Chapter XLVII: Section X: Of the Prayer of Mary (5)

I thank thee, oh eternal Son, for the wisdom given to Mary thy mother. Our Father, Hail Mary, Glory be to God.

I thank thee, oh eternal Spirit, for the love given to Mary thy spouse. Our Father, Hail Mary, Glory be to God.

To thee we cry, oh queen of mercy, turn towards us, and let us behold thee dispensing favors, bestowing remedies, giving strength. Show us thy compassionate countenance, and we shall be safe.[1930]

Oh mistress of all things, saint of saints, our strength and refuge, God, as it were, of the world, glory of heaven, accept those who love thee; hear us, for thy Son honors thee and denies thee nothing.—_Ibid._[1931]

Come, hasten, oh Lady, and aid with thy mercy thy most sinful servant who invokes thee, and deliver him from the hands of the enemy.—_Ibid._[1932]

Who will not sigh to thee? With love and grief we sigh. How, then, shall we not sigh to thee, oh solace of the miserable, refuge of outcasts, deliverer of captives? We are secure that if thou dost see our miseries, thy compassion will not be slow to relieve us.—_Ibid._[1933]

Oh our Lady and our advocate, recommend us to thy Son. Obtain, oh blessed one, by the grace thou hast merited, that he who did condescend, with thy mediation, to become a participator of our infirmity and misery, may also by thy intercession make us to share in his blessedness and glory.—_Ibid._[1934]

In thee I have placed the hope of my whole heart.—_St. John Damascene._

It is not possible, oh Lady, that thou shouldst abandon him who places his hope in thee.—_St. Bernard._

If thou dost only wish for our salvation, it will be impossible that we should not be saved.—_St. Anselm._

Hail, daughter of God the Father; hail, mother of God the Son; hail, spouse of God the Holy Ghost; hail, temple of the whole Trinity.—_Simon Garcia._

Oh Virgin, how beautiful art thou!

Mother of my God, my heart is enamored with thy goodness.

* * * * *

Thanks be to God and to Mary.

May all things be to the eternal glory of the most holy Trinity, and of the immaculate Mary.

Live always, Jesus our love and Mary our hope, with Joseph and Theresa our advocates.

ACCLAMATIONS IN PRAISE OF MARY.

Oh most holy Virgin Mary! oh queen of angels! how complete and perfect heaven has created thee! Oh, that I might appear in the eyes of God, as thou dost appear to me! Thou art so beautiful and lovely, that with thy beauty thou dost ravish hearts. When thou dost appear, every thing appears deformed, every beauty is eclipsed, every grace disappears, precisely as the stars disappear at the rising of the sun.

Thy great servant, St. John Damascene, contemplated thee; and when he saw thee so lovely, it appeared to him thou hadst taken the flower and the best of every creature, and therefore he called thee: The comeliness of nature: “Naturæ venustatem;” the grace and comeliness of all creatures. St. Augustine, the brightest light of the Doctors, gazed on thee, and thou didst appear to him so beautiful and lovely, that he called thee the form and countenance of God, and it did not seem to him adulation: Thou art worthy of being called the form of God: “Si formam Dei te appellem digna existis.” Thy devout servant, Albertus Magnus, contemplated thee, and it seemed to him that all the graces and gifts that were found in the most celebrated women of the ancient dispensation were all surpassed in thee. The golden mouth of Sara, when with thy smile thou makest heaven and earth joyful; the tender and sweet glance of the fruitful Lia, with which thou dost soften the heart of God inexorable to sinners; the splendor of the countenance of the beautiful Rachel, as thou dost obscure the sun by thy radiant beauty; the grace and the comeliness of the discreet Abigail, with which thou dost appease the wrath of an angry God; the fire and strength of the brave Judith, when thou dost powerfully and graciously subdue the proudest hearts.

In a word, sovereign princess, from the vast ocean of thy beauty flowed forth, like streams, the beauty and grace of all creatures. The sea learned to curl its waves, and wave its crystals, from the golden locks of thy head, which, curling gracefully, floated upon thy shoulders and ivory neck. The crystal fountains, and their clear depths, learned their quiet and steady flow from the serenity of thy beautiful brow and thy placid countenance. The graceful bow, when it is most beautiful, has carefully learned from thy eyebrow to arch itself gracefully, that it may better dart forth its rays of light. The morning Dian and the gentle Hesperus are flashes from thy radiant eyes. The white lily and the ruddy rose have stolen their colors from thy cheeks. The envious purple and coral sigh for the ruby of thy lips. The purest milk and sweetest honey are distillations from the sweet honeycomb of thy mouth. The odorous jasmin and the fragrant rose of Damascus have stolen their perfumes from thy breath. The loftiest cedar and the finest and most erect cypress esteem themselves happy when they see that they are the image of thy straight and lofty neck, and the palm-tree enviously, and in emulation, imitates thy stately stature. And thus, oh Lady, every created beauty is the shadow and copy of thy beauty. Therefore I do not wonder, oh sovereign princess, that heaven and earth are placed under thy feet; for they are so small and thou so great, that when thy feet only rest upon them they are enriched, and they deem themselves happy and blessed when they can kiss them: so the moon when St. John the Evangelist saw her at thy feet. And the splendor of the sun was increased, when thou didst clothe thyself with his rays. The Evangelist, blinded by the greatness of thy light, was lost in wonder, and beside himself at the sight of so stupendous a miracle of beauty, in which the beauty of heaven and earth was contained, and he said: And there appeared a great sign in heaven: “Signum magnum apparuit in cœlo.” There appeared a great wonder in heaven, that amazed the angels and terrified the earth. And that miracle was a woman clothed from head to foot with light and splendor, whom the resplendent sun chose for his mother, and he placed himself in her womb, and to her the fair moon serves as a robe encircled with silver, and innumerable stars crown her temples, and are emulous of encircling her locks, and adorn her head with a wreath of precious gems: And on her head a crown of twelve stars: “Et in capite ejus corona duodecim stellarum.”

And thus the saints, oh most sacred Virgin, marvelling at so great splendor which surpasses the brightness of the sun, and the graceful loveliness of the moon, though they be the perfect flower and ideal of all beauty, and considering the acclamations that burst forth from the heavens, never ceased to admire thy beauty, and do nothing but exclaim, and extol thee also, with acclamations of wonder and amazement. St. Peter Damian, paying to thee his homage, says: “Oh holy, and most holy of all the saints, and the richest treasure of all sanctity!” And St. Bernard: “Oh admirable Virgin! Oh woman, the glory of all other women! The best and greatest that the world has ever possessed!” St. Epiphanius: “Oh heaven more vast and extended than the empyrean! Virgin truly full of grace!” And the Catholic Church, in the name of all, sings: “Oh most clement, most merciful, oh always sweet Virgin Mary!”

And I also, oh heavenly princess, with thy leave, although I am the least of thy servants, I also wish to make my acclamations of wonder and amazement. Oh gracious and beautiful heaven, more vast than the empyrean! since in this the immensity of God is not contained, but he was even concealed in thy womb. Oh richest treasure, in which was deposited the most rich jewel of our redemption! Oh mother of sinners, beneath thy mantle we are protected! Oh consolation of the world, in whom all the afflicted, infirm, and disconsolate find comfort! Oh beautiful eyes, that ravish hearts! Oh coral lips, that take souls captive! Oh beneficent hands, filled with hyacinths, that are always dispensing graces! Oh pure creature, who dost appear so like God, and whom I should have esteemed a God, if faith had not taught me that thou art not God, although thou hast a splendor and I know not what of supreme Deity! Oh great Lady, empress of heaven, enjoy for a thousand eternities the grandeur of thy state, the immensity of thy graces, and the felicity of thy glory. Only I supplicate thee, oh compassionate mother, that thou wilt not forget us, who beg to be thy servants and children. And because thou art the depositary of all graces, and the best and most privileged of all created things, obtain for us thy servants, oh Lady, that we may be favored far more than any others in the world. And may all the world know that the dear children of Mary are the best of heaven and earth; the beloved children who are tenderly cared for, and enjoy the best that such a mother has to give; the well-beloved, who are caressed in the bosom of the queen of heaven, and are doubly favored and doubly caressed by thy majesty. Thus I hope, oh most beautiful Rachel! and thus I trust thou wilt do, oh sovereign princess! In the name of what thou art; do it, for all heaven prostrate at thy feet, is supplicating and praying thee for this. Consent; utter but one loving _fiat_; _fiat, fiat_; be it done, be it done. Oh man, what art thou doing? How dost thou love the creatures of earth, deceitful and lying creatures, who betray and make thee lose thy soul, thy body, paradise, and God? And why not love Mary, the most loving, the most amiable, and the most faithful, who, after enriching thee with consolations and graces in this life, will obtain for thee, from her divine Son, the eternal glory of paradise? Oh Mary, Mary, beautiful above all creatures! lovely, next to Jesus, above all loves! dearer than all created things! more graceful than all graces! have pity on my miserable heart. Miserable because it ought to love thee and does not love thee. Thou canst kindle it with thy holy love. Turn, oh Mary, thy loving eyes upon me, look on me, draw me to thyself, and obtain that, next to God, I may love none but thee, oh most gracious, most amiable Mary, mother of Jesus, and my mother.

