Skip to content

Chapter VII: Appendix: 263 (6)

Text size

Epiph. _Pro._ i.; _Dox._ 587. Pythagoras laid down the doctrine of the monad and of foreknowledge and the interdict on sacrificing to the gods then believed on, and he bade men not to partake of beings that had life, and to refrain from wine. And he drew a line between the things from the moon upwards, calling these immortal, and those below, which he called mortal; and he taught the transmigration of souls from bodies into bodies even as far as animals and beasts. And he used to teach his followers to observe silence for a period of five years. Finally he named himself a god.

Epiph. _Haer._ iii. 8; _Dox._ 390. Pythagoras the Samian, son of Mnesarchos, said that the monad is god, and that nothing has been brought into being apart from this. He was wont to say that wise men ought not to sacrifice animals to the gods, nor yet to eat what had life, or beans, nor to drink wine. And he was wont to say that all things from the moon downward were subject to change, while from the moon upward they were not. And he said that the soul goes at death into other animals. And he bade his disciples to keep silence for a period of five years, and finally he named himself a god.

Herm. _I. G. P._ 16; _Dox._ 655. Others then from the ancient tribe, Pythagoras and his fellow-tribesmen, revered and taciturn, transmitted other dogmas to me as mysteries, and this is the great and unspeakable _ipse-dixit_: the monad is the first principle of all things. From its forms and from numbers the elements arose. And he declared that the number and form and measure of each of these is somehow as follows:—Fire is composed of twenty-four right-angled triangles, surrounded by four equilaterals. And each equilateral consists of six right-angled triangles, whence they compare it to the pyramid. Air is composed of forty-eight triangles, surrounded by eight equilaterals. And it is compared to the octahedron, which is surrounded by eight equilateral triangles, each of which is separated into six right-angled triangles so as to become forty-eight in all. And water is composed of one hundred and twenty triangles, surrounded by twenty equilaterals, and it is compared to the icosahedron, which is composed of one hundred and twenty equilateral triangles. And aether is composed of twelve equilateral pentagons, and is like a dodecahedron. And earth is composed of forty-eight triangles, and is surrounded by six equilateral pentagons, and it is like a cube. For the cube is surrounded by six tetragons, each of which is separated into eight triangles, so that they become in all forty-eight.

X.

_EMPEDOKLES._

Empedokles, son of Meton, grandson of an Empedokles who was a victor at Olympia, made his home at Akragas in Sicily. He was born about 494 B.C., and lived to the age of sixty. The only sure date in his life is his visit to Thourioi soon after its foundation (444). Various stories are told of his political activity, which may be genuine traditions; these illustrate a democratic tendency. At the same time he claimed almost the homage due to a god, and many miracles are attributed to him. His writings in some parts are said to imitate Orphic verses, and apparently his religious activity was in line with this sect. His death occurred away from Sicily—probably in the Peloponnesos.

Literature:—Sturz, _Emped. vita et phil. carm. rell._ Lips.
1805; Karsten, _Emped. carm. rell._ Amst. 1838; Bergk, _Kleine
Schriften_, Berl. 1839; Panzerbieter, _Beitr. z. Kritik u.
Erkl. d. Emped._ Meining. 1844; Stein, _Emped. Frag._ Bonn
1852; Schneidewin, _Philol._ xv.; H. Diels; _Hermes_ xv. pp.
161-179; _Gorgias und Empedocles_, Acad. Berol. 1884; Unger,
_Philol. Suppl._ 1883, pp. 511-550; O. Kern, _Archiv f. d.
Gesch. d. Philos._ i. 498 ff.; Knatz, ‘Empedoclea’ in _Schedae
Phil. H. Usener oblatae_, Bonn 1891; A. Platt, _Journal of
Philology_, xxiv. p. 246; Bidez, _Archiv_, ix. 190; Gomperz,
_Hermes_, xxxi. p. 469.

NOTE.—I print Stein’s numbers at the left of the Greek text, Karsten’s numbers at the right.

FRAGMENTS OF EMPEDOKLES.

ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΠΡΩΤΟΣ.

Παυσανία, σὺ δὲ κλῦθι, δαΐφρονος Ἀγχίτου υἱέ. 54

στεινωποὶ μὲν γὰρ παλάμαι κατὰ γυῖα κέχυνται· 32
πολλὰ δὲ δειλ’ ἔμπαια, τά τ’ ἀμβλύνουσι μερίμνας.
παῦρον δὲ ζωῆς ἀβίου μέρος ἀθρήσαντες
5 ὠκύμοροι καπνοῖο δίκην ἀρθέντες ἀπέπταν, 35
αὐτὸ μόνον πεισθέντες, ὅτῳ προσέκυρσεν ἕκαστος
πάντοσ’ ἐλαυνόμενος, τὸ δ’ ὅλον μὰψ εὔχεται εὑρεῖν·
οὕτως οὔτ’ ἐπιδερκτὰ τάδ’ ἀνδράσιν οὐδ’ ἐπακουστὰ
οὔτε νόῳ περιληπτά. σὺ δ’ οὖν, ἐπεὶ ὧδ’ ἐλιάσθης,
10 πεύσεαι οὐ πλέον ἠὲ βροτείη μῆτις ὄπωπεν. 40
ἀλλὰ, θεοὶ, τῶν μὲν μανίην ἀποτρέψατε γλώσσης,
ἐκ δ’ ὁσίων στομάτων καθαρὴν ὀχετεύσατε πηγήν.
καὶ σέ, πολυμνήστη λευκώλενε παρθένε Μοῦσα,
ἄντομαι, ὧν θέμις ἐστὶν ἐφημερίοισιν ἀκούειν,
15 πέμπε παρ’ εὐσεβίης, ἐλάουσ’ εὐήνιον ἅρμα· 45
μηδὲ μέ γ’ εὐδόξοιο βιήσεται ἄνθεα τιμῆς
πρὸς θνητῶν ἀνελέσθαι, ἐφ’ ᾧ θ’ ὁσίης πλέον εἰπεῖν
θάρσεϊ καὶ τότε δὴ σοφίης ἐπ’ ἄκροισι θοάζειν.
ἀλλ’ ἄγ’ ἄθρει πάσῃ παλάμῃ πῆ δῆλον ἕκαστον,
20 μήτε τιν’ ὄψιν ἔχων πίστει πλέον ἢ κατ’ ἀκουὴν 50
μήτ’ ἀκοὴν ἐρίδουπον ὑπὲρ τρανώματα γλώσσης,
μήτε τι τῶν ἄλλων, ὁπόσων πόρος ἐστὶ νοῆσαι,
γυίων πίστιν ἔρυκε, νόει δ’ ᾗ δῆλον ἕκαστον.

φάρμακα δ’ ὅσσα γεγᾶσι κακῶν καὶ γήραος ἄλκαρ
25 πεύσῃ, ἐπεὶ μούνῳ σοὶ ἐγὼ κρανέω τάδε πάντα. 425
παύσεις δ’ ἀκαμάτων ἀνέμων μένος οἵ τ’ ἐπὶ γαῖαν
ὀρνύμενοι πνοιαῖσι καταφθινύθουσιν ἀρούρας·
καὶ πάλιν, εὖτ’ ἐθέλῃσθα, παλίσσυτα πνεύματ’ ἐπάξεις·

Θήσεις δ’ ἐξ ὄμβροιο κελαινοῦ καίριον αὐχμὸν
30 ἀνθρώποις, θήσεις δὲ καὶ ἐξ αὐχμοῖο θερείου 430
ῥεύματα δενδρεόθρεπτα κατ’ αἰθέρος ἀΐσσοντα·
ἄξεις δ’ ἐξ Ἀίδαο καταφθιμένου μένος ἀνδρός.

τέσσαρα τῶν πάντων ῥιζώματα πρῶτον ἄκουε· 55
Ζεὺς ἀργὴς Ἥρη τε φερέσβιος ἠδ’ Ἀιδωνεὺς
35 Νῆστίς θ’ ἣ δακρύοις τέγγει κρούνωμα βρότειον.
ἄλλο δέ τοι ἐρέω· φύσις οὐδενός ἐστιν ἁπάντων
θνητῶν, οὐδέ τις οὐλομένου θανάτοιο τελευτή,
ἀλλὰ μόνον μεῖξίς τε διάλλαξίς τε μιγέντων
ἐστὶ, φύσις δ’ ἐπὶ τοῖς ὀνομάζεται ἀνθρώποισιν. 80

40 οἱ δ’ ὅτε κεν κατὰ φῶτα μιγὲν φῶς αἰθέρι <ἵκῃ>
ἢ κατὰ θηρῶν ἀγροτέρων γένος ἢ κατὰ θάμνων
ἠὲ κατ’ οἰωνῶν, τότε μὲν τὰ λέγουσι γενέσθαι·
εὖτε δ’ ἀποκριθέωσι, τὰ δ’ αὖ δυσδαίμονα πότμον, 345
ἣ θέμις ἐστί, καλοῦσι, νόμῳ δ’ ἐπίφημι καὶ αὐτός.

45 νήπιοι· οὐ γάρ σφιν δολιχόφρονές εἰσι μέριμναι,
οἳ δὴ γίγνεσθαι πάρος οὐκ ἐὸν ἐλπίζουσιν
ἤ τι καταθνῄσκειν τε καὶ ἐξόλλυσθαι ἁπάντῃ.
ἔκ τε γὰρ οὐδάμ’ ἐόντος ἀμήχανόν ἐστι γενέσθαι, 81
καί τ’ ἐὸν ἐξαπολέσθαι ἀνήνυστον καὶ ἄπυστον·
50 αἰεὶ γὰρ στήσονται ὅπη κέ τις αἰὲν ἐρείδῃ.

οὐκ ἂν ἀνὴρ τοιαῦτα σοφὸς φρεσὶ μαντεύσαιτο, 350
ὡς ὄφρα μέν τε βιοῦσι, τὸ δὴ βίοτον καλέουσι,
τόφρα μὲν οὖν εἰσὶν καί σφιν πάρα δειλὰ καὶ ἐσθλά,
πρὶν δὲ πάγεν τε βροτοὶ καὶ ἐπεὶ λύθεν, οὐδὲν ἄρ’ εἰσίν.

55 ἀλλὰ κακοῖς μὲν κάρτα πέλει κρατέουσιν ἀπιστεῖν. 84
ὡς δὲ παρ’ ἡμετέρης κέλεται πιστώματα Μούσης,
γνῶθι, διατμηθέντος ἐνὶ σπλάγχνοισι λόγοιο.

