Chapter XXXVII: Appendix: I (1)
CONFESSION OF A HARBORER OF SPIRITUALS.
(Doat, XXVII. fol. 7 sqq.)
This is one of twenty-two similar cases. The statements have every
appearance of being drawn up to lay before an assembly of experts.
Johannes de Petra, sartor, filius quondam Guillelmi de Petra
oriundus de parrochia Vallis diocesis Mimatensis, habitator
Montispessulani, sicut per ipsius confessionem in judicio sub anno
Domini MCCC vigesimo sexto mense Novembris et Januarii factam,
legitime nobis constat a tribus vel quatuor annis ante tempus
confessionis factæ per eum de infrascriptis contra Guillelmum
Verrerii de Narbona et Petrum Dayssan de Biterris pro hæresi
fugitivos in domo propria multo tempore receptavit, cum eis comedit
et bibit, et ad diversa loca in eorum societate ivit, multosque
alios fugitivos et alios de credentia beguinorum combustorum etiam
in dicta domo sua vidit, et cum eis comedit et bibit frequenter, et
etiam fratrem Raimundum Johannis apostatam ab ordine minorum et a
fide fugitivum in dicta domo propria ad prandendum invitavit,
sibique comedere et bibere de suis bonis dedit, in festo fratris
Petri facto per eos in Montepessulano interfuit et comedit,
aliasque multipliciter et diversimode cum ipsis fugitivis et
quibusdam aliis de credentia beguinorum conversatus fuit non cum
omnibus simul et semel, sed diversis vicibus, aliquando cum uno,
alias cum duobus vel pluribus, sicuti veniebant, sciens eos esse
tales. Item ab eis fugitivis et beguinis seu aliquibus eorum
errores infrascriptos audivit, videlicet: quod beguini qui fuerant
condemnati et combusti in Narbona, Capitestagno, Biterris, Lodeva
et Lunello et alibi fuerant boni homines et catholici, et fuerant
indebite et injuste condemnati, et quod erant sancti et martyres
gloriosi; et idem audivit a quodam quem nominat dici de fratribus
minoribus Massiliæ combustis, videlicet quod erant injuste
condemnati, et quod erant mortui sancti martyres gloriosi, et erant
in Paradiso, et quod tenuerant sanctam vitam et bonam, et viam
veritatis et paupertatis, et quod propter hoc inquisitores
condemnabant eosdem. Item audivit ab eodem quem nominat quod
dominus papa qui nunc est non est verus papa sicut fuit Sanctus
Petrus nee habet illam potestatem quam Dominus Jesus Christus
dederat beato Petro, quodque si fuisset verus papa non consentiret
nec sustineret quod dicti beguini et fratres minores
condemnarentur qui tenebant viam Dei et veritatis. Item quod
cardinales et alii prælati ecclesiæ Romanæ sustinebant et faciebant
prædictas condemnationes propter favorem et timorem dicti domini
papæ, dicens ipse Joannes quod inductus per dictum hominem
prædictos errores credidit, scilicet dictos condemnatos credidit
fuisse injuste condemnatos et esse sanctos et martyres gloriosos et
esse in Paradiso, credidit etiam quod dominus papa non esset verus
papa propter condemnationem prædictorum, sicut a prædicto homine et
pluribus aliis quos nominat se asserit audivisse, et fuit in
credentia prædictorum errorum ab illo tempore citra, quo prædictus
homo sibi prædictos errores dixit usque ad illud tempus quo fuit in
Montepessulano arrestatus de mandato inquisitoris, et tunc poenituit
ut asserit, de prædictis. Item audivit a quibusdam, scilicet a
predicto Guillelmo Verrerii et aliis quod si unus homo fecisset
votum eundi ad Sanctum Jacobum quod melius faceret si daret
pecuniam illam quam expendere posset in via pauperibus latitantibus
et non aliis qui publiæ mendicabant, quia S. Jacobus vel aliquis
alius sanctus non indiget oblationibus quæ sibi offerebantur. Item
quod si unus homo promiserit alicui sancto vel beatæ Mariæ virgini
unam candelam vel ejus valorem, daret pauperibus, et hoc credidit
ipse loquens et in ipsa credentia stetit per unum annum vel quasi
sicut dixit; committens prædicta a prædicto tempore citra celavit
ea nec confiteri voluit, donec captus est et longo tempore sub
arresto positus et denique in muri carcere detentus fuit, et contra
proprium juramentum de prædictis celavit et negavit expressius a
principio veritatem, nec dictos fugitivos detexit nec capi
procuravit, dicens se poenitere.