FOOTNOTES

[1] Mater quidem spiritu non capitis nostri, quod est ipse salvator, ex quo magis illa spiritualiter nata est; quia omnes, qui in eum crediderint, in quibus et ipsa est, recte filii sponsi appellantur; sed plane mater membrorum ejus (quæ nos sumus) quia cooperata est charitate, ut fideles in Ecclesia nascerentur, qui illius capitis membra sunt. Lib. de Sancta Virginitate, cap. 6.

[2] M. Nicole, Instr. theol. and mor. on the Lord’s Prayer, the Angelical Salutation, &c., Instr. 5, c. 2.

[3] Part 1, c. 6, § 2, c. 7, 8, § 2, c. 9.

[4] In Christo fuit plenitudo gratiæ, sicut in capite influente; in Maria vero, sicut in collo transfundente. Theolog. mentis et cordis. Tom. 2, Lib. 10. Dissert. 6, c. 1. Speculat. 2. in Reflexiones.

[5] Dicitur autem Beata Virgo plena gratiæ, quantum ad tria.... Tertio quo ad refusionem in omnes homines. Magnum enim est in quolibet sancto, quando habet tantum de gratia quod sufficit ad salutem multorum; sed quando haberet tantum, quod sufficeret ad salutem omnium hominum de mundo, hoc esset maximum; et hoc est in Christo et in Beata Virgine. Nam in omni periculo potes salutem obtinere ab ipsa Virgine gloriosa. Unde cantic. 4. _Mille clypei_, id est remedia contra pericula, _pendent ex ea_. Item in omni opere virtutis potes eam habere in adjutorium; et ideo dicit ipsa. Eccli. xxiv. 25.

[6] Laus Mariæ fons est indeficiens, qui quanto amplius tenditur, tanto amplius impletur; quanto amplius impletur, tanto amplius dilatatur.

[7] Etiamsi omnium nostrum membra verterentur in linguas eam laudare sufficiret nullus. Ap. B. Dion. Carth.

[8] Honorare Mariam est thesaurizare vitam eternam. De Laud. v. c. 2.

[9] Honorificantes se in hoc sæculo honorificabit in futuro.

[10] Qui elucidant me, vitam eternam habebunt. Eccli. xxiv. 31.

[11] Exulta, exulta, anima mea, et lætare in illa; quia multa bona sunt laudatoribus præparata. Si enim omnes scripturæ loquuntur de ea, Deiparam perpetuo corde et lingua celebremus, ut ab ipsa ad gaudia eterna perducamur.

[12] Revel., cap. 14.

[13] Ap. P. Auriem.

[14] Fili, miserere animæ amatoris tui et laudatoris mei. Serm. 20, ad Nov.

[15] Quomodo fieri potest ut ex memoria laudum ejus salus non proveniat peccatorum, cujus uterus facta est via ad peccatores salvandos? S. Ans. Lib. 3, de Exc. V. cap. 1.

[16] Laudamus humilitatem, miramur virginitatem; sed miseris sapit dulcius misericordia; misericordiam amplectimur carius, recordamur sæpius, crebrius invocamus. Serm. 4, de Ass.

[17] Jesus et Maria, amores mei dulcissimi, pro vobis patiar, pro vobis moriar; sim totus vester, sim nihil meus. Ap. Auriem. Aff. sc.

[18] Si ipse Rex est qui natus est de Virgine, mater, quæ eum genuit, Regina et Domina proprie ac vere censetur. Serm. de Deip.

[19] Hæc autem Virgo in illo consensu meruit primatum orbis, dominium mundi, sceptrum regni super omnes creaturas. Tom. 2d, cap. 51.

[20] Neque a dominatione filii Mater potest esse sejuncta, una est Mariæ et Christi caro.

Filii gloriam cum Matre, non tam communem judico, quam eamdem. S. Arnol. de Laud. Virg.

[21] Regina constituta, totom jure possidet filii regnum. Rupert, abb.

[22] Tot creaturæ serviunt gloriosæ Virgini, quot serviunt Trinitati; omnes namque creaturæ sive angeli, sive homines, et omnia quæ sunt in cœlo et in terra, quia omnia sunt divino imperio subjecta, gloriosæ Virgini sunt subjectæ. Tom. 2, cap. 61.

[23] Perge Maria, perge secura in bonis filii tui; fiducialiter age tamquam regina, mater regis et sponsa; tibi debetur regnum et potestas.

[24] Hoc reges habent magnificum, prodesse miseris.

[25] Duo hæc audivi, quia potestas Dei est, et tibi, Domine, misericordia. Psal. lxi. 12.

[26] Regnum Dei consistit in potestate et misericordia; potestate Deo remanente, cessit quodammodo misericordiæ pars matri regnanti. Psal. iii. Tr. 4th, S. Magn.

[27] Quando filium Dei in utero concepit, et post modum peperit, dimidiam partem regni Dei impetravit, ut ipsa sit regina misericordiæ, ut Christus est rex justitiæ.

[28] Deus judicium tuum regi da; et justitiam tuam filio regis. Psal. lxxi. 2.

[29] Quia misericordiam tuam dedisti Matri Regis.

[30] Deus judicium tuum regi da, et misericordiam tuam matri ejus.

[31] Pater omne judicium dedit filio, et omne officium misericordiæ dedit matri.

[32] Unxit te Deus oleo lætitiæ. Psal. xliv. 8.

[33] Maria, plena unctione misericordiæ et oleo pietatis; propterea unxit te Deus oleo lætitiæ. In spec., cap. 7.

[34] Ne putes quod animam tuam tantum liberes, quia in domo regis es præ cunctis Judæis. Esth. iv. 15.

[35] Quæ est petitio tua? Si inveni gratiam in oculis tuis o rex, dona mihi populum meum, pro quo obsecro.

[36] Lex clementiæ in lingua ejus. Prov. xxxi. 26.

[37] Quod divinæ pietatis abyssum cui vult, quando vult et quomodo vult, creditur aperire; ut nemo tam enormis peccator pereat, cui sancta sanctorum pratrocinii suffragia præstat. In Salve Regina.

[38] Maria quanto altior et sanctior, tanto clementior et dulcior circa conversos peccatores. Lib. 1, ep. 47.

[39] Quid ad Mariam accedere trepidat humana fragilitas? Nihil austerum in ea, nihil terribile; tota suavis est, omnibus offerens lac et lanam. Super Sign. Magn.

[40] Ita benigna est, ut neminem tristem redire sinat. Lib. 4, c. 12.

[41] Tu es regina misericordiæ, et ego miserrimus peccator, subditorum maximus. Rege nos ergo, o regina misericordiæ. In Salv. Reg.

[42] Habes vires insuperabiles, ne clementiam tuam superet multitudo peccatorum. Nihil tuæ resistet potentiæ; tuam enim gloriam Creator existimat esse propriam, et filius in ea exultans, quasi exsolvens debitum, implet petitiones tuas. Or. de exitu, B. V.