κορυφὰς ἑτέρας ἑτέρῃσι προσάπτων 447
μύθων, μήτε τελεῖν ἀτραπὸν μίαν·
60 δὶς γὰρ καὶ τρὶς δεῖ ὅ τι δὴ καλόν ἐστιν ἐνίσπειν. 446
[πείρατα μύθων] 87
δίπλ’ ἐρέω· τοτὲ μὲν γὰρ ἓν ηὐξήθη μόνον εἶναι
ἐκ πλεόνων, τοτὲ δ’ αὖ διέφυ πλέον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι.
δοιὴ δὲ θνητῶν γένεσις, δοιὴ δ’ ἀπόλειψις. 90
τὴν μὲν γὰρ πάντων σύνοδος τίκτει τ’ ὀλέκει τε,
65 ἡ δὲ πάλιν διαφυομένων θρεφθεῖσα διέπτη.
καὶ ταῦτ’ ἀλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,
ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεν’ εἰς ἓν ἅπαντα,
ἄλλοτε δ’ αὖ δίχ’ ἕκαστα φορεύμενα Νείκεος ἔχθει, 95
118 εἰς ὅ κεν ἓν συμφύντα τὸ πᾶν ὑπένερθε γένηται. 144
οὕτως ᾗ μὲν ἓν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι
70 ἠδὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέον’ ἐκτελέθουσι,
τῇ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὔ σφισιν ἔμπεδος αἰών·
ᾗ δὲ τάδ’ ἀλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,
ταύτῃ αἰὲν ἔασιν ἀκινητὸν κατὰ κύκλον. 100
ἀλλ’ ἄγε, μύθων κλῦθι, μάθη γάρ τοι φρένας αὔξει.
75 ὡς γὰρ καὶ πρὶν ἔειπα πιφαύσκων πείρατα μύθων,
δίπλ’ ἐρέω· τοτὲ μὲν γὰρ ἓν ηὐξήθη μόνον εἶναι
ἐκ πλεόνων, τοτὲ δ’ αὖ διέφυ πλέον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι,
πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γαῖα καὶ αἰθέρος ἄπλετον ὕψος· 105
Νεῖκός τ’ οὐλόμενον δίχα τῶν, ἀτάλαντον ἑκάστῳ,
80 καὶ Φιλότης ἐν τοῖσιν ἴση μῆκός τε πλάτος τε.
τὴν σὺ νόῳ δέρκευ μηδ’ ὄμμασιν ἧσο τεθηπώς,
ἥτις καὶ θνητοῖσι νομίζεται ἔμφυτος ἄρθροις,
τῇ τε φίλα φρονέουσι καὶ ἄρθμια ἔργα τελεῦσι, 110
γηθοσύνην καλέοντες ἐπώνυμον ἠδ’ Ἀφροδίτην·
85 τὴν οὔτις †μετ’ ὄσοισιν ἑλισσομένην δεδάηκε
θνητὸς ἀνήρ. σὺ δ’ ἄκουε λόγου στόλον οὐκ ἀπατηλόν.
ταῦτα γὰρ ἶσά τε πάντα καὶ ἡλίκα γένναν ἔασι,
τιμῆς δ’ ἄλλης ἄλλο μέδει, πάρα δ’ ἦθος ἑκάστῳ. 115
οὐδὲν γὰρ πρὸς τοῖς ἐπιγίγνεται οὐδ’ ἀπολήγει.
90 εἴτε γὰρ ἐφθείροντο διαμπερὲς, οὐκέτ’ ἂν ἦσαν.
οὐδέ τι τοῦ παντὸς κενεὸν πέλει οὐδὲ περισσόν.
τοῦτο δ’ ἐπαυξήσειε τὸ πᾶν τί κε καὶ πόθεν ἐλθόν; 120
πῆ δέ κε καὶ ἀπολοίατ’ ἐπεὶ τῶνδ’ οὐδὲν ἔρημον;
112 ἐν δὲ μέρει κρατέουσι περιπλομένοιο κύκλοιο
113 καὶ φθίνει εἰς ἄλληλα καὶ αὔξεται ἐν μέρει αἴσης. 138
94 ἀλλ’ αὔτ’ ἔστιν ταῦτα· δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα 122
95 γίνεται ἄλλοθεν ἄλλα καὶ ἠνεκὲς αἰὲν ὁμοῖα.

110 καὶ γὰρ καὶ πάρος ἦν τε καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ’, οἴω,
111 τούτων ἀμφοτέρων κεινώσεται ἄσπετος αἰών.

96 ἀλλ’ ἄγε τῶνδ’ ὀάρων προτέρων ἐπιμάρτυρα δέρκευ,
εἴ τι καὶ ἐν προτέροισι λιπόξυλον ἔπλετο μορφῇ. 125
ἠέλιον μὲν θερμὸν ὁρᾶν καὶ λαμπρὸν ἁπάντῃ,
ἄμβροτα δ’ ὄσσα πέλει τε καὶ ἀργέτι δεύεται αὐγῇ,
100 ὄμβρον δ’ ἐν πᾶσι δνοφόεντά τε ῥιγαλέον τε,
ἐκ δ’ αἴης προρέουσι θέλυμνά τε καὶ στερεωπά.
ἐν δὲ Κότῳ διάμορφα καὶ ἄνδιχα πάντα πέλονται, 130
σὺν δ’ ἔβη ἐν Φιλότητι καὶ ἀλλήλοισι ποθεῖται.
ἐκ τούτων γὰρ πάνθ’ ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἔστι καὶ ἔσται,
105 δένδρεά τ’ ἐβλάστησε καὶ ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες
θῆρές τ’ οἰωνοί τε καὶ ὑδατοθρέμμονες ἰχθῦς
καί τε θεοὶ δολιχαίωνες τιμῇσι φέριστοι. 135
ὡς δ’ ὁπόταν γραφέες ἀναθήματα ποικίλλωσιν
120 ἀνέρες ἀμφὶ τέχνης ὑπὸ μήτιος εὖ δεδαῶτε 155
οἵ τ’ ἐπεὶ οὖν μάρψωσι πολύχροα φάρμακα χερσίν,
ἁρμονίῃ μίξαντε τὰ μὲν πλέω, ἄλλα δ’ ἐλάσσω,
123 ἐκ τῶν εἴδεα πᾶσιν ἀλίγκια πορσύνουσι·
127 οὕτω μή σ’ ἁπάτη φρένα καινύτω ἄλλοθεν εἶναι 162
θνητῶν, ὅσσα γε δῆλα γεγᾶσιν ἀάσπετα, πηγήν.
ἀλλὰ τορῶς ταῦτ’ ἴσθι θεοῦ πάρα μῦθον ἀκούσας....

130 εἰ δ’ ἄγε, νῦν τοι ἐγὼ λέξω πρῶθ’ ἡλίου ἀρχὴν,
ἐξ ὧν δὴ ἐγένοντο τὰ νῦν ἐσορώμενα πάντα,
γαῖά τε καὶ πόντος πολυκύμων ἠδ’ ὑγρὸς ἀὴρ
Τιτὰν ἠδ’ αἰθὴρ σφίγγων περὶ κύκλον ἅπαντα. 185

[σφαῖρον ἔην.] 64

135 ἔνθ’ οὔτ’ ἠελίοιο δεδίσκεται ἀγλαὸν εἶδος 72
οὐδὲ μὲν οὐδ’ αἴης λάσιον μένος οὐδὲ θάλασσα·
οὕτως ἁρμονίης πυκινῷ κύτει ἐστήρικται 59
σφαῖρος κυκλοτερὴς μονίῃ περιηγέϊ γαίων.
αὐτὰρ ἐπεὶ μέγα Νεῖκος ἐνὶ μελέεσσιν ἐθρέφθη 66
140 ἐς τιμάς τ’ ἀνόρουσε τελειομένοιο χρόνοιο,
ὅς σφιν ἀμοιβαῖος πλατέος παρελήλαται ὅρκου.

πάντα γὰρ ἑξείης πελεμίζετο γυῖα θεοῖο. 70

χωρὶς γὰρ βαρὺ πᾶν, χωρὶς κοῦφον. 71

ἄστοργοι καὶ ἄκρητοι.

145 σωρευόμενον μέγεθος.

εἴπερ ἀπείρονα γῆς τε βάθη καὶ δαψιλὸς αἰθήρ, 199
ὡς διὰ πολλῶν δὴ βροτέων ῥηθέντα ματαίως
ἐκκέχυται στομάτων, ὀλίγον τοῦ παντὸς ἰδόντων....

ἥλιος ὀξυβελὴς ἡδ’ αὖ ἱλάειρα σελήνη... 168

150 ἀλλ’ ὁ μὲν ἁλισθεὶς μέγαν οὐρανὸν ἀμφιπολεύει. 187

ἀνταυγεῖν πρὸς Ὄλυμπον ἀταρβήτοισι προσώποις. 188

ἡ δὲ φλὸξ ἱλάειρα μινυθαδίης τύχεν αὐγῆς. 193

ὣς αὐγὴ τύψασα σεληναίης κύκλον εὐρύν. 192

κυκλοτερὲς περὶ γαῖαν ἑλίσσεται ἀλλότριον φῶς 190
155 ἅρματος ὥσπερ ἀν’ ἴχνος 189

ἀθρεῖ μὲν γὰρ ἄνακτος ἐναντίον ἁγέα κύκλον. 191

ἐπεσκέδασεν δέ οἱ αὐγὰς
εἰς αἴθρην καθύπερθεν, ἐπεσκνίφωσε δὲ γαίης 195
τόσσον ὅσον τ’ εὖρος γλαυκώπιδος ἔπλετο μήνης.

160 νύκτα δὲ γαῖα τίθησιν ὑφισταμένη φαέεσσιν. 197

νυκτὸς ἐρημαίης ἀλαώπιδος. 198

πολλὰ δ’ ἔνερθ’ ἕδεος πυρὰ καίεται. 207

φύλον ἄμουσον ἄγουσα πολυσπερέων καμασήνων. 205

ἃλς ἐπάγη ῥιπῄσιν ἐωσμένος ἠελίοιο 206

165 γῆς ἱδρῶτα θάλασσαν.

<ἀλλ’> αἰθὴρ μακρῇσι κατὰ χθόνα δύετο ῥίζαις. 203
οὕτω γὰρ συνέκυρσε θέων τότε, πολλάκι δ’ ἄλλως.

καρπαλίμως ἀνόπαιον. 202

αὐτὰρ ἐγὼ παλίνορσος ἐλεύσομαι ἐς πόρον ὕμνων, 165
170 τὸν πρότερον κατέλεξα, λόγου λόγον ἐξοχετεύων
κείνου· ἐπεὶ Νεῖκος μὲν ἐνέρτατον ἵκετο βένθος
δίνης, ἐν δὲ μέσῃ Φιλότης στροφάλιγγι γένηται,
ἐν τῇ δὴ τάδε πάντα συνέρχεται ἓν μόνον εἶναι,
οὐκ ἄφαρ, ἀλλὰ θελημὰ συνιστάμεν’ ἄλλοθεν ἄλλα. 170
175 τῶν δὲ συνερχομένων ἐπ’ ἔσχατον ἵστατο Νεῖκος.
πολλὰ δ’ ἄμιχθ’ ἕστηκε κεραιομένοισιν ἐναλλάξ,
ὅσσ’ ἔτι Νεῖκος ἔρυκε μετάρσιον· οὐ γὰρ ἀμέμφεως
πὼ πᾶν ἐξέστηκεν ἐπ’ ἔσχατα τέρματα κύκλου.
ἀλλὰ τὰ μὲν τ’ ἐνέμιμνε μελέων, τὰ δέ τ’ ἐξεβεβήκει. 175
180 ὅσσον δ’ αἰὲν ὑπεκπροθέοι, τόσον αἰὲν ἐπῄει
ἠπιόφρων Φιλότητος ἀμεμφέος ἄμβροτος ὁρμή·
αἶψα δὲ θνήτ’ ἐφύοντο τὰ πρὶν μάθον ἀθάνατ’ εἶναι,
ζωρά τε τὰ πρὶν ἄκρητα, διαλλάξαντα κελεύθους.
τῶν δέ τε μισγομένων χεῖτ’ ἔθνεα μυρία θνητῶν, 180
185 παντοίῃς ἰδέῃσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.
ἄρθμια μὲν γὰρ ἑαυτὰ ἑαυτῶν πάντα μέρεσσιν 326
ἠλέκτωρ τε χθών τε καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
ὅσσα φίλ’ ἐν θνητοῖσιν ἀποπλαγχθέντα πέφυκεν.
ὡς δ’ αὕτως ὅσα κρᾶσιν ἐπάρτεα μᾶλλον εἶναι,
190 ἀλλήλοις ἐστέρκται ὁμοιωθέντ’ Ἀφροδίτῃ. 330
ἐχθρὰ δὲ πλεῖστον ἀπ’ ἀλλήλων διέχουσι μάλιστα
γέννᾳ τε κράσει τε καὶ εἴδεσιν ἐκμακτοῖσιν,
πάντῃ συγγίγνεσθαι ἀήθεα καὶ μαλὰ λυγρά
Νείκεος ἐννεσίῃσι, ὅτι σφίσι γένναν ἔοργεν.
195 τῇδε μὲν οὖν ἰότητι τύχης πεφρόνηκεν ἅπαντα... 312
καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀραιότατα ξυνέκυρσε πεσόντα.

[ὕδατι μὲν γὰρ ὕδωρ,] πυρὶ δ’ αὔξεται [ὠγύγιον] πῦρ 270
αὔξει δὲ χθὼν μὲν σφέτερον δέμας, αἰθέρα δ’ αἰθήρ.

ἡ δὲ χθὼν ἐπίηρος ἐν εὐστέρνοις χοάνοισι 211
200 τὼ δύο τῶν ὀκτὼ μερέων λάχε Νήστιδος αἴγλης.
τέσσαρα δ’ Ἡφαίστοιο· τὰ δ’ ὀστέα λεύκ’ ἐγένοντο
Ἁρμονίης κόλλῃσιν ἀρηρότα θεσπεσίηθεν.

