Chapter I: Ennius

FROM THE ANNALS.

_1. The Lament for Romulus._

Pectora fida tenet desiderium: simul inter
sese sic memorant, 'o Romule, Romule die,
qualem te patriae custodem di genuerunt!
O pater, o genitor, o sanguen dis oriundum,
tu produxisti nos intra luminis oras.' 5

_2. Pyrrhus dismissing the Prisoners without Ransom._

Nec mi aurum posco nec mi pretium dederitis:
nec cauponantes bellum sed belligerantes
ferro, non auro, vitam cernamus utrique.
Vosne velit an me regnare era quidve ferat Fors
virtute experiamur. Et hoc simul accipe dictum: 5
quorum virtuti belli fortuna pepercit
eorundem libertati me parcere certumst.
Dono ducite doque volentibus cum magnis dis.

_3. M.' Curius._

Quem nemo ferro potuit superare nec auro.

_4. Q. Fabius Maximus._

Unus homo nobis cunctando restituit rem;
noenum rumores ponebat ante salutem;
ergo plusque magisque viri nunc gloria claret.

_5. The Strength of Rome._

Moribus antiquis res stat Romana virisque.

FROM THE TRAGEDIES.

_6. A Bereaved Father's Fortitude._

Égo cum genui, túm morituros scívi et ei re sústuli.
Praéterea ad Troiám cum misi ob défendendam Graéciam,
scíbam me in mortíferum bellum, nón in epulas míttere.

_7. 'Gods Careless of Mankind.'_

Égo deum genus ésse semper díxi et dicam caélitum,
séd eos non curáre opinor, quíd agat humanúm genus;
nám si curent, béne bonis sit, mále malis; quod núnc abest.

FROM THE EPIGRAMS.

_8. Ennius' Epitaph._

Nemo me dacrumis decoret nec funera fletu
faxit. Cur? Volito vivus per ora virum.