[43] Ego regina cœli; ego mater misericordiæ; ego justorum gaudium et aditus peccatorum ad Deum. Nullus est adeo maledictus, qui quamdiu vivit careat misericordia mea; quia propter me levius tentatur a dæmonibus, quam alias tentaretur. Nullus est ita abjectus a Deo, nisi fuerit omnino maledictus, qui si me invocaverit, non revertatur ad Deum, et habiturus sit misericordiam. Ego vocor ab omnibus mater misericordiæ, et vere misericordia illius misericordem me fecit. Ideo miser erit qui ad misericordem, cum possit, non accedit. Rev. Lib. 1, cap. 6.

[44] Veni de Libano, sponsa mea, veni de Libano, veni; coronaberis ... de cubilibus leonum, de montibus pardorum. Cant. 4, 8.

[45] De talium leonum cubiculis tu coronaberis. Eorum salus corona tua erit. Rup. Vid. l. 3, in Cant.

[46] Domina, me tuæ dominationi volo committere, ut me plenarie regas et gubernes. Non mihi me relinquas.

[47] Tuus sum ego, salvum me fac.

[48] Veni, ut vitam habeant, et abundantius habeant. Joan x. 10.

[49] Pater futuri sæculi, princeps pacis. Isa. ix. 6.

[50] Virgo per hunc consensum in incarnatione filii omnium salutem vigorosissime expetiit et procuravit; et omnium salvationi per hunc consensum se dedicavit, ita ut ex tunc omnes in suis visceribus bajulat, tanquam verissima mater filios suos. Tr. de B. V. serm. 6.

[51] Peperit filium suum primogenitum. Luc. cap. ii. 7.

[52] Si primogenitus, ergo alii filii secuti sunt secundogeniti? Carnales nullos habet B. Virgo, præter Christum; ergo spirituales habeat necesse est.

[53] Venter tuus sicut acervus tritici, vallatus liliis. Cant. vii. 2.

[54] Unum granum frumenti fuit in utero Virginis, Christus Dominus; et tamen acervus tritici dicitur, quia granum hoc virtute omnes electos continet, ut ipse sit primogenitus in multis fratribus. De Instit. Virg.

[55] In illo uno fructu, in uno salvatore omnium Jesu plurimos Maria peperit ad salutem. Pariendo vitam, multos peperit ad vitam. In Cant. iv. 13.

[56] Illa spiritu mater est membrorum salvatoris, quia cooperata est charitate, ut fideles in ecclesia nascerentur. De Virg. cap. 6.

[57] Posuit me custodem in vineis; vineam meam non custodivi. Cant. i. 5.

[58] Ut multas animas salvas faceret, animam suam morti exposuit.

[59] Et tuam ipsius animam doloris gladius pertransibit. Luc. ii. 35.

[60] Nullo modo dubitandum est, quia Mariæ animus voluit etiam tradere filium suum pro salute generis humani, ut mater per omnia conformis fieret Patri et Filio.

[61] Isa. lxiii. 3.

[62] Joan. xix. 26.

[63] Deinde dicit discipulo: Ecce mater tua. Joan. xix. 27.

[64] In Joanne intelligimus omnes, quorum B. Virgo per dilectionem facta est mater. Tom. 1, Serm. 55.

[65] Deinde dicit discipulo: Ecce mater tua. Joan. xix. 27.

[66] Joannes est nomen particulare, discipulus commune, ut denotetur quod Maria omnibus detur in matrem.

[67] Ego sum mater pulchræ dilectionis. Eccli. xxiv. 24.

[68] Quia tota est amor erga nos, quos in filios recepit. Paciucch. de B. V.

[69] Nonne plus sine comparatione nos diligis, ac bona nostra procuras, quam mater carnalis?

[70] Salvum fac filium ancillæ tuæ. Psal. lxxxv. 16.

[71] Cujus ancillæ?

[72] Quæ dit; Ecce ancilla Domini. In Psal. lxxxv.

[73] Quam bene nobis erit sub præsidio tantæ matris? Quis detrahere audebit de sinu ejus? Quæ nos tentatio, aut turbatio superare poterit confidentes in patrocinio matris Dei et nostræ? Bell. de sept verb.

[74] Fidelium piissima mater, furente tentationum tempestate, materno affectu eos, velut intra viscera propria receptos protegit, donec in beatum portum reponat. V. cap. 14, exc. 81.

[75] Ita ego facio, et faciam omnibus peccatoribus misericordiam meam petentibus. Lib. 4, c. 38.

[76] Sub tuum præsidium confugimus, sancta Dei genitrix.

[77] Dic, anima mea, cum magna fiducia: Exultabo et lætabor, quia quicquid judicabitur de me pendet ex sententia fratris et matris meæ.

[78] Oh beata fiducia, oh tutum refugium! Mater Dei est mater mea. Qua certitudine igitur debemus sperare, quoniam salus de boni fratris et piæ matris pendet arbitrio! In Depr. ad. V.

[79] Si quis est parvulus, veniat ad me. Prov. ix. 4.

[80] Opusc. 60, cap. 4.

[81] Natura hoc bestiis infundit, ut catulos parvulos ament. Lib. 6, Exa. c. 4.

[82] Nunquid oblivisci potest mulier infantem suum, ut non misereatur filio uteri sui? Et si illa oblita fuerit ego tamen non obliviscar tui. Isa. xlix. 15.

[83] Ego mater pulchræ dilectionis. Eccl. xxiv. 24.

[84] Se dilectionis esse matrem gloriatur, quia tota est amor erga nos, quos in filios recepit. Paciucch.

[85] Flagrabat Virgo æstuante charitate incensa, ut pro humani generis salute simul cum prole profunderet vitam. Tract. de Verb. Dom.

[86] Pendebat in cruce filius, mater persecutoribus se offerebat. De Inst. Virg. c. 7.

[87] Hoc mandatum habemus a Deo, ut qui diligit Deum, diligat et fratrem suum. 1 Joan. iv. 21.

[88] Vita, Lib. 2, cap. 5.

[89] Mulier ecce filius tuus.

[90] “Sic Deus dilexit mundum, ut filium suum unigenitum daret.” Joan. iii. 16.

[91] Sic Maria dilexit nos, ut filium suum unigenitum daret.

[92] Nulla post eam creatura ita per amorem nostrum exardescet, quæ filium suum unicum, quem multo plus se amavit, nobis dedit, et pro nobis obtulit.

[93] Veni salvum facere, quod perierat. Luc. xix. 10.

[94] Factus obediens usque ad mortem. Phil. ii. 8.

[95] Et signum magnum apparuit in cœlo, mulier amicta sole. Apoc. xii. 1.

[96] Non est qui se abscondet a calore ejus. Psal. xviii. 7.

[97] A calore ejus, idest a dilectione Mariæ.

[98] Oh quanta cura est Virgini matri de nobis! Omnibus aperit sinum misericordiæ suæ.

[99] Constat pro universo genere humano fuisse solicitam. Ho. 2, Mis.

[100] Domine, da mihi, quod pro me postulat Ss. Virgo Maria.

[101] Ipsa enim majora optat, quam nos optare possumus.

[102] Plus ipsa desiderat facere tibi bonum, et largiri gratiam, quam tu accipere concupiscas. Mar. 1, Serm. 5.

[103] Præoccupat qui se concupiscunt, ut illis se prior ostendat. Sap. vi. 14.

[104] Prius occurrit, quam invocetur. Ric. in Cant. iv. 5.

[105] Facile invenitur ab his qui diligunt illam. Sap. vi. 13.

[106] Ego diligentes me diligo. Prov. viii. 17.

[107] Inventa Maria Virgine, invenitur omne bonum. Ipsa namque diligit diligentes se, immo sibi servientibus servit. De contempl. Virgin. in Prolog.

[108] Semper Maria cum amantibus est amantior. Ep. ad., Ep. aur.

[109] Ave Domina, mater mea; imo cor meum, anima mea.

[110] Raptrix cordium.

[111] Nonne rapuisti cor meum?