ἡ δὲ χθὼν τούτοισιν ἴση συνέκυρσε μάλιστα 215
Ἡφαίστῳ τ’ Ὄμβρῳ τε καὶ Αἰθέρι παμφανόωντι,
205 Κύπριδος ὁρμισθεῖσα τελείοις ἐν λιμένεσσιν,
εἴτ’ ὀλίγον μείζων εἴτε πλεόνεσσιν ἐλάσσων.
ἐκ τῶν αἷμά τε γέντο καὶ ἄλλης εἴδεα σαρκός.

ἄλφιτον ὕδατι κολλήσας ... 208

σχεδύνην Φιλότητα.

ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ

210 Εἰ δέ τί σοι περὶ τῶνδε λιπόξυλος ἔπλετο πίστις, 136
πῶς ὕδατος γαίης τε καὶ αἰθέρος ἠελίου τε
κιρναμένων χροιαί τ’ εἴδη τε γενοίατο θνητῶν
τοῖ’, ὅσα νῦν γεγάασι συναρμοσθέντ’ Ἀφροδίτῃ...

πῶς καὶ δένδρεα μακρὰ καὶ εἰνάλιοι καμασῆνες... 243

215 ὣς δὲ τότε χθόνα Κύπρις, ἐπεί τ’ ἐδίηνεν ἐν ὄμβρῳ 207
αἰθέρ’ ἐπιπνείουσα θοῷ πυρὶ δῶκε κρατῦναι.

τῶν δ’ ὅσ’ ἔσω μὲν πυκνὰ, τὰ δ’ ἔκτοθι μανὰ πέπηγε, 230
Κύπριδος ἐν παλάμῃς πλάδης τοιῆσδε τυχόντα.

οὕτω δ’ ᾠοτοκεῖ μακρὰ δένδρεα πρῶτον ἐλαίας. 245

220 οὕνεκεν ὀψίγονοί τε σίδαι καὶ ὑπέρφλοα μῆλα 246

οἶνος ὑπὸ φλοιῷ πέλεται σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ. 247
εἰ γάρ κέν σφ’ ἀδινῇσιν ὑπὸ πραπίδεσσιν ἐρείσας
εὐμενέως καθαρῇσιν ἐποπτεύσῃς μελέτῃσιν,
ταῦτά τέ σοι μάλα πάντα δι’ αἰῶνος παρέσονται,
225 ἄλλα τε πόλλ’ ἀπὸ τῶνδε κεκτήσεαι· αὐτὰ γὰρ αὔξει
ταῦτ’ εἰς ἦθος ἕκαστον, ὅπη φύσις ἐστὶν ἑκάστῳ.
εἰ δέ σύ γ’ ἀλλοίων ἐπορέξεαι οἷα κατ’ ἄνδρας
μυρία δειλὰ πέλονται, τά τ’ ἀμβλύνουσι μερίμνας,
†ζῆν ἄφαρ ἐκλείψουσι περιπλομένοιο χρόνοιο
230 σφῶν αὐτῶν ποθέοντα φίλην ἐπὶ γένναν ἵκεσθαι·†
πάντα γὰρ ἴσθι φρόνησιν ἔχειν καὶ νώματος αἶσαν.

(χάρις) στυγέει δύστλητον Ἀνάγκην. 69

τοῦτο μὲν ἐν κόγχαισι θαλασσονόμοις βαρυνώτοις 220
καλχῶν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τε...

235 ἔνθ’ ὄψῃ χθόνα χρωτὸς ὑπέρτατα ναιετάουσαν.
ταὐτὰ τρίχες καὶ φύλλα καὶ οἰωνῶν πτερὰ πυκνὰ 223
καὶ φλονίδες γίγνονται ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν.

αὐτὰρ ἐχίνοις 225
ὀξυβελεῖς χαῖται νώτοις ἐπιπεφρίκασιν.

240 ἐξ ὧν ὄμματ’ ἔπηξεν ἀτειρέα δῖ’ Ἀφροδίτη.

γόμφοις ἀσκήσασα καταστόργοις Ἀφροδίτη. 228

Κύπριδος ἐν παλάμῃσιν ὅτε ξὺμ πρῶτ’ ἐφύοντο. 299

πολυαίματον ἧπαρ.

ᾗ πολλαὶ μὲν κόρσαι ἀναύχενες ἐβλάστησαν, 232
245 γυμνοὶ δ’ ἐπλάζοντο βραχίονες εὔνιδες ὤμων,
ὄμματα δ’ οἶ’ ἐπλανᾶτο πενητεύοντα μετώπων.

τοῦτο μὲν ἐν βροτέων μελέων ἀριδείκετον ὄγκῳ. 335
ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεν’ εἰς ἓν ἅπαντα
γυῖα τὰ σῶμα λέλογχε βίου θαλέθουσιν ἐν ἄκμῃ·
250 ἄλλοτε δ’ αὖτε κακῇσι διατμηθέντ’ ἐρίδεσσι
πλάζεται ἄνδιχ’ ἕκαστα παρὰ ῥηγμῖνι βίοιο.
ὡς δ’ αὔτως θάμνοισι καὶ ἰχθύσιν ὑδρομελάθροις 340
θηρσί τ’ ὀρειλεχέεσσιν ἰδὲ πτεροβάμοισι κύμβαις.

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μεῖζον ἐμίσγετο δαίμονι δαίμων, 235
255 ταῦτά τε συμπίπτεσκον ὅπη συνέκυρσεν ἕκαστα,
ἄλλα τε πρὸς τοῖς πολλὰ διηνεκῆ ἐξεγένοντο.

πολλὰ μὲν ἀμφιπρόσωπα καὶ ἀμφίστερν’ ἐφύοντο,
βουγενῆ ἀνδρόπρωρα, τὰ δ’ ἔμπαλιν ἐξανέτελλον 239
ἀνδροφυῆ βούκρανα, μεμιγμένα τῇ μὲν ἀπ’ ἀνδρῶν,
260 τῇ δὲ γυναικοφυῆ, στεῖροις ἠσκημένα γυίοις.

εἱλίποδ’ ἀκριτόχειρα. 242
νῦν δ’ ἄγ’, ὅπως ἀνδρῶν τε πολυκλαύτων τε γυναικῶν 248
ἐμμυχίους ὅρπηκας ἀνήγαγε κρινόμενον πῦρ,
τῶνδε κλύ’· οὐ γὰρ μῦθος ἀπόσκοπος οὐδ’ ἀδαήμων.
265 οὐλοφυεῖς μὲν πρῶτα τύποι χθονὸς ἐξανέτελλον,
ἀμφοτέρων ὕδατός τε καὶ εἴδεος αἶσαν ἔχοντες,
τοὺς μὲν πῦρ ἀνέπεμπε θέλον πρὸς ὁμοῖον ἵκεσθαι,
οὔτε τί πω μελέων ἐρατὸν δέμας ἐμφαίνοντας,
οὔτ’ ἐνοπὴν οἷόν τ’ ἐπιχώριον ἀνδράσι γυῖον. 255

270 ἀλλὰ διέσπασται μελέων φύσις· ἡ μὲν ἐν ἀνδρὸς 257
ἡ δὲ γυναικὸς ἐν....

τῷ δ’ ἐπὶ καὶ πόθος ἦλθε δι’ ὄψιος ἀμμιχθέντι. 256

ἐν δ’ ἐχύθη καθαροῖσι· τὰ μὲν τελέθουσι γυναῖκες 259
ψύχεος ἀντιάσαντα.

275 λιμένας σχιστοὺς Ἀφροδίτης. 261

ἐν γὰρ θερμοτέρῳ τοκὰς ἄρρενος ἔπλετο γαστήρ, 262
καὶ μέλανες διὰ τοῦτο καὶ ἰνωδέστεροι ἄνδρες
καὶ λαχνήεντες μᾶλλον.

ὡς δ’ ὅτ’ ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐγόμφωσεν καὶ ἔδησε. 265

280 μηνὸς ἐν ὀγδοάτου δεκάτῃ πύον ἔπλετο λευκόν. 266

γνοὺς ὅτι πάντων εἰσίν ἀπορροαὶ ὅσσ’ ἐγένοντο. 267

ὣς γλυκὺ μὲν γλυκὺ μάρπτε, πικρὸν δ’ ἐπὶ πικρὸν ὄρουσεν, 268
ὀξὺ δ’ ἐπ’ ὀξὺ ἔβη, δαλερὸν δαλερῷ ἐπόχευεν.
οἴνῳ ὕδωρ μᾶλλον μὲν ἐνάρθμιον, αὐτὰρ ἐλαίῳ 272
285 οὐκ ἐθέλει.

βύσσῳ δὲ γλαυκῇ κόκκου καταμίσγεται (ἄνθος) 274

ὧδε δ’ ἀναπνεῖ πάντα καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι 275
σαρκῶν σύρρυγγες πύματον κατὰ σῶμα τέτανται,
καί σφιν ἐπὶ στομίοις πύκναις τέτρηνται ἄλοξιν
290 ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον μὲν
κεύθειν, αἰθέρι δ’ εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι.
ἔνθεν ἔπειθ’ ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα, 280
αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ,
εὖτε δ’ ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει· ὥσπερ ὅταν παῖς,
295 κλεψύδρην παίζουσα διιπετέος χαλκοῖο,
εὖτε μὲν αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ’ εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα
εἰς ὕδατος βάπτῃσι τέρεν δέμας ἀργυφέοιο, 285
οὐ τότ’ ἐς ἄγγοσδ’ ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά μιν εἴργει
αἰθέρος ὄγχος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ τρήματα πυκνὰ,
300 εἰς ὅ κ’ ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα
πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ.
ὣς δ’ αὔτως ὅθ’ ὕδωρ μὲν ἔχει κάτα βένθεα χαλκοῦ 300

πορθμοῦ χωσθέντος βροτέῳ χροὶ ἠδὲ πόροιο,
αἰθὴρ δ’ ἐκτὸς ἔσω λελιημένος ὄμβρον ἐρύκει
305 ἀμφὶ πύλας ἰσθμοῖο δυσηχέος, ἄκρα κρατύνων,
εἰς ὅ κε χειρὶ μεθῇ· τότε δ’ αὖ πάλιν, ἔμπαλιν ἢ πρίν,
πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ. 295
ὣς δ’ αὔτως τέρεν αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων
ὁππότε μὲν παλίνορσον ἀπαΐξειε μυχόνδε,
310 αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι θῦον,
εὖτε δ’ ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω.
κέρματα θηρείων μελέων μυκτῆρσιν ἐρευνῶν. 300
ὧδε μὲν οὖν πνοίης τε λελόγχασι πάντα καὶ ὀσμῶν. 301
315 σάρκινον ὄζον.
ὡς δ’ ὅτε τις πρόοδον νοέων ὡπλίσσατο λύχνον
χειμερίην διὰ νύκτα, πυρὸς σέλας αἰθομένοιο
ἅψας, παντοίων ἀνέμων λαμπτῆρας ἀμοργούς,
οἵτ’ ἀνέμων μὲν πνεῦμα διασκιδνᾶσιν ἀέντων, 305
320 φῶς δ’ ἔξω διαθρῷσκον, ὅσον ταναώτερον ἤεν,
λάμπεσκεν κατὰ βηλὸν ἀτειρέσιν ἀκτίνεσσιν·
ὣς δὲ τότ’ ἐν μήνιγξιν ἐεργμένον ὠγύγιον πῦρ
λεπτῇς εἰν ὀθόνῃσι λοχάζετο κύκλοπα κούρην·
αἱ δ’ ὕδατος μὲν βένθος ἀπέστεγον ἀμφινάοντος, 310
325 πῦρ δ’ ἔξω διαθρῷσκον, ὅσον ταναώτερον ἤεν...

(ὀφθαλμῶν) μία γίγνεται ἀμφοτέρων ὄψ. 311

αἵματος ἐν πελάγεσσι τεθραμμένη ἀντιθορόντος, 315
τῇ τε νόημα μάλιστα κυκλίσκεται ἀνθρώποισιν·
αἷμα γὰρ ἀνθρώποις περικάρδιόν ἐστι νόημα.

330 πρὸς παρεὸν γὰρ μῆτις ἀέξεται ἀνθρώποισιν. 318

ὅσσον τ’ ἀλλοῖοι μετέφυν, τόσον ἂρ σφίσιν αἰεὶ 319
καὶ φρονέειν ἀλλοῖα παρίστατο.

γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὕδατι δ’ ὕδωρ, 321
αἰθέρι δ’ αἰθέρα δῖον, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀίδηλον,
335 στοργῇ δὲ στοργὴν, νεῖκος δέ τε νείκεϊ λυγρῷ.
ἐκ τούτων γὰρ πάντα πεπήγασιν ἁρμοσθέντα
καὶ τούτοις φρονέουσι καὶ ἥδοντ’ ἠδὲ ἀνιῶνται.

ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΤΡΙΤΟΣ.

Εἰ γὰρ ἐφημερίων ἕνεκέν τί σοι, ἄμβροτε Μοῦσα,
ἡμετέρης ἔμελεν μελέτης διὰ φροντίδας ἐλθεῖν,
340 εὐχομένῳ νῦν αὖτε παρίστασο, Καλλιόπεια,
ἀμφὶ θεῶν μακάρων ἀγαθὸν λόγον ἐμφαίνοντι.

ὄλβιος ὃς θείων πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον, 354
δειλὸς δ’ ᾧ σκοτόεσσα θεῶν πέρι δόξα μέμηλεν.

οὐκ ἔστιν πελάσασθ’ οὐδ’ ὀφθαλμοῖσιν ἐφικτὸν 356
345 ἡμετέροις ἢ χερσὶ λαβεῖν, ἥπερ τε μεγίστη
πειθοῦς ἀνθρώποισιν ἁμαξιτὸς εἰς φρένα πίπτει.
οὐ μὲν γὰρ βροτέῃ κεφαλῇ κατὰ γυῖα κέκασται,
οὐ μὲν ἀπαὶ νώτοιο δύο κλάδοι ἀίσσονται, 360
οὐ πόδες, οὐ θοὰ γοῦν’, οὐ μήδεα λαχνήεντα,
350 ἀλλὰ φρὴν ἱερὴ καὶ ἀθέσφατος ἔπλετο μοῦνον,
φροντίσι κόσμον ἅπαντα καταΐσσουσα θοῇσιν.

ΚΑΘΑΡΜΟΙ

Ὦ φίλοι, οἳ μέγα ἄστυ κατὰ ζαθέου Ἀκράγαντος 389
ναίετ’ ἀν’ ἄκρα πόλευς, ἀγαθῶν μελεδήμονες ἔργων,
ξείνων αἰδοίων λιμένες, κακότητος ἄπειροι,
355 χαίρετ’· ἐγὼ δ’ ὔμμιν θεὸς ἄμβροτος, οὐκέτι θνητὸς,
πωλεῦμαι μετὰ πᾶσι τετιμένος, ὥσπερ ἔοικε,
ταινίαις τε περίστεπτος στέφεσίν τε θαλείοις.
τοῖσιν ἅμ’ εὖτ’ ἂν ἵκωμαι ἐς ἄστεα τηλεθόωντα, 395
ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξὶ σεβίζομαι· οἱ δ’ ἅμ’ ἕπονται
360 μυρίοι, ἐξερέοντες ὅπη πρὸς κέρδος ἀταρπός,
οἱ μὲν μαντοσυνέων κεχρημένοι, οἱ δ’ ἐπὶ νούσων,
δηρὸν δὴ χαλεπῇσι πεπαρμένοι ἀμφ’ ὀδύνῃσι,
παντοίων ἐπύθοντο κλύειν εὐηκέα βάξιν. 400
ἀλλὰ τί τοῖσδ’ ἐπίκειμ’, ὡσεὶ μέγα χρῆμά τι πράσσων,
365 εἰ θνητῶν περίειμι πολυφθερέων ἀνθρώπων;

ὦ φίλοι, οἶδα μὲν οὖν ὅτ’ ἀληθείη παρὰ μύθοις, 407
οὓς ἐγὼ ἐξερέω· μάλα δ’ ἀργαλέη γε τέτυκται
ἀνδράσι καὶ δύσζηλος ἐπὶ φρένα πίστιος ὅρμη.

ἔστιν ἀνάγκης χρῆμα, θεῶν ψήφισμα παλαιόν, 1
370 ἀίδιον, πλατέεσσι κατεσφρηγισμένον ὅρκοις.
εὖτέ τις ἀμπλακίῃσι φόνῳ φίλα γυῖα μιήνῃ 3
αἵματος ἢ ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομόσσῃ
δαίμων, οἵτε μακραίωνος λελάχασι βιοῖο, 4
τρίς μιν μυρίας ὥρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι,
375 φυόμενον παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, 6
ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους.
αἰθέριον μὲν γάρ σφε μένος πόντονδε διώκει, 16
πόντος δ’ ἐς χθονὸς οὖδας ἀπέπτυσε, γαῖα δ’ ἐς αὐγὰς
ἠελίου ἀκάμαντος, ὁ δ’ αἰθέρος ἔμβαλε δίναις.
380 ἄλλος δ’ ἐξ ἄλλου δέχεται, στυγέουσι δὲ πάντες.
τῶν καὶ ἐγὼ νῦν εἰμὶ, φυγὰς θέοθεν καὶ ἀλήτης, 7
νείκει μαινομένῳ πίσυνος.
ἤδη γάρ ποτ’ ἐγὼ γενόμην κοῦρός τε κόρη τε 380
θάμνος τ’ οἰωνός τε καὶ εἰν ἅλι ἔλλοπος ἰχθύς.
385 κλαῦσά τε καὶ κώκυσα, ἰδὼν ἀσυνήθεα χῶρον, 13
ἔνθα Φόνος τε Κότος τε καὶ ἄλλων ἔθνεα Κηρῶν 21
αὐχμηραί τε νόσοι καὶ σήψιες ἔργα τε ῥευστά.
Ἀτῆς ἀν λειμῶνα κατὰ σκότος ἠλάσκουσιν. 23

αἰῶνος ἀμερθείς.

390 ἐξ οἵης τιμῆς τε καὶ ὅσσου μήκεος ὄλβου 11
ὧδε πεσὼν κατὰ γαῖαν ἀναστρέφομαι μετὰ θνητοῖς.

ἠλύθομεν τόδ’ ὑπ’ ἄντρον ὑπόστεγον. 31

ἔνθ’ ἦσαν Χθονίη τε καὶ Ἡλιόπη ταναῶπις, 24
Δῆρις θ’ αἱματόεσσα καὶ Ἁρμονίη θεμερῶπις,
395 Καλλιστώ τ’ Αἰσχρή τε, Θόωσά τε Δηναίη τε,
Νημερτής τ’ ἐρόεσσα μελάγκουρός τ’ Ἀσάφεια,
Φυσώ τε Φθιμένη τε, καὶ Εὐναίη καὶ Ἔγερσις
Κινώ τ’ Ἀστεμφής τε, πολυστέφανός τε Μεγιστὼ
†καὶ Φορύη, Σιωπή τε καὶ Ὀμφαίη.†

400 ὢ πόποι, ὢ δειλὸν θνητῶν γένος, ὢ δυσάνολβον, 14
τοίων ἔκ τ’ ἐρίδων ἔκ τε στοναχῶν ἐγένεσθε.

σαρκῶν αἰολόχρωτι περιστέλλουσα χιτῶνι. 379

ἀμφιβρότην χθόνα.

ἐκ μὲν γὰρ ζώων ἐτίθει νεκροείδε’ ἀμείβων. 378

405 οὐδέ τις ἦν κείνοισιν Ἄρης θεὸς οὐδὲ Κυδοιμὸς, 368
οὐδὲ Ζεὺς βασιλεὺς οὐδὲ Κρόνος οὐδὲ Ποσειδῶν,
ἀλλὰ Κύπρις βασίλεια. 370
τὴν οἵγ’ εὐσεβέεσσιν ἀγάλμασιν ἱλάσκοντο
γραπτοῖς τε ζῴοισι μύριοισί τε δαιδαλεόδμοις
410 σμύρνης τε ἀκρήτου θυσίαις λιβάνου τε θυώδους,
ξουθῶν τε σπονδὰς μελιτῶν ῥιπτοῦντες ἐς οὖδας,
ταύρων δ’ ἀκρήτοισι φόνοις οὐ δεύετο βωμός. 375
ἀλλὰ μύσος τοῦτ’ ἔσκεν ἐν ἀνθρώποισι μέγιστον,
θυμὸν ἀπορραίσαντας ἐέδμεναι ἠέα γυῖα.

415 ἦν δέ τις ἐν κείνοισιν ἀνὴρ περιούσια εἰδὼς 440
παντοίων τε μάλιστα σοφῶν ἐπιήρανος ἔργων, 442
ὃς δὴ μήκιστον πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον. 441
ὁππότε γὰρ πάσῃσιν ὀρέξαιτο πραπίδεσσιν,
ῥεῖά γε τῶν ὄντων πάντων λεύσσεσκεν ἕκαστον,
420 καί τε δέκ’ ἀνθρώπων καί τ’ εἴκοσιν αἰώνεσσιν.... 445

ἦσαν γὰρ κτίλα πάντα καὶ ἀνθρώποισι προσηνῆ, 364
φῆρές τ’ οἰωνοί τε, φιλοφροσύνῃ τε δεδήει,
δένδρεα δ’ ἐμπεδόφυλλα καὶ ἐμπεδόκαρπα τεθήλει,
καρπῶν ἀφθονίῃσι κατήορα πάντ’ ἐνιαυτόν.

425 οὐ πέλεται τοῖς μὲν θεμιτὸν τόδε, τοῖς δ’ ἀθέμιστον, 403
ἀλλὰ τὸ μὲν πάντων νόμιμον διά τ’ εὐρυμέδοντος
αἰθέρος ἠνεκέως τέταται διά τ’ ἀπλέτου αὐγῆς.
οὐ παύσεσθε φόνοιο δυσηχέος; οὐκ ἐσορᾶτε 416
ἀλλήλους δάπτοντες ἀκηδείῃσι νόοιο;
430 μορφὴν δ’ ἀλλάξαντα πατὴρ φίλον υἱὸν ἀείρας 410
σφάζει ἐπευχόμενος, μέγα νήπιος· οἱ δὲ φορεῦνται
λισσόμενοι θύοντος· ὁ δ’ ἂρ νήκουστος ὁμοκλέων
σφάξας ἐν μεγάροισι κακὴν ἀλεγύνατο δαῖτα.
ὣς δ’ αὔτως πατέρ’ υἱὸς ἑλὼν καὶ μητέρα παῖδες
435 θυμὸν ἀπορραίσαντε φίλας κατὰ σάρκας ἔδουσιν.

οἴμοι ὅτ’ οὐ πρόσθεν με διώλεσε νηλεὲς ἦμαρ, 9
πρὶν σχέτλ’ ἔργα βορᾶς περὶ χείλεσι μητίσασθαι.

ἐν θήρεσσι λέοντες ὀρειλεχέες χαμαιεῦναι 382
γίγνονται, δάφναι δ’ ἐνὶ δένδρεσσιν ἠυκόμοισιν.

440 δαφναίων φύλλων ἀπὸ πάμπαν ἔχεσθαι. 419

δειλοί, πανδειλοί, κυάμων ἄπο χεῖρας ἔχεσθαι. 418

κρηνάων ἄπο πέντε ταμὼν ἐν ἀτειρέι χαλκῷ 422
χεῖρας ἀπόρρυψαι.

νηστεῦσαι κακότητος. 406
445 τοιγάρτοι χαλεπῇσιν ἀλύοντες κακότησιν 420
οὔποτε δειλαίων ἀχέων λωφήσετε θυμόν.

εἰς δὲ τελὸς μάντεις τε καὶ ὑμνοπόλοι καὶ ἰητροὶ 384
καὶ πρόμοι ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισι πέλονται,
ἔνθεν ἀναβλαστοῦσι θεοὶ τιμῇσι φέριστοι,
450 ἀθανάτοις ἄλλοισιν ὁμέστιοι, αὐτοτράπεζοι,
εὔνιες ἀνδρείων ἀχέων, ἀπόκηροι, ἀτειρεῖς.

_Sources and Critical Notes._

1. Diog. Laer. viii. 60. 2-10. Sext. Emp. _Math._ vii. 123-124. 3. Prokl. on _Tim._ p. 175. 5. Plut. _Mor._ 360 C. 6. Diog. Laer. ix. 73; 8-9 a. Plut. _Mor._ 17 E.

