Chapter I

Bull of Pope Boniface VIII. with regard to burials, which is supposed to have been misconstrued into a prohibition of dissection.

De Sepulturis, Bonifacius VIII. Corpora defunctorum exenternantes,
et ea immaniter decoquentes, ut ossa a carnibus separata ferant
sepelienda in terram suam, ipso facto sunt excommunicati.

Cap. I. Detestandae feritatis abusum, quem ex quodam more (Alias,
_modo_) horribili nonnulli fideles improvide prosequuntur, nos piae
intentionis ducti proposito, ne abusus praedicti saevitia ulterius
corpora humana dilaceret, mentesque fidelium horrore commoveat, et
perturbet auditum, digue decrevimus abolendum. Praefati namque
fideles hujus suae improbandae utique consuetudinis vitio
intendentes, si quisquam ex eis genere nobilis, vel dignitatis
titulo insignitus, praesertim extra suarum partium limites debitum
naturae persolvat, in suis, vel alienis remotis partibus sepultura
electa; defuncti corpus ex quodam impiae pietatis affectu
truculenter exenterant, ae illud membratim, vel in frusta immaniter
concidentes, ea subsequenter aquis immersa exponunt ignibus
decoquenda. Et tandem (ab ossibus tegumento carnis excusso) eadem ad
partes praedictas mittunt, seu deferunt tumulanda. Quod non solum
Divinae majestatis conspectui abominabile plurimum redditur, sed
etiam humanae considerationis obtutibus occurrit vehementius
abhorrendum. Volentes igitur (prout officii nostri debitum exigit),
illud in hac parte remedium adhibere, per quod tantae abominationis,
tantaeque immanitatis, et impietatis abusus penitus deleatur, nec
extendatur ad alios; Apostolica auctoritate statuimus, et ordinamus,
ut cum quis cujuscumque status, aut generis, seu dignitatis
exstitent: in civitatibus, terris, seu locis, in quibus catholicae
fidei cultus viget, diem de caetero claudet extremum circa corpora
defunctorum hujusmodi abusus, vel similis nullatenus observetur, nec
fidelium manus tanta immanitate foedentur. Sed ut defunctorum
corpora sic impie, ac crudeliter non tractentur, et deferantur ad
loca in quibus viventes eligerint sepeliri, aut in civitate, castro,
vel loco ubi decesserint, vel loco vicino ecclesiasticae sepulturae
tradantur ad tempus, ita, quod demum incineratis corporibus, aut
alias ad loca ubi sepulturam eligerint, deportentur, et sepeliantur
in eis. Nos enim si praedicti defuncti executor, vel executores, aut
familiares ejus, seu quivis alii cujuscumque ordinis, conditionis,
status aut gradus fuerint etiam si pontificali dignitate
praefulgeant, aliquid contra hujusmodi nostri statuti, et
ordinationis tenorem praesumpserint attentare defunctorum corpora
sic inhumaniter et crudeliter pertractando, vel faciendo pertractari
{414} excommunicationis sententiam (quam exnunc in ipsos plurimos)
ipso facto se moverint incursuros, a qua non nisi per Apostolicam
sedem (praeterquam in mortis articulo) possint absolutionis
beneficium obtinere. Et nihilominus ille, cujus corpus sic inhumane
tractatum fuerit, ecclesiastica careat sepultura. Nulli ergo, etc.
Datum Latera. XII. Calen. Martii, Pontificatus nostri anno VI.