[112] Scio, Domina, quia amantissima es et amas nos amore invincibili. Serm. 1, de Nat. B. V.

[113] Beati quorum corda diligunt Mariam! Beati qui ei famulantur!

[114] Nunquam in hoc certamine a nobis vincitur. Amorem redhibet, et præterita beneficia semper novis adauget. Paciucch. de B. Virg.

[115] Vestri continuo amore langueat cor meum, liquefiat anima mea. In Depr. ad V.

[116] Date itaque supplicanti animæ meæ, non propter meritum meum sed propter meritum vestrum, date illi quantum digni estis amorem vestrum. Oh amator hominum, tu potuisti reos tuos usque ad mortem amare, et poteris roganti amorem tui et matris tuæ negare? Loc. cit.

[117] Affett Scamb. tom. 2, cap. 7.

[118] Nunquam quiescam, donec habuero tenerum amorem erga matrem meam Mariam.

[119] Amor aut similes invenit, aut facit. Aristot.

[120] Ego sum quasi mater omnium peccatorum volentium se emendare. L. 4, Rev. c. 138.

[121] Pone finem a voluntate peccandi, et invenies Mariam—indubitanter promitto—promptiorem carnali matre in tui dilectione. L. 4, Ep. 47.

[122] Surrexerunt filii ejus. Prov. xxxi. 28.

[123] Nec dignus est, qui in mortali peccato est, vocari filius tantæ matris.

[124] Qui genitricis non facit opera, negat genus.

[125] Filii Mariæ imitatores ejus, in castitate, humilitate, mansuetudine, misericordia.

[126] Monstra te esse matrem.

[127] Monstra te esse filium. Ap. Aur.

[128] Maledictus a Deo qui exasperat matrem suam. Eccli. iii. 18.

[129] Matrem suam, idest Mariam.

[130] Conanti surgere ad Deum tribuis auxilium, et neminem relinquis vacuum a tua consolatione.

[131] 2, 2, qu. 178, a. 2, ad 1.

[132] Omnis qui petit, accipit. Luc. xi. 10.

[133] Si merita invocantis non merentur, ut exaudiatur; merita tamen matris intercedunt, ut exaudiatur.

[134] Quia indignus erat, cui donaretur, datum est Mariæ, ut per illam acciperes quicquid haberes. Serm. 3, in Vig. Nat.

[135] Oh felix Maria, tu mater rei, tu mater judicis; cum sis mater utriusque, discordias inter tuos filios nequis sustinere. In Depr. ad V.

[136] Quantumcumque homo peccat, statim parata sum recipere revertentem; nec attendo quantum peccaverit, sed cum quali intentione redit; nam non dedignor ejus plagas ungere, et sanare, quia vocor et vere sum mater misericordiæ. Rev. 1. c. 23.

[137] Miserere mei. Domine Fili David, filia mea male a dœmonio vexatur. Matth. xv. 22.

[138] Miserere mei.

[139] Maria clamat pro anima peccatrice; miserere mei. De Laud. V. n. 6.

[140] Oh Maria peccatorem toti mundo despectum, materno affectu complecteris! nec deseris, quousque miserum judici reconcilies. In spec. c. 5.

[141] C. xiv.

[142] Mariæ peccatores in filios commendavi, propterea adeo est sedula, ut, officio suo satisfaciens neminem eorum, qui sibi commissi sunt, præcipue illam invocantium, perire sinat, sed quantum valet, omnes mihi reducat. V. l. 4, Min. Op.

[143] Hujus matris bonitas, misericordia, fidelitas, charitas erga homines tanta est ut nullis verbis explicari possit.

[144] Beatis illius pedibus persolvamur; teneamus eam, nec di mittamus donec benedixerit nes. In Sign. Mag.

[145] Etiamsi occiderit me, sperabo in eum; et tutus confidens juxta ejus imaginem mori desidero, et salvus ero.

[146] Nomen habes quod vivas, et mortuus es. Apoc. iii. 1.

[147] Qui mane vigilant ad me, invenient me. Prov. viii. 17.

[148] Invenient me, invenient gratiam.

[149] Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino.

[150] Audite, audite qui cupitis regnum Dei; Virginem Mariam honorate, et invenietis vitam et salutem eternam.

[151] Omnes indulgentias factas in Veteri Testamento non ambigo Deum fecisse solum propter hujus benedictæ puellæ Virginis reverentiam, et amorem. Tom. 4, serm. 61, c. 8.

[152] Quæramus gratiam, et per Mariam quæramus. Serm. de aquæd.

[153] Inventrix gratiæ.

[154] Ne timeas Maria, invenisti gratiam. Luc. i. 30.

[155] Ave gratia plena, Dominus tecum.

[156] Currant ergo, currant peccatores ad Virginem qui gratiam amiserant peccando, et eam invenient apud ipsam. Secure dicant; Redde nobis rem nostram, quam invenisti.

[157] Cupientes invenire gratiam quæramus inventricem gratiæ, quæ, quia semper invenit frustrari non poterit. De Laud. V. l. 2.

[158] Ego murus et ubera mea sicut turris. Cant. viii. 10.

[159] Ex quo facta sum coram eo quasi pacem reperiens. Cant. viii. 10.

[160] Vade ad matrem misericordiæ, et ostende illi tuorum plagas peccatorum; et ita ostendet pro te ubera. Exaudiet utique matrem filius.

[161] Concede, misericors Deus, fragilitati nostræ præsidium; ut qui sanctæ Dei Genitricis memoriam agimus, intercessionis ejus auxilio a nostris iniquitatibus resurgamus.

[162] Tu es spes unica peccatorum, quia per te speramus veniam omnium delictorum. Serm. 18, de Sanctis.

[163] Per hanc peccatorum veniam consequimur.

[164] Ave igitur mater, Cœlum, Thronus, Ecclesiæ nostræ Decus; assidue precare Jesum, ut per te misericordiam invenire in die judicii, et quæ reposita sunt iis qui diligunt Deum bona consequi possimus. In Offic. Nat. B. M., die 5.

[165] Quæ est ista, quæ progreditur quasi aurora consurgens? Cant. vi. 9.

[166] Cum aurora sit finis noctis, et origo diei, vere per auroram designatur Maria Virgo, quæ fuit finis vitiorum, et origo virtutum. Serm. 2, de Ass. B. V.

[167] Serm. 3, in Dorm. B. V.

[168] De Zona Virgin.

[169] Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Luc. i. 48.

[170] Ex hoc beatam te dicent omnes generationes, quæ omnibus generationibus vitam et gloriam genuisti. Serm. 2, in Pentec.

[171] In te peccatores veniam, justi gratiam inveniunt in eternum. Serm. de Nat. B. V.

[172] O peccator ne diffidas, etiamsi commisisti omnia peccata; sed secure ad istam gloriosissiman Dominam recurras. Invenies eam in manibus plenam misericordia, et largitate; plus enim ipsa desiderat facere tibi bonum, et largiri gratiam, quam tu accipere concupiscas. Serm. 5, de N. M.

[173] Fidejussio divinarum reconciliationum, quæ dato pignore fit.

[174] Exultabant autem prænoscentes, quod ipse Dominus ex tua humilitate et vitæ puritate, O Maria stella præfulgida, placaretur, et quod reciperet eos in suam gratiam, qui ipsum ad iracundiam provocaverunt. Serm. Ang. c. 9.

[175] Es. della SS. Virg.

[176] Scis dulcissima Dei mater, quantum placeat benedicto filio tuo salus nostra. Guill. Paris.

[177] Quotidie petenda est, ut quotidie obtineatur.

[178] Qui operantur in me, non peccabunt; qui elucidant me, vitam eternam habebunt. Eccli. xxiv. 30, 31.

[179] Prov. viii. 15. In Festo S. Mariæ ad nives.

[180] Sicut turris David collum tuum, quæ edificata est cum propugnaculis; mille clypei pendent ex ea, omnia armatura fortium. Cant. iv. 4.

[181] Quasi platanus exaltata sum juxta aquam in plateis. Eccli. xxiv. 19.

[182] Platanus habet folia scutis similia.