3. MSS. δειλεμπέα, corr. Emperius. Prokl. δειν’ ἔπεα, 4.
MSS. ζωῆσι βίου, corr. Scaliger. _CFR_ ἀθροίσαντος. 7 MSS.
ἐλαυνόμενοι, τὸ δ’ ὅλον εὔχεται, corr. Stein. 9. Bergk adds δ’
after σὺ. 10. MSS. πλεῖόν γε, Karsten πλέον’ ἠὲ, Stein πλέον:
MSS. ὄρωρεν, corr. Panzerbieter.

11-23. Sext. Emp. _Math._ vii. 125. 16-17. Clem. Al. _Strom._ p. 682. 18. Prokl. _Tim._ 106; Plut. _Mor._ 93 B.

12. MSS. ὀχεύσατε, corr. Steph. 16. MSS. σέ, Stein μέ. 17.
Sext. MSS. ἐφωθοείης, corr. Steph. Clem. confirms correction.
18. MSS. Θοάζει, Plut. θαμίζειν, corr. Hermann. 19. MSS. ἀλλὰ
γὰρ ἄθρει πᾶς, corr. Bergk. 20. Bergk τι ... πιστήν, Gomperz,
ὄψει ἔχων πίστιν πλέον’. 22. MSS. ὁπόση, corr. Stein. 23. MSS.
θ’, Karsten δ’.

24-32. Diog. Laer. viii. 59 from Satyros; Suidas under ἄπνους; Eudocia, p. 170; Tzetzes, _Chil._ ii. 906 f.; Iriarte, _Catal. Matrit._ p. 450. 26-28. Clem. Al. _Strom._ p. 754.

27. Clem. Θνητοῖσι; Clem., Diog. Laer. Vin. MS., Tzt. ἀρούρας.
Elsewhere ἄρουραν. 28. Clem. εὖτ’, others ἤν κ’. Diog., Clem.
παλίντιτα, corr. Stein. 29. Tzt. στήσεις, Suidas στήσει. 30.
Tzt. στήσεις. 31. Diog. τὰ δ’ ἐν θέρει ἀήσαντα, Hermann τά τ’
αἰθέρι αἰθύσσονται, corr. Stein.

33-35. Sext. Emp. _Math._ ix. 362, and x. 315; Plut. _Mor._ 878 A (Eus. _Pr. Evang._ xiv. p. 749); Probus on Verg. _Ecl._ vi. 31; Hipp. _Ref. haer._ 246; Stob. _Ecl._ i. 10, p. 287. 34-35. Athenag. _Legatio_, p. 22; Diog. Laer. viii. 76; Herakl. _Alleg. Hom._ 443 G. Clem. Al. _Strom._ p. 746 joins 33, 78, and 104.

33. τῶν, Sext. γὰρ, Prob. δὴ. Last word Prob. ἐᾶσιν. 34. Plut.
Ζεὺς αἰθὴρ. 35. Diog. Laer. ἐπιπικροῖ ὄμμα βρότειον, Prob. γε
πικροῖς νωμα (νωμᾷ?) βρότειον γένος.

36-39. Plut. _Mor._ 1111 F, 885 D. 36 b, 38. Arist. _Gen. Corr._ I. 1; 314 b 7; _Meta._ iv. 4; 1015 a 1. 38, 39. Arist. _de X. Z. G._ c. 2 975 b 7.

36. Plut. _de placit._ οὐδὲν, _adv. Colot._ ἑκάστου. Ar.
_Meta._ ἐόντων. 37. Plut. _adv. Col._ οὐλομένη θ. γενέθλη. 39.
Plut. _de placit._ φύσις δὲ βροτοῖς.

40-44, Plut. _Colot._ 1113 C. 44. Plut. _Mor._ 820 F.

40. MSS. ὅτε μὲν ... φῶς αἰθέρι, Mul. ὅ τι κεν, Panz. αἰθέρος
κῃ. 42. MSS. τὸν γενέσθαι, Reiske τὸ λέγουσι γεν., Karst.
δοκέουσι γεν. 43. MSS. ἀποκριθῶσι, corr. Ritschl. 44. MSS.
εἶναι καλέουσι· ὅμως. Plut. Mor. 820 F gives the line as in the
text. Duebner suggests εἰκαίως for εἶναι here.

45-47. Plut. _Colot._ 1113 C.

47. MS. ἤτοι, corr. Reiske. MS. πάντη, corr. Steph.

48-50. Arist. _de X. Z. G._ 2; 975 a 36. 48-49. Philo, _de incorr. mundi_ p. 488.

48. Vulg. ἔκ τε μὴ, Cd. Lps. Syl. ἐκ τοῦ μὴ, Philo ἐκ τοῦ γὰρ
οὐδαμῆ. 49. MS. τό τε ὂν, Stein καί τ’ ἐὸν. Arist. ἄπρηκτον,
Philo ἄπαυστον. Text from Diels, _Hermes_ xv. p. 161. 50. MS.
θήσεσθαι, corr. Karst.

51-54. Plut. _Colot._ 1113 D.

53. MSS. εἰσὶ καί σφι, corr. Karst. MSS. δεινα, corr. Bergk.

55-57. Clem. Al. _Strom._ 656. 56-57. Theod. _Serm._ 476 Sch.

56. Theod. ὧδε γὰρ.

58-59. Plut. _de orac. def._ 418 C. Arranged in verse by Xylander. MSS. μήτε λέγειν corr. Knatz, _Empedoclea_, p. 7.

60. Plut. _non pos. suav. viv._ 1103 F δὶς γὰρ ὃ δεῖ καλόν ἐστιν ἀκοῦσαι, Schol. Plat. _Gorg._ 124 Ruhnk. δὶς καὶ τρὶς τὸ καλὸν ... Ἐμπεδ. τὸ ἔπος “καὶ δὶς γὰρ ὃ δεῖ καλόν ἐστιν ἐνίσπειν.” Text from Sturz.

61-73. Simpl. in Arist. _Phys._ 34 r 158, 1 sq. 66-68. Tzetzes, _Hom._ 58 Sch. 67-73. Simpl. _de caelo_ Peyr. p. 47 sq. 67-68. Simpl. _Phys._ 6 v 25, 29, and 310 r. Diog. Laer. viii. 76; Stob. _Ecl._ i. 11, p. 290; _vit. Hom._ p. 327 Gal. 69-73. Arist. _Phys._ viii. 1; 250 b 30.

61. Karst. supplies πείρατα μύθων from v. 75. 62. Cf. 104. 65.
_E_ δρυφθεῖσα, MS. δρεπτή. 66-67. Cf. 116-117. 68. Simpl. 158,
8 δίχα πάντα. Elsewhere as in text. 69. Om. Simpl. 158 b 1. 73.
MSS. ἀκίνητοι corr. Bergk.

74-95. Simpl. _Phys._ 34 r 158, 13 sq. following the preceding without break. 74. Stob. _Ecl._ App. 34 Gais.; cf. Clem. Al. _Strom._ 697. 77-80. Simpl. _Phys._ 6 v 26, 1; Sext. Emp. _Math._ ix. 10. 78. Plut. _de adult._ p. 63 D; Clem. Al. _Strom._ 746 (with v. 33). 79-80. Sext. Emp. _Math._ x. 317. 79. Plut. _Mor._ 952 B. 80-81. Plut. _Amat._ 756 D. 81. Clem. Al. _Strom._ 653; Simpl. _Phys._ 41 r 188, 26. 91. Cf. Stob. _Ecl._ i. 18; _Placit._ i. 18 and Theod. iv. 529 C (_Dox._ 316); Galen, _Hist. phil._ 10. 92. Arist. _X. Z. G._ 975 b 10. Simpl. omits 91.

74. Simpl. μέθη, corr. Bergk from Stob. and Clem. 78. Sext.
ἤπιον, Clem. αἰθέρος, Plut. αἰθέρος ἤπιον. 79. Simpl. ἕκαστον,
Sext. ἁπάντῃ, corr. Panz. 80. Plut. ἐν τοῖς, Sext. φιλίη
... ἴσον. 81. Simpl. a_F_ σὺν νῷ; cf. Plut. 82. Simpl. _F_
φυτοῖσιν: Bergk, Karst. ἐνίζεται. 83. Simpl. _DE_ καὶ ἄρθμια,
_F_ καὶ ἄρ’ ὅμοια. 85. Simpl. μετ’ ὄσοισιν, Panz. μεθ’ ὅλοισιν,
Prel. γ’ ὄσσοισιν. I have suggested μετὰ τοῖσιν. 89. Simpl.
καὶ πρὸς τοῖς οὔτ’ ἄρτι. Cf. 159, 8 μηδὲν ἐπιγίνεσθαι μηδ’
ἀπολήγειν, corr. Stein. 93. Simpl. _DE_a κε καὶ κήρυξ, _F_
omits κε, corr. Stein (notes). 95. _D_ γίνονται. MS. ἄλλοτε,
corr. Stein. _DE_ καὶ ἠνεκὲς (cf. Hesych.), a_F_ διηνεκὲς.

96-109. Simpl. _Phys._ 34 r 159, 13. 98-107. Simpl. _Phys._ 7 v 33, 8, 98 and 100. Arist. _Gen. Corr._ i. 1, 314 b 19; Philopon. Comment. on this passage; Plut. _de prim. frig._ 249 F; Galen, vol. xiii. p. 31 Chart. 104-107ᵃ. Arist. _Meta._ ii. 4; 1000 a 29.

98. Arist. Philopon. λευκὸν ... θερμὸν, Simpl. Galen θερμὸν ...
λαμπρὸν: Simpl. Arist. ὁρᾶν, Plut. Aristot. ὅρα, Simpl. _F_
ὁρᾷ. 99. Simpl. ἔδεται or ἐδειτο: Stein ὅσσα πέλει, Diels ὅσσα
θέει τε. 100. Some MSS. Arist. and Plut. ζοφόεντα. 101. Simpl.
θέλημα, a θελίμνα, corr. Sturz: Simpl. 33, 11 στερέωμα. 102.
Simpl. 159, 19 πέλοντα. 104. Simpl. 159, 21 _D_ παντὸς ἄτην, a
_F_ πάντ’ ἠν: Arist. _Met._ ἐξ ὧν πάνθ’ ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἐσθ’
ὅσα τ’ ἔσται ὀπίσσω. 105. Simpl. 133, 15 δένδρα τε βεβλάστηκε.
108. _ED_ τογον, Diels τό γ’ ὄν? _Hermes_ xv. 163 τόσον: _E_
διάκρασις, _D_ διάκρισις. Sturz. διάπτυξις from Simpl. 34 v.
161, 20. Platt διὰ Κύπρις ἀμείβει _Journ. Philol._ 48, p. 246.

I bracket 108-109 as another form of 94-95.

[αὐτὰ γάρ ἐστι ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα
109 γίνεται ἀλλοιωπά. †τογον διὰ κρᾶσις ἀμείβει.] 137

110-111. Hippol. _Ref. haer._ 247 Mill.

110. MS. εἰ γὰρ ... ἔσται οὐδέπω τοίω, corr. Schneid. _Phil._
vi. 160. 111. MS. κενώσεται ἄσβεστος, corr. Mill.

112-118. Simpl. _Phys._ 8 r 33, 19.

114. MS. ἐστι, corr. Panz. 115. MS. κηρῶν, Stz. θηρῶν, Bergk
θνητῶν. 118. _E_ ἑν, _D_ ὁν, _F_ ὂν, _A_ ἂν, Text _Hermes_ xv.
163.

Lines 114-115 are bracketed as a duplication of 94-95, and
accordingly 112-113 are inserted before 94-95, where 113
corresponds excellently with 93; 116-117 are bracketed as
another form of 67-68 (cf. 248), and accordingly 118 finds
its proper place after 68. Cf. “Repetitions in Empedokles,”
_Classical Review_, Jan. 1898.

114 [αὐτὰ γὰρ ἔστιν ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα 140

115 γίνοντ’ ἄνθρωποί τε καὶ ἄλλων ἔθνεα κηρῶν,
ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεν’ εἰς ἕνα κόσμον,
ἄλλοτε δ’ αὖ δίχ’ ἕκαστα φορεύμενα Νείκεος ἔχθει,
εἰς ὅ κεν ἓν συμφύντα τὸ πᾶν ὑπένερθε γένηται.]

119-129. Simpl. _Phys._ 34 r 160, 1.

