Skip to content

Chapter II

Text size

ANSWERS OF THE S. POENITENTIARIA AND OF THE PROPAGANDA TO SOME QUESTIONS CONCERNING FASTING AND ABSTINENCE.

Quidam Sacerdotes regnorum Belgii et Hollandiae petunt solutionem
sequentium dubiorum:

Gury, Scavini, et alii referunt tanquam responsa S.
Poenitentiariae, data die 16 Januarii 1834:

"Posse personis quae sunt in potestate patrisfamilias, cui facta
est legitima facultas edendi carnes, permitti uti cibis
patrifamilias indultis, adjecta conditione de non permiscendis
licitis atque interdictis epulis, et de unica comestione in die,
iis qui jejunare tenentur".

IGITUR QUAERITUR.

1. An haec resolutio valeat ubique terrarum?

2. Dum dicitur "_permitti posse_", petitur a quo ista permissio
danda sit, et an sufficiat permissio data a simplici confessario?

Altera resolutio: "Fideles qui ratione aetatis vel laboris jejunare
non tenentur, licite posse in quadragesima, dum indultum concessum
est, omnibus diebus indulto comprehensis, vesci carnibus aut
lacticiniis per idem indultum permissis, quoties per diem edunt".

Dubitatur igitur an haec resolutio valeat in dioecesi cujus Epus,
auctoritate apostolica concedit fidelibus ut feria 2^{a.} 3^{a.}
5^{a.} temporis quadragesimae possint semel in die vesci carnibus
et ovis, iis vero qui ratione aetatis vel laboris jejunare non
tenentur, permittit ut ovis saepius in die utantur?

QUAERITUR ITAQUE.

1. An, non obstantibus memorata phrasi "_ovis saepius in die
utantur_" et tenore concessionis, possint ii, qui ratione aetatis
vel laboris jejunare non tenentur, vi dictae resolutionis vesci
carnibus quoties per diem edunt?

2. An iis qui jejunare non tenentur ratione aetatis vel laboris,
aequiparandi sint qui ratione infirmae valetudinis a jejunio
excusantur, adeo ut istis quoque pluries in die vesci carnibus
liceat?

S. Poenitentiaria, mature consideratis propositis dubiis, dilecto
in Christo oratori in primis respondet transmittendo declarationem
ab ipsa S. Poenitentiaria alias datam, scilicet: "Ratio
permissionis de qua in resolutione data a S. Poenitentiaria 16 Jan.
1834, non est indultum patrifamilias concessum, sed impotentia, in
qua versantur filii familias, observandi praeceptum".

Deinde ad duo priora dubia respondet: Quoad primum, affirmative.
Quoad secundum, sufficere permissionem factam a simplici
confessario.

Ad duo vero posteriora dubia respondet: Quoad primum,
negative--Quoad secundum, non aequiparari.

Datum Romae in S. Poenitentiaria, die 27 Maii, 1863.

A. M. CARD. CAGIANO, M.P.

_Letter of the Cardinal Prefect of Propaganda to the Bishop of
Southwark, explaining the foregoing answer._

From your letter of February 19th, 1864, I gather that you would
wish to know the reason why the S. P. replied on the 27th of May,
1863, _Non aequiparari_ to this question: An iis qui jejunare non
tenentur ratione aetatis vel laboris, aequiparandi sint qui ratione
infirmae valetudinis a jejunio excusantur, adeo ut istis quoque
pluries in die vesci carnibus liceat?

After having made due inquiry, I am now enabled to state the reason
why the sick are not, in respect of the quality of food on days
subject to the prohibition of the Church, on the same level with
those who are excused from fasting by reason of age or labour; and
it is, that the latter may eat such prohibited food as the Indult
permits, solely in force of the Lenten Indult, which may vary in
its limitations or dispensations from year to year; whereas the
sick may eat prohibited food according to their state of health and
the judgment of their doctor. Thus, _e.g._, on some days the Lenten
Indult may perchance not allow lard to be used as a condiment, and
on such days persons dispensed from the fast on account of age or
labour must abstain from using it as a condiment, whilst a sick
person may eat meat even on the excepted days if his health
requires it. I think this explanation will help you to put an end
to the doubts described in your letter.

ORIGINAL.

Dalla sua lettera del 9 Febbrajo p.p. ho potuto rilevare che VS.
gradirebbe di conoscer la ragione per cui al dubbio: _An iis qui
jejunare non tenentur ratione aetatis vel laboris aequiparandi sint
qui ratione infirmae valetudinis a jejunio excusantur, adeo ut
illis quoque pluries in die vesci carnibus liceat?_ la S.
Penitenzieria abbia risposto in data del 27 maggio 1863, _Non
aequiparari_. Ora avendo preso in proposito le notizie opportune,
sono in caso di significarle, che la ragione per cui gl' infermi
riguardo alla qualita dei cibi nei giorni soggetti alla proibizione
della chiesa non sono da equipararsi a quelli che sono scusati dal
digiuno per ragione di eta o di fatica, si e che questi ultimi
possono usare dei cibi proibiti in forza soltanto dell' Indulto, it
quale puo subire minori o maggiori limitazioni; mentre gl' infermi
possono usare dei cibi vietati secondo lo stato loro di salute, ed
il giudizio del Medico. Cosi _p. e._ in alcuni giorni l' Indulto
potrebbe non ammettere il condimento di grasso, e in tal caso chi e
dispensato dal digiuno per ragione di eta o di fatica deve
astenersi dal condimento anzidetto; ma l' infermo anche nei giorni
eccettuati puo mangiar di grasso, se cosi esigge lo stato di sua
salute. Una tale spiegazione parmi possa servirle a togliere le
incertezze che mi accenno nell' anzidetta sua. Roma, 8 Marzo 1864.

AL. CARD. BARNABO, Prefetto.

A. CAPALTI, Segretario.

Comments

Log in to leave a comment.

The Irish Ecclesiastical Record, Volume 1, December 1864Chapter II

0%3 min left in chapter