[183] Virgo ramorum extensione se ubique expandit, ut filios Adæ ab æstu et turbine umbra desiderabili protegeret. B. Am. Hom. 8.

[184] Tolle corpus hoc solare, ubi dies? Tolle Mariam, quid nisi tenebræ relinquentur? Serm. de Aquæd.

[185] Posuisti tenebras, et facta est nox; in ipsa pertransibunt omnes bestiæ sylvæ. Psal. ciii. 20.

[186] Væ væ eis qui solem istum aversantur!

[187] Sicut respiratio non solum est signum vitæ, sed etiam causa; sic Mariæ nomen, quod in servorum Dei ore versatur, simul argumentum est quod vere vivant, simul etiam hanc vitam efficit et conservat; omnemque eis opem impertitur. Orat. de Deip.

[188] Beatus homo qui audit me, qui vigilat ad fores meas quotidie, et observat ad postes ostii mei. Prov. viii. 34. In Festo Conc. B. V. M.

[189] Luna in nocte, aurora in diluculo, sol in die. Serm. 2, de Ass.

[190] Vincula illius alligatura salutaris. Eccli. vi. 31.

[191] Quare vinculæ? nisi quia servos ligat, ne discurrant per campos licentiæ.

[192] In plenitudine sanctorum detentio mea. Eccli. xxiv. 16.

[193] Ipsa quoque non solum in plenitudine sanctorum detinetur, sed etiam in plenitudine sanctos detinet, ne eorum plenitudo minuatur; detinet nimirum virtutes, ne fugiant; detinet demones, ne noceant. In spec.

[194] Omnes domestici ejus vestiti sunt duplicibus. Prov. xxxi. 21.

[195] Duplici veste ipsa ornat sibi devotos, quia tam Christi quam suis virtutibus eos induit.

[196] Si prodigus filius viventem matrem habuisset, vel a paterna domo nunquam discessisset, vel forte citius rediisset.

[197] In fluctibus maris ambulavi. C. xxiv. 8.

[198] Scilicet cum familiaribus meis, ut ipsos eruerem a naufragio peccatorum.

[199] Sicut pulli, volitantibus desuper milvis, ad gallinæ alas occurrunt; ita nos sub velamento alarum tuarum abscondimur. Serm. 3, de Nat. Virg.

[200] Nescimus aliud refugium nisi te, tu sola es unica spes nostra, tu sola patrona nostra, ad quem omnes aspicimus.

[201] O quisquis te intelligis in hujus sæculi pro fluvio magis inter procellas et tempestates fluctuare, quam per terram ambulare; ne avertas oculos a fulgore hujus sideris, si non vis obrui procellis; respice stellam, voca Mariam. In periculis, in angustiis, in rebus dubiis Mariam cogita, Mariam invoca. Non recedat ab ore, non recedat a corde. Ipsam sequens, non devias. Ipsam rogans, non desperas. Ipsa tenente, non corruis. Ipsa protegente, non metuis. Ipsa duce, non fatigaris. Ipsa propitia, pervenis. Sic fac, et vives. Hom. 2, super Missus.

[202] Omni tempore diligit qui amicus est, et frater in angustiis comprobatur. Prov. xvii. 17.

[203] Ora pro nobis peccatoribus, nunc et in hora mortis nostræ.

[204] Descendit Diabolus ad vos, habens iram magnam, sciens quodmodicum tempus habet. Apoc. xii. 12.

[205] Implebuntur domus eorum draconibus. Isa. xiii. 21.

[206] Et si ambulavero in medio umbræ mortis, virga tua, et baculus tuus ipsa me consolata sunt. Psal. xxii. 4.

[207] Egredietur virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet. Isa. xi. 1.

[208] Hæc est illa virga, qua retunduntur impetus adversantium dœmonum. Serm. de Ass. B. V.

[209] Si Maria pro nobis, quis contra nos.

[210] Patrig. Menol. alli. 28 Apr.

[211] Patrig. Men. etc.

[212] Michael dux et princeps militiæ cœlestis cum omnibus administratoriis spiritibus, tuis, virgo, paret præceptis, in defendendis, et suscipiendis de corpore animabus Fidelium, specialiater tibi, Domina, die, ac nocte se commendantium. In Spec. B. V. c. 3.

[213] Infernus subter te conturbatus est in occursum adventus tui, suscitabit sibi gigantes. Isa. xiv. 9.

[214] Quis apud judicem accusare audeat, cui viderit matrem patrocinantem? Ricc. ap. Pep. to. 5, Lez. 244.

[215] Morientibus beata virgo, non tantum succurrit, sed etiam occurrit. Epist. 2.

[216] Tunc ego carissima eorum domina et mater occurram eis in morte, ut ipsi consolationem et refrigerium habeant. Rev. lib. 1, c. 29.

[217] Beata virgo animas morientium suscipit. Serm. de Ass.

[218] Vincula ejus alligatura salutaris, in novissimis invenies requiem in ea. Eccli. vi. 29, 31.

[219] C. 31.

[220] Opusc. 33, c. 4.

[221] Adolphe mi carissime, mori cur times, meus cum sis?

[222] Ego omnibus qui mihi pie deserviunt, volo in morte fidelissime tamquam mater piissima adesse eosque consolari ac protegere. Ap. Blos. p. 2, Concl. an. fid. cap. 12.

[223] Div. alla verg. tom. 1, tr. 1, q. 11.

[224] Joannes non est meum, in hac hora meos devotos derelinquere.

[225] Bolland. 8 Martii.

[226] Crisog. Mond. Mar. p. 3, d. 38.

[227] Maledictus homo qui confidit in homine. Jer. xvii. 5.

[228] De Beat. SS. lib. 2, cap. 2.

[229] Ut dignitas intercessoris suppleat inopiam nostram. De Exc. V. c. 6.

[230] Unde Virginem interpellare, non est de divina misericordia diffidere, sed de propria indignitate formidare. Loc. cit.

[231] Mater sanctæ spei. Cap. xxiv. 24.

[232] Ave animæ spes; ave Christianorum firma salus; ave peccatorum adjutrix; ave vallum fidelium; et mundi salus. De Laud. Virg.

[233] Nobis non est alia quam a te fiducia, O Virgo sincerissima; sub alis tuæ pietatis protege et custodi nos. De Laud. Virg.

[234] Tu unicum nostrum refugium, subsidium, et asylum. Con. 3, de Conc. Virg.

[235] Intuere, homo, consilium Dei, consilium pietatis; redempturus humanum genus, universum prætium contulit in Maria. Serm. de Nat.

[236] Facies et propitiatorium de auro mundissimo.... Inde præcipiam et loquar ad te. Exod. c. xxv. v. 17, 22.

[237] Te universus mundus continet commune propitiatorium. Inde pientissimus Dominus loquitur ad cor; inde responsa dat benignitatis et veniæ; inde munera largitur; inde nobis omne bonum emanat.

[238] Quid est quod sine Mariæ consensu non perficitur incarnationis mysterium? quia nempe vult illam Deus omnium bonorum esse principium. Lib. 3, contr. Valent. c. 33.

[239] Per ipsam habet mundus, et habiturus est omne bonum. In Pref. Contempl. B. M.

[240] O Maria quis te non amet? Tu in dubiis es lumen, in mœroribus solatium, in periculis refugium. Tu post unigenitum tuum certa fidelium salus. Ave desperantium spes, ave destitutorum adjutrix. Cujus honori tantum tribuit Filius, ut quod vis, mox fiat. Cimeliarch. Embol. 1, ad Mar.

[241] Oh Domina mea, sola mihi ex Deo solatium, itineris mei directio, debilitatis meæ potentia, mendicitatis meæ divitiæ, vulnerum meorum medicina, dolorum meorum revelatio, vinculorum meorum solatio, salutis meæ spes; exaudi orationes meas, miserere suspiriorum meorum, Domina mea, refugium, vita, auxilium, spes et robur meum. In Encom. Deip.

[242] Venerunt autem mihi omnia bona pariter cum illa. Cap. vii. v. 11.