120. _DEF_ ἄμφω: _F_ δεδαωτες. 122. MSS. ἁρμονίη: _D_ μίξαντες,
a μόξαν τε. 123. a_F_ πασ’ ἐναλίγκια. 124. _D_ κτίζοντες ...
ἀνέρες. 127. _F_ οὕτω μὴν ἁπάτη; a ὡς νύ κεν: Bergk φρένας:
καινύτω (Hesych. νικάτω) corr. Blass for MSS. καί νύ τῳ. 128.
MSS. γεγάασιν ἄσπετα, corr. Bergk.

130-133. Clem. Al. _Strom._ 674.

130. εἰ δ’ ἄγε τοι λέξω, Pott. εἰ δ’ ἄγε τοι μὲν ἐγὼ. 131.
Gomperz, _Hermes_ xxxi, 469 ἐσορῶμεν ἅπαντα.

134. Simpl. _Phys._ 258 r καὶ θεὸν ἐπονομάζει καὶ οὐδετέρως ποτὲ καλεῖ σφαῖρον ἔην. Cf. v. 138.

135-138. Simpl. _Phys._ 272 v. 135-136. Plut. _de fac. in lun._ 926 E. 138. Simpl. _de caelo_, Peyr. 47; M. Antonin. xii. 3; Stob. _Ecl. Phys._ i. 15, 354; Achilles (Tatius) IN ARAT. 77 Pet. and frag. Schol. p. 96; Prokl. in _Tim._ 160.

135. Simpl. διείδεται ὠκέα γυῖα, Plut. δεδίττεται, corr. Karst.
136. Plut. MS. γένος, Bergk μένος. 137. MS. κρυφῷ or κρύφα,
Karst. κρύφῳ, Stein κύτει. 138. Simpl. _Phys._ μονιὴ περιγηθέι
αἰών, Text from Simpl. _de caelo._ Stob. Tatius χαίρων. Schol.
in Arat. κυκλοτερεῖ μανίᾳ.

[δένδρεά τε κτίζοντε καὶ ἀνέρας ἠδὲ γυναῖκας
125 θῆράς τ’ οἰωνούς τε καὶ ὑδατοθρέμμονας ἰχθῦς 160
καί τε θεοὺς δολιχαίωνας τιμῇσι φερίστους.]

139-141. Arist. _Meta._ ii. 4; 1000 b 13; Simpl. _Phys._ 272 b.

139. Arist. ἀλλ’ ὅτε δὴ, Simpl. αὐτὰρ ἐπεὶ. 141. Simpl. ὃ:
Arist. E παρελήλατο.

142. Simpl. _Phys._ 272 v. associated with v. 135.

143-144. Plut. _de fac. lun._ 926 F.

143. Sturz ends the line ἔθηκεν with object Νεῖκος. 144. MSS.
ἄκρατοι καὶ ἄστοργοι, corr. Stein.

145. Arist. _Gen. et Corr._ i. 8; 325 b 22.

146-148. Arist. _de X. Z. G._ 2; 976 a 35; _de coelo_ ii. 113; 294 a 25; and Simpl. on this passage. 147-148. Clem. Al. _Strom._ 817.

147. Arist. _X. Z. G._ βροτέων, _de coelo_, Clem. γλώσσης:
Clem. ἐλθόντα. 148. Clem. εἰδότων.

149. Plut. _de fac. lun._ 920 C.

MS. ὀξυμελὴς, Xylander ὀξυβελὴς: MS. ἠδὲ λάινα, corr. G.
Dindorf. Cf. Hesych. ἱλάειρα; Preller λάιν’ ἠδὲ.

150. Macrob. _Saturn._ i. 17; _Etym. Mag._, Orion _Etym._, Suidas, under ἥλιος; Cramer, _Anec._ ii. 444.

Macrob. οὕνεκ’ ἀναλισθείς, Suid. Cram. ἀλεῖσθαι; _Et. M._ μέσον.

151. Plut. _Pyth. or._ 400 B; Galen, _de us. part._ iii. 3.

Plut. ἀνταυγεῖν, Galen ἀνταυγέω.

152. Simpl. _Phys._ 74 v; 331, 7.

a _DF_ ψύχε, _E_ τύχε: MSS. γαίης, Stein αὐγῆς.

153. Plut. _de fac. lun._ 929 E.

153a. Diels, _Hermes_ xv. 175, constructs the following line
from Philo ed. Aucher, p. 92:

καὶ μέγαν, αὐτίκ’ ἀνῆλθε, θέουσ’ ὡς οὐρανὸν ἵκοι.

154. Achill. Tat. _Introd. in Arat._ c. 16 p. 77 Pet. 155. Plut. _de fac. orb. lun._ 925.

155. Plut. (σελήνη) περιφερομένη πλήσιον, ἅρματος ὥσπερ ἴχνος
ἀνελίσσεται ἥτε περὶ ἄκραν.

156. Bekk. _Anecd._ i. 337.

157-159. Plut. _de fac. lun._ 929 C.

157. MS. ἀπεσκεύασε, Xyl. ἀπεσκέδασεν, Bergk ἀπεσκίασεν. 158.
MS. ἔστε γαία, Xyl. ἐς γαῖαν: Stein ἱσταμένη or εἰς αἴθρην: MS.
ἀπεσκνίφωσε, corr. Karst. 159. γλαυκώπιδος, cf. Plut. _de fac.
lun._ 934 D (Diels, _Hermes_ xv. 176).

160. Plut. _Quaest. Plat._ 1006 F.

161. Plut. _Quaest. conv._ 720 E.

MS. ἀγλαώπιδος, corr. Xyl. Cf. Hesych. ἀλαῶπιν· ... οὐ
βλέπουσαν.

162. Prokl. on _Tim._ iii. 141.

MS. οὔδεος, Sturz writes ὕδεος from following. Diels finds
connection only with preceding and writes ἕδεος. Cf. Hesych.
ἕδος· ... γή.

163. Plut. _Quaes. conv._ 685 F.

Karst. πολυσπορέων. Cf. 214.

164. Hephaest. _Enchir._ c. 1 p. 4 Gais.

165. Arist. _Meteor._ ii. 3; 357 a 26; Plut. _Placit. phil._ iii. 13, and _de Is._ 365 B. Clem. Al. _Strom._ 676. Porphyr. _Vit. Pyth._ c. 41.

166-167. Arist. _de Gen. et Corr._ ii. 6; 334 a 3. 167. _Phys._ ii. 4; 196 a 22.

166. Diels suggests ῥιπαῖς. Cf. v. 164.

168. Eustath. on _Od._ α 320, p. 1 (from Herodian, περὶ σχημ. Ὁμηρ.). Cf. Arist. _de gen. et corr._ ii. 6; 334 a 1.

169-185. Simpl. _de caelo_, Peyron p. 27; Gais. _Poet. Min. Gr._ ii. p. xlii; Schol. Aristot. Brand. p. 507 a. 171-185. Simpl. _Phys._ 7 v 32, 11. 175. Stob. _Ecl._ i. 286. Cf. Arist. _Met._ ii. 4; 1000 b 2. 178-181. Simpl. _de caelo_, Peyr. p. 37. 182-183. Theophr. Athen. x. 423; Arist. _Poet._ c. 25; 1461 a 24. Eust. ad _Iliad._ i. p. 746, 57.

170. MS. λόγῳ, corr. Bergk. Peyr. ὑποχετεύων, Brand. ἐποχ.,
corr. Bergk. 173. Simpl. _Phys._ ἐν τῇ δὴ, _de caelo_ Cd. Taur.
Peyr. ἐν τῇ ἠδέ, corr. Bergk. 174. _Phys._ _DE_ θελημὰ, _F_
θέλημα, _de caelo_ _JP_ Cd. Taur. ἀλλ’ ἐθέλημα. 175. Simpl.
repeats 184 instead of 175, which is inserted from Stob.
by Schneid. 176. _Phys._ _E_ ἐστι: _DEF_ κεκερασμένοισιν,
Taur. κεραιζομένοισιν, text from _de caelo_. 177. _de caelo_
ἀμφαφέως. 178. _Phys._ a_F_ πω πᾶν, _DE_ οὔπω πᾶν, _de caelo_
τὸ πᾶν. 180. a_F_ ὑπεκπροθέει. 181. _Phys._ _DE_ πίφρων, _F_
ἣ περίφρων, _DEF_ (_de caelo_ P) φιλότητος, _Phys._ ἀμεμφέος,
_de caelo_ ἀμφέσσον, Stein φιλότης τε καὶ ἔμπεσεν. 182. Arist.
omits εἶναι. 183. _Phys._ ἄκριτα, Theophr. ἄκρητα: Arist. ζῶα
τε πρὶν κέκριτο Athen. διαλλάττοντα, _Phys._ διαλλαξαντα.

186-194. Simpl. _Phys._ 34 r 160, 28. 191-192. Theophr. _de sens._ § 16.

186. _DE_ ἄρθμια, a_F_ ἄρτια: _DE_ ἑαυτὰ ἑαυτῶν, a_F_ αὐτὰ
ἑαυτῶν, Stein suggests πάνθ’ αὑτῶν ἐγένοντο, Diels ἔασιν
ἑαντῶν. 188. MS. ὅσσα φιν, Diels ὅσσα φίλ’, Hermann ὁσσάκις.
189. MSS. ἐπάρκεα, Karst. ἐπάρτεα, a_F_ ἔχθρα, _ED_ ἔργα:
MS. μάλιστα, Karst. ἄμικτα, 192. _DEF_ κρίσει, a κράσει.
193. _DE_ δ’ ὑγρὰ, a λυγρὰ 194. MSS. and Simpl. 161, 12
νεικεογεννέστησιν, Panz. νείκεος ἐννεσίῃσι, MS. σφίσι γένναν
ὀργᾶ (a γέννας), Panz. σφίσι γένν’ ἄστοργος, Diels ἔοργεν.

195-196. Simpl. _Phys._ 74 v 331, 12.

195. a_F_ omit οὖν.

197-198. Arist. _de gen. et corr._ ii. 6; 333 b 1.

197. Arist. πυρὶ γὰρ αὔξει τὸ πῦρ, corr. Karst. 198. γένος H,
δέμας.

199-202. Simpl. _Phys._ 66 v 300, 21. 199-201. Arist. _de anima_ i. 5; 410 a 4; and commentators on this passage.

199. Simpl. a_EF_ εὐτύκτοις, _D_ and Arist. εὐστέρνοις. 200.
a_F_ τὰ, _DE_ τὰς, Diels τὼ: a_F_ μερέων, _DE_ μοιράων.

203-207. Simpl. _Phys._ 7 v 32, 6. 203. 74 v, 331, 5.

205. a_DE_ ὁρμησθεῖσα, _F_ ὁρμισθεῖσα. 206. MS. πλέον ἐστίν,
corr. Panz. 207. a_F_ αἵματ’ ἐγένοντο, _D_ αἷμα τέγεντο, _E_
αἵματ’ ἔγεντο.

208. Arist. _Meteor._ iv. 4; 382 a 1; _Probl._ 21, 22; 929 b 16; cf. Plut. _de prim. frig._ 952 B.

209. Plut. _de prim. frig._ 952 B.

210-213. Simpl. _de caelo_, Peyr. p. 28; Gaisf. _Poet. Min. Gr._ II. xliii. Brand. Schol. Arist. 507 a.

210. A εἰ δ’ ἔτι σοι, B εἰδέτι σοι, Taur. εἰ δέ τισι. 212. MS.
εἴδη τε γενοίατο χροιάστε, corr. Ritschl.

214. Athen. viii. 334 B.

215-218. Simpl. _de caelo_ a little after 213. 218. Simpl. _Phys._ 74 v 331, 9.

215. MS. ὡς δὲ ... ἔπειτ’, corr. Karst.: _A_ ἐδίῃνεν ἐν, _B_
ἐδείκνυεν ἐν, Taur. ἐδείκνυεν. 216. _A_ ἡ δέ ἀποπνέουσα,
_B_ εἰ δὲ ἀποπνοίουσα, Taur. ἡ δὲ ἀποπνείουσα, Panz. ἡδὺ δ’
ἐπιπνείουσα, corr. Stein. 217. _Phys._ _E_ πλάσης, a πλάσιος,
text from _de caelo_.

219. Arist. _de gen. anim._ i. 23; 731 a 5; cf. Philop. on this passage and Theophr. _de caus. plant._ i. 7, 1.

Philop. and Arist. ... μικρὰ ... ἐλαίας.