II.
BULL OF JOHN XXII. ORDERING THE TRANSFER OF PIERRE TRENCAVEL.
(Archives de l'Inquisition de Carcassonne.--Doat, XXXV. fol. 18.)
Johannes episcopus servus servorum Dei dilecto filio Michaeli
Monachi de ordine fratrum minorum inquisitori hæreticæ pravitatis
in partibus Provinciæ auctoritate apostolica deputato salutem et
apostolicam benedictionem. Ex insinuatione dilecti filii Joannis de
Prato de ordine fratrum prædicatorum inquisitoris hæreticæ
pravitatis in partibus Carcassonensibus auctoritate apostolica
deputati nuper accepimus quod Petrus Trencavelli de Aurilhat
Biterrensis diocesis, qui olim de crimine hæresis delatus et
vehementer suspectus captus extitit et in muro inquisitionis
Carcassonæ positus et detentus, de quo muro postmodum temerariis
dicitur ausibus aufugisse, quodque factis subsequente rite
processibus contra eum, ipsoque reperto de crimine hujusmodi
culpabili et resperso, in sermone publico Carcassonæ de eodem fuit
crimine condemnatus tanquam hæreticus, necnon Andræa ejusdem Petri
filia, de prædicto crimine vehementer suspecta et etiam fugitiva,
mancipati tuis carceribus detinentur. Cum autem negotio fidei
expediat quod præfati Petrus et Andræa, ut de aliis per ipsos ut
fertur infectis, ipsorumque fautoribus in eis partibus possit
haberi certitudo plenior, inquisitori restituantur prædicto, nos
qui negotium hujusmodi ubique cupimus, Domino cooperante,
prosperari, præfati inquisitoris in hac parte supplicationibus
inclinati, discretioni tuæ per apostolica scripta mandamus quatinus
eidem inquisitori vel ejus certo nuncio prædictos Petrum
Trencavelli et Andræam filiam ejus restituere, cessante
difficultatis obstaculo, non postponas. Datum Avenione decimo
secundo Kalendas Aprilis, Pontificatus nostri anno undecimo. (21
Mar. 1327.)
III.
SENTENCE OF NAPROUS BONETA.
(Doat, XXVII. fol. 95.)
In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, Amen. Cum nos fratres
Henricus de Chamayo Carcassonæ et P. Bruni Tholosanus inquisitores,
et Hugo Augerii et Durandus Catherini commissarii supradicti per
inquisitionem legitime factam invenimus et per confessionem vestram
fatam in judicio legitime nobis constat quod tu Naprous Boneta
filia quondam Stephani Boneti de Sancto Petro de la Cadiera
diocesis Nemausensis, habitatrix Montispessulani, contra veram
fidem catholicam et ecclesiam Romanam sacrosanctam, potestati et
auctoritati sanctæ sedis apostolicæ et domini summi pontificis
detrahendo, de potestate et auctoritate ipsius vicarii Domini
nostri Jesu Christi ac sacrosanctæ ecclesiæ principatum et
fundamentum indissolubile, et claves ac sacramenta blasphemando et
quantum in te est totaliter enervando, et male ac perverse
sentiendo de fide, plures articulos sacris canonibus contrarios,
hæreticales et erroneos sustinuisti et adhuc sustinere niteris
animo pertinaci, sicque tam graviter in crimine hæreseos deliquisti
prout est tibi lectum et recitatum intelligibiliter in vulgari;
idcirco nos inquisitores et commissarii antedicti, præfati illius
vestigiis inhærentes qui non vult mortem peccatoris, sed majus ut
convertatur et vivat, te Naprous Boneta prædictam tantos et tam
enormes errores et hæreses, ut præmittitur sustinentem et defendere
volentem protervia improba et anima pertinaci, sæpe ac sæpius
caritative prius per nostrum prædecessorem multipliciter monitam et
rogatam iteratis vicibus, nihilominus requisivimus, rogavimus,
monuimus et per probos viros religiosos et sæculares moneri et
rogari salubriter et humiliter fecimus ut a prædictis erroribus
resilire et eos revocare verbo et animo ac etiam abjurare velles,