[243] Omnium bonorum mater est; et venerunt mihi omnia bona cum illa, scilicet virgine, potest dicere mundus. S. Anton. Part. 4, tit. 17, c. 20.

[244] Inventa Maria, invenitur omne bonum.

[245] Mecum sunt divitiæ et opes superbæ ... ut ditem diligentes me. Prov. viii. 18-21.

[246] Oculi omnium nostrum ad manus Mariæ semper debent respicere, ut per manus ejus aliquid boni accipiamus. In Spec.

[247] Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Luc. i. 48.

[248] Ex hoc beatam te dicent omnes generationes, quæ omnibus generationibus vitam et gloriam genuisti. In te peccatores veniam, justi gratiam inveniunt in æternum. Serm. 2, in Pentec.

[249] Matrem meam veneratione præcipua venerare; ego enim mundo dedi in puritatis exemplum, in præsidium tutissimum, ut sit tribulatis asylum, quam nemo formidet; nemo ad eam accedere trepidet. Propterea namque adeo feci eam mitem, adeo misericordem ut neminem aspernat, nulli se neget; omnibus pietatis sinum apertum teneat, neminem a se redire tristem sinat. Lib. 4, Min. Op.

[250] Quantumcumque me Deus præsciverat, scio quod seipsum negare non potest. Eum amplexabor, et si mihi non benedixerit, cum non demittam; et sine me recedere non valebit. In cavernis vulnerum suorum me abscondam, ibique extra se me invenire non poterit.

[251] Ad matris suæ pedes provolutus stabo, et mihi veniam impetret; ipsa enim non misereri ignorat; et miseris non satisfacere nunquam scivit. Ideoque ex compassione mihi ad indulgentiam Filium inclinabit. P. 3, Stim. Div. Am. c. 13.

[252] Respice, O mater misericordiosissima, respice servos tuos; in te enim omnem spem nostram collocavimus. Orat. de Deip.

[253] Unica spes mea Jesus, et post Jesum Virgo Maria.

[254] Fecitque Deus duo luminaria magna; luminare majus ut præesset diei, luminare minus ut præesset nocti. Gen. i. 16.

[255] Luminare majus Christus, qui præest justis; luminare minus, idest Maria, quæ præest peccatoribus.

[256] Qui jacet in nocte culpæ, respiciat lunam, deprecetur Mariam. Serm. 2, de Ass. B. V.

[257] Mariæ virtute et precibus pene innumeræ peccatorum conversiones fiunt.

[258] Psal. lxxxvi. 3.

[259] Ego civitas refugii omnium ad me confugientium. Or. 2, de Dorm.

[260] Convenite celeriter et ingrediamur civitatem munitam, et sileamus ibi. Jerem. viii. 14.

[261] Et sileamus ibi. Quia non audemus deprecari Dominum quem offendimus, ipsa deprecetur et roget.

[262] Fugite O Adam, O Eva, fugite eorum liberi intra sinum matris Mariæ. Ipsa est civitas refugii, spes unica peccatorum. B. Fernandez, in c. iv. Gen.

[263] Serm. 18, de Sanct.

[264] Ave peccatorum refugium et hospitium: ad quam nimirum confugere possunt peccatores. De. Laud. Virg.

[265] Protexit me in abscondito tabernaculi sui. Psal. xxvi. 5.

[266] Tabernaculum a Deo fabricatum, in quo solus Deus ingressus est sacris mysteriis operaturus in te pro salute omnium hominum.

[267] Nescimus aliud refugium nisi te. Tu sola es unica spes nostra, in qua confidimus. Tu sola patrona nostra, ad quam omnes aspicimus. Serm. 3, de Nat. B. V.

[268] Rev. entr. c. 50.

[269] Respirate ad illam perditi peccatores, et perducet vos ad portum. In Psal. viii.

[270] Si non vis obrui procellis, respice stellam, voca Mariam. Hom. 2, sup. Miss.

[271] Ipsa peccantium singulare refugium; ipsa omnium quos tentatio urget, aut calamitas, aut persecutio, tutissimum asylum.

[272] Tota mitis est et suavis, non solum justis, verum etiam peccatoribus, et desperatis. Quos, ut ad se ex corde clamare conspexerit, statim adjuvat, suscipit et Judici reconciliat.

[273] Nullum aspernens, nulli se negat; omnes consolatur, et tenuiter invocata, præsto adest.

[274] Sua bonitate sæpe eos, qui Deo minus afficiuntur ad sui cultum blande allicit; potenterque excitat, ut per hujusmodi studium præparentur ad gratiam, et tandem apti reddantur regno cœlorum.

[275] Talis a Deo facta est, ut nemo ad eam accedere trepidet.

[276] Fieri non potest, ut pereat, qui Mariæ sedulus et humilis cultor extiterit. In can. Vit. Spir. cap. 18.

[277] Eccli. xxiv. 19.

[278] Ecce tu iratus es, et peccavimus ... non est qui consurgat, et teneat te. Isa. lxiv. 5, 7.

[279] Ante Mariam non fuit qui sic Deum detinere auderet.

[280] Detinet Filium ne peccatoribus percutiat.

[281] Nemo tam idoneus, qui gladio Domini manus objiciat.

[282] Querebatur Dominus ante Mariam: Non est qui consurgat, et teneat me. Ezech. xxii. Donec inventa est Maria, quæ tenuit eum, donec emolliret. De Laud. Virg.

[283] Ne diffidas, peccator, sed in cunctis Mariam sequere et invoca, quam voluit Deus in cunctis subvenire. De Annunc. B. Virg.

[284] Pergens ad gregem, affer mihi duos hædos. Gen. xxvii. 9.

[285] Part. 4, tit. 15, c. 2.

[286] Vere sapiens mulier, quæ novit sic hædos condire, ut gratiam cervorum coæquent, aut etiam superent. Tom. 3, de Grat.

[287] Nullus ita abjectus a Deo, qui si me invocaverit, non revertatur ad Deum.

[288] Etiam diabolo misericordiam exhiberes si humiliter peteret. Rev. l. 1, c. 6.

[289] Quod arca animalia suscepit, animalia servavit. Paciucch. de B. V.

[290] Ap. Blos. Mon. Spir. cap. 1.

[291] Tu peccatorem quantumcumque fœtidum non horres, si ad te suspiraverit, tu illum a desperationis baratro pia manu retrahis. Orat. Paneg. ad B. V.

[292] Ruth ii. 3.

[293] Ruth in oculis Booz, Maria in oculis Domini hanc gratiam invenit, ut ipsa spicas, idest animas a messoribus derelictas, colligere ad veniam possit. In Spe. cap. 8.

[294] Nullum tam execrabilem peccatorem orbis habet, quem ipsa abominetur, et a se repellat; quemque dilectissimo nato suo (modo suam precetur opem) non possit, sciat et velit reconciliare. Blos. de dictis, P. P. c. 5.

[295] Salve spes desperatorum.

[296] Spes delinquentium. P. P. cap. 5.

[297] Unica spes peccatorum.

[298] Naufragorum portus tutissimus.

[299] Protectrix damnatorum.

[300] Quis non sperabit in te, quæ etiam adjuvas desperatos? Non dubito, quod si ad te venerimus; habebimus quod volemus. In te ergo speret qui desperat. Sup. Salv. Reg.

[301] In Promptuar.

[302] Beatus homo, qui audit me, et vigilat ad fores meas quotidie! Proverbs viii. 34.

[303] Ipsa tales quærit qui ad eam devote et reverenter accedant; hos enim diligit, hos nutrit, hos in filios suscipit. P. 3, Stim. Div. Am. c. 16.

[304] Videns et festinans. In Spec.

[305] Videns enim nostram miseriam, est et festinans ad impendendam suam misericordiam.

[306] Nescit nectere moras benefaciendi cupida, nec gratiarum avara custos est; tardare nescit molimina misericordiæ mater beneficentiæ suæ thesauros in suos effusura. Nov. Umbr. Virg. c. 10, Exc. 75.

[307] Duo ubera tua sicut duo hinnulli capreæ. Cant. iv. 5.