220. Plut. _Quaest. conv._ 683 D.

221. Plut. _Quaest. nat._ 912 C, 919 D; cf. Arist. _Top._ iv. 5; 127 a 18. MS. ἀπὸ φλοιοῦ, corr. Meziriacus.

222-231. Hippolyt. _Ref. haer._ 251 Mill; Schneidewin, _Philol._ vi. p. 165.

222. MS. καὶ ἓν, corr. Mill. MS. σφαδίνησιν ... corr. Schneid.
223. MS. ἐποπτεύεις, corr. Schneid. 224. MS. ταῦτα δὲ, corr.
Schneid. 225. MS. κτ ... Schneid. κατερχόμεν’, corr. Stein.
227. MS. τάλλ’ οἱῶν ἐπιρέξεις, corr. Schneid. 228, MS. δῆλα
πέλονται ... μέριμναι, Schneid. δείλ’ ἀπάλαμνα ... μερίμνας.
299. MS. σῆς, Schneid. ἶσ’. 231. Cf. Sext. E. _Math._ viii.
286. MS. of Hippol. καὶ γνωματοσισον.

232. Plut. _Quaest. conv._ 745 D.

233-235. Plut. _Quaest. conv._ 618 B. 234-235, _de fac. lun._ 927 F.

234. _Quaest. conv._ καὶ μὴν, _de fac. lun._ καὶ τὴν, Stein
μαινῶν, Diels καλχῶν, comparing Nicander, _Alexipharm._ 393
and Schol. Schneid. p. 98 for the interpretation of a fish
furnishing a dye. Also Arist. _Hist. anim._ viii. 13; 599 a 10
πορφύραι καὶ κήρυκες.

236-237. Arist. _Meteor._ iv. 9 387 b 4.

237. MS. λεπίδες, corr. Karst. from a gloss of Hesych.

238-239. Plut. _de fort._ 98 D.

238. MS. ἐχῖνος, corr. Steph. 239. MS. ὀξυβελὴς δέ τε, text
follows Cd. Vulc.

240-242. Simpl. _de caelo_, Peyr. 28; Gaisford xliii. Brand. Schol. 512 a. The three lines are cited separately.

242. _A_ ξυμπρώτ’, _B_ ξυμπρώταις, corr. Karst.

243. Plut. _Quaest. conv._ 683 E.

244-246. Simpl. _de caelo_, Peyr. 46; Gaisf. xliv. Schol. Brand. 512 a. 244. Ar. _de anim._ iii. 6; 430 a 29; _de gen. an._ i. 18; 722 b 20, and commentators.

244. MS. ᾗ, ἤ, ὡς. 245. πολλαὶ, πολλῶν ἐμπλάζοντο.

247-253. Simpl. _Phys._ 258 r.

247. MS. τοῦτον μὲν ἂν ... ὄγκον, Vulg. omits ἂν, text
from Diels. 249. MS. θαλέθοντος, corr. Karst. 253. Ald.
ὀρειμελέεσσιν, corr. Schneider (cf. 438).

254-256. Simpl. _de caelo_ following 246 after a break.

254. _B_ Taur. omit δαίμονι. 256. _B_ Taur. ἐξεγένετο.

257-260. Aelian, _hist. anim._ xvi. 29. Cf. Plut. _Colot._ 1123 B.

257. MS. φύεσθαι, Karst. ἐφύοντο. 258. MS. ἀνδρόπρωνα ...
ἐξανατείνειν, corr. Gronovius. 259. MS. ὑπ’, corr. Jacobs. 260.
MS. σκιεροῖς, corr. Diels.

261. Plut. _Colot._ 1123 B.

MS. εἱλίποδα κριτόχειρα, corr. Karst. and Duebner.

262-269. Simpl. _Phys._ 86 v 381, 31.

263. MS. ἐννυχίους, corr. Panz. cf. _Odyssey_ λ 344 ἀπὸ σκοποῦ,
which perhaps should be restored here. 266. MS. εἴδεος, Stz.
οὔδεος, but cf. Simpl. 382, 7. 269. _E_ οἵα τ’, _F_ οὔτ’, a
οὔτ’ αὖ, Diels οἷόν τ’: _EF_ γύων, a γῆρυν, corr. Stein.

270. Arist. _de gen. anim._ i. 18; 722 b 12; _ibid._ i. 1; 764 b 17; and 270-271 in Philop. on this passage.

270. _Z_ omits ἐν. 271. Stein transposes last two words.

272. Plut. _Quaest. nat._ 917 C.

MS. τῷ δέ τι ... εἴτε διὰ πέψεως ἀμμίσγων. Karst, τῷ δ’ ἐπὶ ...
δι’ ὄψεος ἀντ’ ἀίσσων, Stein ἀμμιχθέντι.

273-274. Arist. _de gen. anim._ iv. 1; 723 a 24 after 271. _S_ ἐλύθη.

275. Schol. Eur. _Phoen._ p. 600 Valck. Stein transposes first two words.

276-278. Galen in Hippokr. _Epidem._ iv. 2.

276. MS. τὸ κατ’ ἄρρενα ἔπλετο γαίης. Text from Diels.

279. Plut. _de amic. mult._ 95 A; cf. Arist. _de gen. anim._ iv. 4; 771 b 23.

280. Arist. _de gen. anim._ iv. 8; 777 a 10; and Philop. on this passage.

281. Plut. _Quaest. Nat._ 916 D.

282-283. Plut. _Quaest. Conv._ 663 A.

282. MS. μὲν ἐπὶ γλυκὺ, corr. Macrob. 283. MS. omits ἔβη and
ends δαλεροῦ λαβέτω, corr. Karst.

284-285. Philop. on Arist. _de gen. anim._ 59 a.

284. MS. ὕδωρ οἴνῳ μᾶλλον ἐναρίθμιον. Text from Stein.

286. Plut. _de def. orac._ 433 B.

MS. γλαυκῆς κρόκου, corr. Karst. and Xylander.

287-311. Arist. _de respir._ 7; 473 b 9.

287. _M_il δίαιμοι. 289. MSS. ἐπιστομίοις, _Z_ _M_il
ἐπιστομίαις, corr. Stz. MSS. πυκναῖς or πυκίνοις, _M_il δόναξι.
290. Some MSS. τέθρα, _M_il φόνον, others φανὸν. 291. _M_ μέν
γ’ ἐνθεῖναι θέρει, pr _Z_ εὔπνοιαν. 292. Several MSS. ἐπάξῃ,
ἐπαίξῃ. 293. Bekker with majority of MSS. καταβήσεται. 294.
MSS. ἀναθρώσκει, corr. Karst. 295. Several MSS. κλεψύδραις,
il παίζησι, _MZ_ παίζουσι, others παιζουσα, _MZ_il διιπετέος,
others δι’ εὐπετέος. 298. il_MZ_ οὐδ’ ὅτ’, οὐδέτ’, Bk οὐδ’ ὅγ’,
Stein οὐ τότ’. 299. MSS. ἀέρος, corr. Stein. 301. MSS. αὔξιμον,
a few others αἴσιμον. Cf. Simpl. Phys. 151 v. 303. Many MSS.
χρωσθέντος. 307. MSS. αὔξιμον, Bk. αἴσιμον. 309. MSS. ἐπαίξειε,
corr. Stein. 310. _MZ_il αἰθέρος, others ἕτερον, _MZ_il οἶδμα
τιταίνων. 311. l ἀναθρώσκοι.

313.[75] Plut. _Quaest. nat._ 917 E; _de curios._ 520 F.

MS. (_Q.n._) κέμματα, (_de c._) τέρματα, Buttmann κέρματα.

From Plutarch _Mor._ 917 E and Arist. _Problem. inedit._ II.
101, (Didot, IV. p. 310); Diels _Hermes_ xv. 176 restores the
following line after 313:

<ἐν δρίῳ> ὅσσ’ ἀπέλειπε ποδῶν ἁπαλὴ περίπνοια.

314. Theophrast. _de sens._ § 22.

315. Theophr. _ibid._ § 9. Diels _Dox._ 501 suggests ὀστοῦν.

316-325. Arist. _de sens. et sensib._ c. 2; 437 b 26. Alex. Aphrod. on this passage.

318. _YE_ ἀμόργους, _M_l ἀμουργούς. 320. Many MSS. πῦρ. 323.
MSS. λεπτῇσιν γ’ ὀθόνῃσιν corr. Bekker: several MSS. ἐχεύατο,
λοχάζετο. 324. Several MSS. ἀμφιναέντος.

326. Arist. _Poet._ c. 21; 1458 a 5. Strabo, viii. 364.

327-329. Stob. _Ecl. Phys._ i. p. 1026.

327. MSS. τετραμένα, corr. Grot. _ACt._ ἀντιθρῶντος, other
MSS. ἀντιθροῶντος, corr. Bergk. 328. _ACt._ κικλήσκεται. 329.
Cf. _Etym. M._ and _Or._ under αἷμα; Tertul. _de an._ xv. 576;
Chalcid. on _Tim._ p. 305.

330-332. Arist. _de anim._ iii. 3; 427 a 23; and Philop. on this passage. Arist. _Met._ iii. 5; 1009 b 18; Themist. on Arist. _de anima_ 85 b.

330. Some MSS. ἐναύξεται. 330. MS. omits τ’. 331. MS. καὶ τὸ
φρονεῖν, corr. Karst.

333-335. Arist. _de anim._ i. 2; 404 b 12; _Met._ ii. 4; 1000 b 6; Sext. Emp. _Math._ i. 303, vii. 92, 121. Philop. on Arist. _de Gen. et corr._ 59 b; Hipp. _Ref. haer._ p. 165. Single lines are mentioned elsewhere.

334. Sext. ἠέρι δ’ ἠέρα. 335. Sometimes στοργὴν δὲ στοργῇ.

336-337. Theophr. _de sens._ § 10; _Dox._ 502.

336. MS. ὡς ἐκ τούτων π., corr. Karst. 337. MS. ἥδονται καὶ ἀ.,
corr. Karst.

338-341. Hipp. _Ref. haer._ vii. 31; 254. Cf. Schneid. _Philol._ vi. 167.

338. MS. εἰκάραι φημερίων, corr. Mill. MS. τινὸς, corr.
Schneid. 339. MS. ἡμετέρας μελέτας, corr. Schn. 340. MS.
εὐχομένων, corr. Schn. 341. MS. μακάρων, corr. Mill. Schn.
καθαρὸν λόγον.

342-343. Clem. Al. _Strom._ 733.

344-346. Clem. Al. _Strom._ 694; Theodor. Ther. i. 476 D.

344. Theod. πελάσασθ’ οὐδ’, Clem. πελάσασθαι ἐν.

347-351. Ammon. on Arist. _de interpret._ 199 b; Schol. Arist. i. 35 b. Tzet. _Chiliad._ xiii. 79. 348-349. Hippol. _Ref. haer._ p. 248. 350-351. Tzet. vii. 522.

347. Ammon. οὔτε γὰρ ἀνδρομέῃ κεφαλῇ, Tzt. οὐ μὲν γὰρ βροτέῃ
κεφαλῇ. 348. Tzt. οὐ μὲν ἀπαὶ, Hippol. οὐ γὰρ ἀπὸ, Ammon. Tzt.
νώτων γε ... ἀίσσουσιν. Text from Hippol. 349. Hippol. γούνατ’
οὐ μήδεα γενήεντα. (349a. Hippol. adds after 349 the following
ἀλλὰ σφαῖρος ἔην καὶ ἶσος ἐστὶν αὐτῷ, Schneid. ἀλλὰ σφαῖρος
ἕεις καὶ πάντοθεν ἶσος ἑαυτῷ.)

352-363. Diog. Laer. viii. 62. Omitting 354, 362, _Anthol._ Bosch. i. 86. 352-353, 355-356. _Anth. gr._ Jacobs ix. 569. 352-353. Diog. Laer. viii. 54 (cited as beginning of Book on Purifications). 354 inserted by Stz. from Diod. Sic. xiii. 83. 355. Diog. Laer. viii. 66; Sext. Emp. _Math._ i. 302; Philost. _vit. Apoll._ i. 1.; Lucian, _pro laps. inter salut._ i. 496; _Cedren. chron._ i. 157.

