceræ quas LAPIDES appellant, viginti sex lebetibus magnis parvisque, duabus stateris, duobus molegis malluviis, centum et octo libris cannabis, sex cantharis stanneis, undecim albarum et rubrarum patinarum decadibus, quæ simul in summam viginti sex librarum Anglicarum ascenderint.

XXI. Prædictum Davidem Andreæ Jonis ex eadem nave sex lebetes, pretio sex nobliorum, eripuisse.

XXII. Præfatum Davidem Nicolaum Jonis (NICOL JOHNSON) spoliari fecisse quadraginta solidis Anglicanis, in auro et argento, eo quod se Thomæ Sinclero conjunxisset, Clementissimique Regis diplomati satisfecisset; ad leges se sed frustra provocasse.

XXIII. Patricio Thyrgelsonio duas vaccas, bovemque castratum, eadem de causa ademptum.

XXIV. Jonem Fif in Turrim conjectum, compedibus ferreis duriter constrinxisse, vigintique nobliis mulctasse, sine juris processu, tantum quod dixisset Comitem esse ad comitatum Orcadensem illo jure potiorem, essetque Comiti sanguine junctus.

XXV. Joni Blatto (FLETT?) quinquaginta marcas Anglicas de nocte eripuisse, quod in mandatis regiis vindicandis, cum Thoma Sinclero unum fecisset; eum quoque leges judiciumque implorasse, sed nullo successu.

XXVI. Wilhelmun Graa (GRAY) conquestum, se ab eo coactum ad transmittendam navem suam ad insulam in mari longè dissitam, Solsker (SOULIS SKERRY) dictam, sub minis exilii, cumquenavi duos fratres suos minorennes et octo alios indigenas imposuisset; omnes cum ea periisse; navem cum armentis mercibusque quindecim marcis Anglicis æstimatam.

XXVII. Samsonem Vilhelmi filium (WILLIAMSON) deplorasse, se Templo violenter ereptum, damnatorum in morem vinctum, protinus capitis supplicio à Davide destinatum, ni Canonici cum uxore ejus intercessissent. Expressos tamen sibi unum et quinquaginta solidos Anglicos, sine juris processu, sine judicio, tantum quod imputaret sibi, quod ministrum suum vulnerasset; se legibus crimen diluere volentem, non admissum.

XXVIII. Paridem Lutzit (LOUTTIT) professum esse, se quoque inclusum Turri, coercitum ferreis compedibus, tribus integris diebus ac noctibus; liberationem deinde impendio decem marcarum signatarum constitisse, inobservato se nullius criminis convictum, tantum quod a Thoma Sinclero dependens, Regis mandatis velificari studuerit.

XXIX. Prædictum mandatum Paridi inter recitandum, a Davide ereptum, referente, ‘se tales Literas in alium sermonem translatus, octodecim denariis Anglicis in Dania ‘emere posse;’ retenuisse deinde, et in eum diem quo hæc querela instituta est, retinere.’

XXX. Thomæ Bimsoni (BEENSON) unam et viginti marcas Anglicas, inauditâ causâ, eripuisse.

XXXI. Inaudita quoque causâ, sine judicio, contra leges Magno de Jennelandia (MAINLAND?) duodecim cados hordeo plenos, viginti quatuor solidorum Anglicorum pretio erepuisse.

XXXII. Wilhelmum Geredsonium (GARSON) ejusque equos in Turrim conjecisse, sine legitimo processu, tantum quod Thomæ Regiique mandati partes susceperit, tredecim marcis Anglicis liberationem emercari coactum.

XXXIII. Eadem de causa Sanderum Brunum (SAUNDERS BROWN) de nocte viginti septem marcis Anglicis spoliasse.

XXXIV. Et prædicti Sanderi ministrum undecim marcis Anglicis, ejusdem intentati criminis prætextu.

XXXV. Dominum Nicolaum Myrium (MUIR) et Dominum Laurentium, Canonicos, questos esse, quod sigillum capituli arcâ quæ in penetrali Templi stetit, eximisset, præterque semestre detenuisset; quid scribi illoque obsignari fecerit non sibi constitisse.

Multo plura esse quæ ad Clementissimum Dominum suum Regem de gestis Davidis Meyneri, illatisque ab eo populo Orcadensi damnis, scribi possent, necessariaque essent; sed molem ejus criminum, longamque seriem, in præsens se exponere nequisse; tantum in horum capitum firmius testimonium, majoremque securitatem, Terræ suæ Populique Sigillo has literas obsignatas, etiam sigillis Reverendi probique viri Wilhelmi Thurgilssonii Regionis nomophylacis, Kolbeini Flæt (FLETT) Jonis Magni filii (MANSON) et Wilhelmi Urving (IRVING) confirmatas.