[308] Compressione levissima angelicæ salutationis larga stillabunt stillicidiæ.

[309] Petite et accipietis.

[310] Alis utitur Deus; ut suis opituletur, statim advolat; alas sumit et Virgo, in nostri auxilium advolatura. Nov. c. 10, Excurs. 73.

[311] Et datæ sunt mulieri alæ duæ aquilæ magnæ ut volaret in desertum. Apoc. xii. 14.

[312] Pennas habet aquilæ, quia amore Dei volat.

[313] Motu celerrimo seraphin alas excedens, ubique suis ut mater occurrit. Hom. 8, de Laud. Virg.

[314] Exurgens Maria abiit in montana cum festinatione. Luc. ii. 1-39.

[315] Manus illius tornatiles. Cant. v. 14.

[316] Sicut ars tornandi promptior est aliis artibus, sic Maria ad benefaciendum promptior est aliis sanctis. De Laud. Virg. l. 5.

[317] Omnes consolatur, et tenuiter invocata præsto adest. Blosius in Cant. Vit. Spir. c. 18.

[318] Inveniens semper paratam auxiliari.

[319] Plus vult illa facere tibi bonum, quam tu accipere concupiscas. Mar. 1, Serm. 5, de Nom. Mar.

[320] Non enim mater hæc dedignatur peccatorem sicut nec bona mater filium scabiosum. Quia propter hoc factam se recolit misericordiæ genitricem. Ubi enim non est miseria, misericordia non habet locum. De Laud. Virg. lib. 4.

[321] Rev. lib. 4, cap. 49.

[322] Præoccupat, qui se concupiscunt, ut illis se prius ostendat. C. vi. 4.

[323] In Cant. c. 23.

[324] Velocitate præstat.

[325] Velocius occurrit ejus pietas, quam invocetur, et causas miserorum anticipat. Loc. cit.

[326] Adeo replentur ubera tua misericordia, ut alterius miseriæ notitia tacta, lac fundant misericordiæ. Nec possis miserias scire, et non subvenire. In Cant. c. 23.

[327] Luc. ii.

[328] Joan. ii. 3.

[329] Si tam prompta ad auxilium currit non quæsita, quid quæsita præstitura est. C. 10, Ex. 27.

[330] Quis invocavit eam et non est auditus ab ipsa? Serm. 2, de Ass. B. V.

[331] Quis unquam, O Beata, fideliter omnipotentem tuam rogavit opem, et fuit derelictus? Revera nullus unquam. In vita S. Theoph.

[332] Sileat misericordiam tuam, Virgo beata, qui in necessitatibus te invocatam meminerit defuisse. Serm. 1, de Ass.

[333] Citius cœlum cum terra perierint, quam Maria aliquem serio se implorantem sua ope destituat. In Spec. c. 12.

[334] Velocior nonnunquam est nostra salus, invocato nomine Mariæ, quam invocato nomine Jesu. De Exc. V. c. 6.

[335] Quia ad Christum, tanquam judicem, pertinet etiam punire; ad Virginem tanquam patronam nonnisi misereri. Loc. cit.

[336] Multa petuntur a Deo, et non obtinentur; multa petuntur a Maria et obtinentur; non quia potentior sed quia Deus eam decrevit sic honorare. Ap. P. Pep. Grandez, etc.

[337] Nulla erit petitio tua in me, quæ non audiatur. Lib. 1, 80.

[338] Et per te omnes, qui per te petunt misericordiam, cum voluntate se emendandi, gratiam habebunt. Loc. cit.

[339] Ex omnipotentia mea, Mater, tibi concessi propitiationem omnium peccatorum, qui devote invocant tuæ pietatis auxilium, qualicumque modo placeat tibi. Ap. Pep. loc. cit.

[340] Memorare piissima Maria, a sæculo non esse auditum, quemquam ad tua præsidia confugientem esse derelictum.

[341] Quem ipsa vis salvus erit.

[342] O salus te invocantium.

[343] Inimicitias ponam inter te et mulierem; ipsa conteret caput tuum. Gen. iii. 15.

[344] Mater Domini Jesu Christi in illa muliere promissa est.

[345] Non pono, sed ponam ne ad Evam pertinere videatur.

[346] Parentibus primis Virginem ab ipsis processuram; quæ afferret majus bonum quam ipsi perdiderunt. Serm. 2, de Nat. Virg.

[347] Ipsa conteret caput tuum.

[348] Ipse conteret caput tuum.

[349] Sub Mariæ pedibus conculcatus et contritus miseram patitur servitutem. Serm. in Sign. Magn.

[350] In Eva mors, et caligo; in Maria vita consistit, et lux. Illa a diabolo victa est; hæc diabolum vicit et ligavit. Ap. Scala Franc. p. 4, c. 10.

[351] Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit. Prov. xxxi. 11.

[352] Confidit in ea cor viri sui, scilicet Christi. Et spoliis non indigebit; ipsa enim quasi ditat sponsum suum, quibus spoliat diabolum.

[353] Quasi palma exaltata sum in Cades. Eccli. xxiv. 18.

[354] Scilicet ad defendendum.

[355] Beata Virgo dominatur in regno inferni. Dicitur igitur domina dæmonum, quasi domans dæmones. Serm. 3, de Glor. Nom. Mar.

[356] Terribilis ut castrorum acies ordinata. Cant. vi. 3.

[357] Ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris. Eccli. xxiv. 23.

[358] Aiunt de florescentibus vitibus omne reptile venantium excedere loco. Serm. 60, in Cant.

[359] Quasi cedrus exaltata sum in Libano. Eccli. xxiv. 17.

[360] Cedrus odore suo fugat serpentes, et beata Virgo dæmones.

[361] Cum elevaretur arca, dicebat Moyses; Surge Domine, et dissipentur inimici tui. Num. x. 33.

[362] Erat enim ibi arca Dei. 1, Reg. xiv. 18.

[363] Arca continens manna, idest Christum, est B. Virgo, quæ victoriam contra homines et dæmones largitur. Cornel. à Lap.

[364] Quando elevata fuit Virgo gloriosa a celestia regna, dæmonis potentia imminuta est et dissipata. Tom. 3, de B. V. Serm. 11.

[365] O quam tremenda est Maria dæmonibus. Spec. Virg. c. 3.

[366] Perfodit in tenebris domos.... Si subito apparuerit aurora; arbitrantur umbram mortis. Job xxiv. 16, 17.

[367] Perfodiunt in tenebris ignorantiæ domos mentium nostrarum. Si subito supervenerit aurora, idest Mariæ gratia, et misericordia, sic fugiunt, sicut omnes fugiunt mortem. In Spec. Virg.

[368] Super omnes etiam malignos spiritus ipsam sic potentem effecit, quod quotiescumque ipsi hominem Virginis auxilium implorantem impugnaverint, ad ipsius Virginis nutum illico pavidi procul diffugiunt; volentes potius suas pœnas multiplicari, quam ejusdem Virginis potentiam super se taliter dominari. Serm. Ang. c. 20.

[369] Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias. Cant. ii. 2.

[370] Sicut lilium valet inter serpentes et venena, sic beatæ Virginis invocatio singulare est remedium in omni tentatione, præsertim libidinis, ut experientia constat.

[371] Insuperabilem spem tuam habens, O Deipara, servabor, Persequar inimicos meos, solam habens ut thoracem protectionem tuam, et omnipotens auxilium tuum. In Annunc. Dei Gen.

[372] Tu arma omni vi belli potentiora, trophæumque invictum præstitisti.

[373] Per diem in columna nubis, et per noctem in columna ignis. Exod. xiii. 21.

[374] Ecce duo officia, ad quæ data est nobis Maria, scilicet, ut nos protegat a calore solis justitiæ, tamquam nubes, et tamquam ignis; ut omnes nos protegat contra diabolum. Lib. 7, de Laud. Virg.

[375] Fluunt sicut cera a facie ignis, ubi inveniunt crebram hujus nominis recordationem, devotam invocationem, solicitam imitationem. In Spec.

[376] In nomine Mariæ omne genuflectitur, et dæmones non solum pertimescunt, sed, audita hac voce, contremiscunt. Serm. sup. Miss.