352. MS. ξανθοῦ, Bergk ζαθέου. 353. variant ναίετε ἄκρην:
variants ἀν, ἀν’, ἂν. Anth. πόληος, Bergk πόλεως, Steph.
πόλευς. 364. MS. αἰδοῖοι, Bergk αἰδοίων. 355. Vulg. ὑμῖν,
Bergk ὔμμιν. 356. Cd. Vind. τετιμημένος ... ἔοικα. 357. Vulg.
θαλείης, corr. Karst. 361. MS. δέ τι, corr. Stz. Clem. Al.
Strom. 754 παρακολουθεῖν ... τοὺς μὲν μαντοσυνῶν κεχρημένους,
τοὺς δ’ ἐπὶ νοῦσον σιδηρὸν δὴ χαλεποῖσι πεπαρμένους. 363.
Platt, _Journ. Philol._ 48 p. 247 ἐβόλοντο: MS. εὐηκέα, Scal.
εὐήχεα.

364-365. Sext. Emp. _Math._ i. 302.

365. Some MSS. πολυφθορέων. Cf. 163.

366-368. Clem. Al. _Strom._ 648.

366. _AH_ ὅτ’ ἀληθείη, Cd. Paris. ἐκ τ’ ἀληθείη. 367. Diels οὓς
ἐρέω· μάλα δ’ ἀργαλέη πάντεσσι τέτυκται.

369-382. 369, 371, 373-374, 381 Plut. _de exil._ 607 C. 369-370, 372-383. Hippol. _Ref. haer._ 249-251 (scattered through the text). 369-370. Simpl. _Phys._ 272 v; Stob. _Ecl._ ii. 7; 384. 374-375. Origen _c. Cels._ viii. 53 p. 780. 377-380. Plut. _de Is. et Os._ 361 C (Euseb. _Praep. Ev._ v. 5; 187). 377-379. Plut. _de vit. alien._ 830 F. 381-382. Asclep. in Brand. Schol. Arist. 629 a; Hierokl. _carm. aur._ 254; Plotin. _Enn._ iv. 81; 468 C.

369. Plut. ἔστι τῆς (τι), Hippol. ἔστι τί: Simpl. σφράγισμα.
371. Panz. Schneid. φρενῶν. 372. MS. ὃς καὶ ἐπιορκον ἁμαρτήσας
ἐπομώσει, corr. Schneid. Schneid. αἵμασιν, Stein αἵματος. Knatz
rejects 372 as a gloss from Hesiod _Theog._ 793. 373. Plut.
δαίμονες οἵτε μακραίωνες λελόγχασι βίοιο, Hippol. δαιμόνιοί τε
(remainder as in text), Heeren δαίμων., Orig. Hipp. μὲν ἀπὸ.
Cf. ἀπαὶ v. 348. 375. Orig. γιγνομένην παντοίαν διὰ χρόνον
ἰδέαν, Hippol. φυομένους παντοῖα διὰ χρόνον εἴδεα. 377. Hippol.
μέν γε. 378. Plut. _de vit. alien._ δὲ χθονὸς ... ἀνέπτυσε.
Plut. _de Is._ ἐσαῦθις. 378. Hipp. φαέθοντος. 381. MSS. ὡς,
τὴν, τὼς, corr. Scal.; Hippol. confirms correction. Hippol.
omits νῦν. Asclep. δεῦρ’. 382. Asclep. αἰθομένῳ.

383-384. Clem. Al. _Strom._ 750; Diog. Laer. viii. 77; Athen. viii. 365; Philostr. _vit. Apoll._ i. 1; 2, and often.

383. Hippol. _Philos._ 3 ἤτοι μὲν γὰρ, _Cedren. Chron._ i.
157 ἤτοι μὲν πρῶτα. Often κούρη τε κόρος τε. 384. Cedren. καὶ
θὴρ κ.θ. ἐξ ἁλὸς ἔμπνους ἰχθὺς καὶ ἐν Ὀλυμπίᾳ βοῦς, Diog.
Laer. ἔμπυρος, Athen. ἔμπορος, Clem. ἔλλοπος. Others ἄμφορος,
νήχυτος, φαίδιμος.

385-388. 385. Clem. Al. _Strom._ 516. 385b-386. Hierocl. _carm. aur._ 254. 386, 388. Synesius _de prov._ i. 89 D. 386-387. Prokl. on _Kratyl._ 103; 386. Philo vol. ii. 638 Mang. 388. Synes. _epist._ 147; Julian. Imp. _orat._ &c.

385. Clem. ἀσυνήθεα, Hierocl. ἀτέρπεα. 386. Synes. φθόνος,
Philo φόνοι τε λίμοι τε. 388. Syn. Iul. ἐν λειμῶνι, Hier. ἀνὰ
λειμῶνα, corr. Bentl.

389. Hierocl., as just cited; λειμῶνα ὃν ἀπολιπὼν ... εἰς γήινον ἔρχεται σῶμα ὀλβίου αἰῶνος ἀμερθείς.

390-391. Clem. Al. _Strom._ 516. 390. Plut. _de exil._ 607 E; Stob. _Flor._ ii. 80 Gais.

390. Clem. καὶ οἵου. 391. Clem. λιπὼν.

392. Porphyr. _de ant. nymph._ c. viii.

393-399. (United by Bergk.) 393-396. Plut. _de tranquil. an._ 474 B. 394. Plut. _de Is. Os._ 370 E. 396. Tzt. _Chiliad._ xii. 575. 397-399. Cornut. _de nat. deor._ chap. xvii.

394. Plut. _Is. Os._ μέροπι. 395. MS. Δειναίη, corr. Bentl.
396. Tzt. μελάγκο(υ)ρος, Plut. μελάγκαρπος. MSS. φοριή, σόφη.
Mullach Σιωπή.

400-401. Clem. Al. _Strom._ 516-517. Timon Phlias. in Euseb. _Pr. ev._ xiv. 18.

400. MS. ἢ δ, corr. Scalig. 401. MS. οἵων, corr. Stein. Cf.
Timon and Porphyr. _de abstin._ ii. 27.

402. Stob. _Ecl._ i. 1050; Plut. _de esu car._ 998 C.

Plut. ἀλλογνῶτι, Stob. V ἀλλοιχῶτι, A ἀλλογλῶτι.

403. Plut. _Quaest. conv._ 683 E.

404. Clem. Al. _Strom._ 516.

MS. νεκρὰ, εἴδε’, Flor. ἠδὲ, corr.

405-414. Porphyr. _de abstin._ ii. 21 (405-412), 27 (413-414). 405-411. Athen. xii. 510 D. 405-407. Eustath. _Iliad._ x. p. 1261, 44. 412-414. Euseb. _Pr. ev._ iv. 14 from Porphyry; Cyrill. _adv. Julian._ ix. 307.

406. Porphyr. οὐδ’ ὁ Κρόνος, Eustath. omits. 407. Porphyr. adds
ἥ ἐστιν ἡ φιλία. 408. Cf. Plato _Legg._ vi. 782 D and Iamblich.
_Vit. Pyth._ 151. 409. Athen. γρ. δὲ, Burnett μακτοῖς: Porphyr.
δαιδαλεόσμοις. 410. Porphyr. ἀκράτου. 411. Athen. ξανθῶν ...
ῥίπτοντες. 412. Porphyr. Cyrill. ἀκρίτοισι, Euseb. ἀκράτοισι,
corr. Scalig. Porphyr. δεύεται. 413. Cyrill. ἔσχον. 414.
Porphyr. ἀπορρέσαντες ... ἐέλμεναι, corr. Stein and Viger.

415-420. Iamblich. _Vit. Pyth._ 67. Porphyr. _Vit. Pyth._ 30. 415, 417. Diog. Laer. viii. 54.

Order of verses in MS. 415, 17, 16.

421-424. 421-422. Schol. Nicand. _Theriac._ p. 81 Schn. 423-424. Theophrast. _de caus. plant._ i. 13, 2. Cf. Plut. _Quaest. conv._ 649 C.

422. MS. φιλοφροσύνη, corr. Stz. 423-424. ἀείφυλλα καὶ
ἐμπεδόκαρπά φησι θάλλειν καρπῶν ἀφθονίῃσι κατ’ ἠέρα πάντ’
ἐνιαυτὸν restored by Hermann. Herm. αἰείφυλλα, corr. Karst.
from Plutarch. Stz. κατ’ ἠέρα, Lobeck. κατήορα.

425-427. Arist. _Rhet._ i. 13 1373 b 15.

425. Arist. τοῦτο γὰρ οὐ τισὶ μὲν δίκαιον, τισὶ δ’ οὐ δίκαιον,
Karst. θεμιτὸν ... ἀθέμιστον. 427. _Y_b_Z_b_A_c αὐγῆς, Bekker
from one MS. αὖ γῆς.

428-429. Sext. E. _Math._ ix. 129.

430-435. Sext. following the last verses. 430-431. Plut. _de superstitione_ 171 C.

431. MSS. οἱ δὲ πορεῦνται, Scalig. ὃς ... πορεῦται, Diels
φορεῦνται. 432. MSS. θύοντες ὅδ’ ἀνήκουστος, corr. Hermann.
435. MSS. ἀπορραίσαντα, corr. Karst.

436-437. Porphyr. _de abst._ ii. 31.

438-439. Aelian, _Hist. An._ xii. 7; _Orphic. Frag._ p. 511 Herm.

438. Ael. ἐν θηρσὶ δὲ.

440. Plut. _Quaest. conv._ 646 D.

MSS. τῆς δάφνης τῶν φύλλων ἀπὸ πάμπαν ἔχεσθαι χρή, corr. Stein.

441. Aul. Gell. _N. A._ iv. 11; Didym. _Geopon._ ii. 35, 8.

442-443, Theo. Smyrn. _Arith._ i. 19 Bull, p. 15, 9 Hill.

MS. κρηνάων ἀπὸ πεντ’ ἀνιμῶντα, φησίν, ἀτείρει χαλκῷ δεῖν
ἀπορρύπτεσθαι, Arist. _poet._ xxi.; 1457 b 13 ταμὼν ἀτειρέι
χαλκῷ. Text from Diels.

444. Plut. _de ira_ 464 B.

445-446. Clem. Al. _Protr._ p. 23. Cf. _Carmen aureum_ v. 54 f.

447-449. Clem. Al. _Strom._ p. 632; Theod. _Therap._ viii. p. 599.

450-451. Clem. Al. _Strom._ p. 722; Euseb. _Praep. evang._ xiii. 13. MSS. ἐόντες ἀ. Ἀχαιῶν ἀπόκληροι ἀπηρεῖς corr. Scaliger.

TRANSLATION.

_Book I._

1. And do thou hear me, Pausanias, son of wise Anchites.

2. For scant means of acquiring knowledge are scattered among the members of the body; and many are the evils that break in to blunt the edge of studious thought. And gazing on a little portion of life that is not life, swift to meet their fate, they rise and are borne away like smoke, persuaded only of that on which each one chances as he is driven this way and that, but the whole he vainly boasts he has found. Thus these things are neither seen nor heard distinctly by men, nor comprehended by the mind. And thou, now that thou hast withdrawn hither, shalt learn no more than what mortal mind has seen.

11. But, ye gods, avert the madness of those men from my tongue, and from lips that are holy cause a pure stream to flow. And thee I pray, much-wooed white-armed maiden Muse, in what things it is right for beings of a day to hear, do thou, and Piety, driving obedient car, conduct me on. Nor yet shall the flowers of honour well esteemed compel me to pluck them from mortal hands, on condition that I speak boldly more than is holy and only then sit on the heights of wisdom.

19. But come, examine by every means each thing how it is clear, neither putting greater faith in anything seen than in what is heard, nor in a thundering sound more than in the clear assertions of the tongue, nor keep from trusting any of the other members in which there lies means of knowledge, but know each thing in the way in which it is clear.

24. Cures for evils whatever there are, and protection against old age shalt thou learn, since for thee alone will I accomplish all these things. Thou shalt break the power of untiring gales which rising against the earth blow down the crops and destroy them; and, again, whenever thou wilt, thou shalt bring their blasts back; and thou shalt bring seasonable drought out of dark storm for men, and out of summer drought thou shalt bring streams pouring down from heaven to nurture the trees; and thou shalt lead out of Hades the spirit of a man that is dead.

33. Hear first the four roots of all things: bright Zeus, life-giving Hera (air), and Aidoneus (earth), and Nestis who moistens the springs of men with her tears.[76]

Comments

Log in to leave a comment.

The first philosophers of GreeceChapter VII: Appendix: 263 (6)

0%34 min left in chapter