[377] Expavescunt cœli reginam spiritus maligni et diffugiunt, audito nomine ejus, velut ab igne, tamquam tonitru de cœlo factum sit, prosternuntur ad sanctæ Mariæ vocabulum. L. 4, ad Nov.

[378] Sæpe vidimus et audivimus plurimos homines in suis periculis nominis recordari Mariæ, et illico omnis periculi malum evasisse. S. Ans. de Exc. Virg. c. 6.

[379] Gloriosum et admirabile est nomen tuum O Maria; qui illud retinent non expavescunt in puncto mortis; nam dæmones audientes hoc nomen Mariæ statim relinquunt animam. In Psalt. B. V.

[380] Non sic timent hostes visibiles castrorum multitudinem copiosam, sicut æreæ potestates Mariæ vocabulum, et patrocinium. Loc. cit.

[381] Tu servos tuos contra hostis invasiones, sola tui nominis invocatione tutos servas. Serm. de Zona. Virg.

[382] Satan fugit, infernus contremiscit, cum dico Ave Maria.

[383] Omnes dæmones audientes hoc nomen, Maria, statim relinquunt animam quasi territi. L. 1, Rev. c. 9.

[384] Et revertuntur ad eam, nisi aliqua emendatio subsequatur. Lib. 1, Rev. c. 9.

[385] Father Auriemma, Affetti Scambiev. Tom. i. c. 7.

[386] Mach. xv. 14.

[387] Thess. 1, c. v. 25.

[388] Orate pro invicem ut salvemini. C. v. 16.

[389] Gloria filiorum Patres eorum. Prov. xvii. 6.

[390] Non est dubium, quicquid in laudibus matris proferimus, ad filium pertinere. Hom. 4, Sup. Miss.

[391] Refunditur in filium quod impenditur matri, transfunditur honor in regem, qui defertur in famulatum reginæ.

[392] Maria fidelissima mediatrix nostræ salutis.

[393] Quomodo non est plena gratia, quæ effecta est paradisi scala, cœli janua, Dei atque hominum verissima mediatrix? Serm. de Annunc.

[394] Ut dignitas intercessoris suppleat inopiam nostram. Unde Virginem interpellare, non est de divina misericordia diffidere, sed de propria indignitate formidare. De Exc. V. c. 6.

[395] Qui vult ut omnia bona ab ipso expectemus, potentissima Virginis matris intercessione impetranda, cum eam, ut par est, invocamus. Epist. 76, in calce tom. 4, Moral.

[396] Sic est voluntas ejus, qui totum nos habere voluit per Mariam.

[397] Quasi diceret, Nullus sanguinis mei particeps erit, nisi intercessione matris meæ. Vulnera gratiarum fontes sunt, sed ad nullos derivabuntur rivi, nisi per Mariæ canalem. Joannes discipule, tantum a me amaberis, quantum eam amaveris. Theol. mentis, et cord. tom. 2, l. 10, D. 4, c. 1.

[398] 1 Tim. ii. 5.

[399] In me omnis spes vitæ et virtutis.

[400] In me omnis gratia vitæ et veritatis.

[401] Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino.

[402] Qui operantur in me, non peccabunt. Qui elucidant me, vitam æternam habebunt.

[403] Ejus magnalia firmiter credere. Laud. Virg.

[404] Felix namque es, sacra Virgo Maria, et omni laude dignissima.

[405] Plenus aquæductus, ut accipiant cæteri de plenitudine. Serm. de Aquæd.

[406] Propterea tempore humano generi fluenta gratiæ defuerunt, quod necdum intercederet is de quo loquimur, tam desiderabilis aquæductus. Serm. de Aquæd.

[407] Descendit per aquæductum vena illa cœlestis stillicidia gratiæ arentibus cordibus nostris infundens. Loc. cit.

[408] Intueamini quanto devotionis affectu a nobis eam voluit honorari, qui totius boni plenitudinem posuit in Maria; ut proinde si quid spei nobis est, si quid gratiæ, si quid salutis, ab ea noverimus redundare. Serm. de Nat. Virg.

[409] Per eam de cœlis exivit quidquid gratiæ venit in mundum. P. 4, tit. 15, c. 20.

[410] Quia sicut luna inter corpora cœlestia et terrena est media, et quod ab illis accipit ad inferiora refundit; sic et Virgo regina inter nos et Deum est media, et gratiam ipsa nobis refundit. Serm. 74, de Nat. Dom.

[411] Datum est Mariæ, ut per illam acciperes quicquid haberes. Serm. 3, in Virg. Nat.

[412] Nullus potest cœlum intrare, nisi per Mariam transeat tamquam per portam.

[413] In Christo fuit plenitudo gratiæ sicut in capite influente, in Maria sicut in collo transfundente. Serm. de Ass. B. V.

[414] Per Virginem a capite Christi vitales gratiæ in ejus corpus mysticum transfunduntur. Serm. 61, de Nat. Virg. c. 8.

[415] Cum tota natura divina intra Virginia uterum extiterit; non timeo dicere quod in omnes gratiarum effluxus quamdam jurisdictionem habuerit hæc Virgo, de cujus utero quasi de quodam divinitatis oceano flumina emanabant omnium gratiarum. In Spec. cap. 3.

[416] A tempore quo virgo mater concepit in utero verbum Dei, quamdam, ut sic dicam, jurisdictionem obtinuit, in omni spiritus sancti, processione temporali; ita ut nulla creatura aliquam a Deo obtinuit gratiam, nisi secundum ipsius piæ matris dispensationem. Serm. 61, tract. 1, art. 8.

[417] Crasset. Div della Verg.

[418] Fœmina circumdabit virum. Jerem. xxxi. 22.

[419] Ideo omnia dona, virtutes, et gratiæ, quibus vult, quande vult, et quomodo vult, per ipsius manus dispensantur. Serm. 61, ut sup.

[420] Deus quicquid boni dat creaturis suis, per manus matris Virginis vult transire.

[421] Accede ad Virginem, quia per ipsam mundus habiturus est omne bonum. De contempl. V. in Prol.

[422] Sentit Ecclesia intercessionem B. Virginia esse sibi utilem, et necessariam. Tom. 2, in 3, par. disp. 23, sect. 3.

[423] Nihil Deus habere nos voluit, quod per manus Mariæ non transiret. Serm. 3, in Vigil. Nat.

[424] Omnia bona quæ illis summa majestas decrevit facere, tuis manibus decrevit commendare; commissi quippe sunt thesauri, et ornamenta gratiarum. In Cor. Virg. c. 15.

[425] De Nat. Virg. ap. Pac. Exc. 1, n. 15.

[426] Egredietur virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet, et requiescet super eum spiritus Domini. Isa. xi. 1, 2.

[427] Quicumque Spiritus Sancti gratiam adipisci desiderat, florem, in virga quærat; per virgam enim ad florem, per florem ad spiritum pervenimus. In Spec. c. 6.

[428] Si hunc florem habere desideras, virgam floris precibus flectas. Loc. cit.

[429] Invenerunt puerum cum Maria matre ejus. Matth. ii. 11.

[430] Nunquam invenitur Christus, nisi cum Maria, nisi per Mariam. Serm. 25. In Epiph.

[431] Frustra igitur quærit qui cum Maria invenire non quærit.

[432] Ut sim servus filii, servitutem appeto genitricis. De Virg. Mar. c. 12.

[433] Spec. Hist. l. 7, c. 105.

[434] Dist. 2, c. 2.

[435] Congruum magis fuit ut adesset nostræ reparationi sexus uterque, quorum corruptioni neuter defuisset. Serm. in Sig. Magn.

[436] Adam et Eva vendiderunt mundum pro uno pomo; filius meus et ego redemimus mundum uno corde. Lib. 5, c. 35.

[437] Qui potuit omnia de nihilo facere, noluit ea violata sine Maria reficere. In Alloq. cœl. n. 27.

[438] Auxiliatrix nostræ justificationis, quia Deus omnes gratias faciendas Mariæ commisit.