redeundo fideliter et veraciter ad sanctæ matris ecclesiæ unitatem
quæ claudere non consuevit, imo potius aperire gremium ad eam
redire volenti; tu vero monitiones et requisitiones hujusmodi et
preces admittere hactenus recusasti et adhuc etiam recusas tuæ
sævitiæ inhærens et insuper asserens te velle in ipsis erroribus et
hæresibus, quos veros et catholicos asseris, vivere atque mori,
nolens nostris et peritorum proborumque virorum in sacra scriptura
et in utroque jure doctorum consilio credere, quoquomodo attento
per nos, et viso per experientiam manifestam quod per impunitatis
audaciam fiunt qui nequam fuerunt quotidie nequiores, ex nostro
compulsi officio, ad quod cum diligentia exercendum ex præcepto
sanctæ obedientiæ obligamur, nolentes sicuti nec debemus tam
nefanda et totæ ecclesiæ et fidei catholicæ obviantia
periculosissime ulterius tolerare, de multorum virorum religiosorum
et sæcularium peritorum in utroque jure super præmissis consilio
præhabito diligenti, Deum habentes præ oculis, sacrosanctis
evangeliis Jesu Christi positis coram nobis ut de vultu Dei nostrum
prodeat judicium et rectum appareat coram Deo, oculique nostri
videant æquitatem, hac die loco et hora præsentibus per nos
peremptorie assignatis ad audiendum diffinitivam sententiam,
sedentes pro tribunali, Christi nomine invocato, te Naprous, in et
cum his scriptis pronuntiamus, judicamus et declaramus esse
hæreticam et hæresiarcham impoenitentem et in tua duritia
pertinacem, et ecclesia non habeat quid ulterius faciat de talibus,
te, tanquam hæreticam et hæresiarcham impoenitentem et obstinatam
relinquimus curiæ sæculari, eamdem curiam rogantes, prout suadent
canonicas sanctiones, ut tibi vitam et membra citra mortis
periculum illibata conservet.
IV.
CONFESSION OF A FRATICELLO OF LANGUEDOC.
(Doat, XXVII. fol. 202.)
Frater Bartholomeus Bruguiere, sicut per ipsius confessionem sub
anno Domini MCCCXXVIII. mense Februarii factam in judicio, legitime
nobis constat, quod quibusdam quos nominat dixit: _Loquamur de
istis papis_, intelligendo sicut dixit, de Domino Joanne Papa XXII.
et de illo Italico, sic intruso, et subjunxit in veritatem: "Modo
dum Missam celebrabam, et fui in illo puncto in quo est orandum pro
Papa nostro, steti ibi aliquandiu rogitans et hesitans pro quo
istorum Paparum orare debuerem, et dum sic stetissem per aliquod
spatium, non procedens ultra, cogitavi quod unus illorum ecclesie
regimen usurpabat, alio existente vero Papa, et idcirco volui quod
oratio mea esset pro illo qui juste regimen Ecclesie tenebat,
quicunque esset ille." Nec dixit quid determinasset se ad unum nec
ad alium predictorum. Item dixit duobus fratribus predicatoribus:
"Vos alii fratres habetis bonum tempus in isto Papa in istis
partibus, et fratres nostri malum, sed in Lombardia cum illo Papa
Italico est totaliter contrarium." Dixit enim quod audiverat quod
in creatione illius Pape italici fuerunt septuaginta prelati. Item
dum citatus veniret ad inquisitoris penitentiam et jurasset ad
sancta Dei Evangelia certa hora in ejus presentia comparere, hoc
non obstante non comparuit, sed abscondit se nolens venire ad
inquisitoris mandatum. Item frequenter audivit multos fratres sui
ordinis qui dicebant quod bene staret, quod Deus daret Domino
Joanni Pape tales facendas quod de negotiis illius ordinis non
recordaretur, quia videbatur dictis fratribus quod dictus dominus
Papa non haberet aliquid pungere vel restringere nisi ordinem
eorumdem, et dixit seipsum dixisse predicta cum aliis; causam suam
et dictorum fratrum quare ista dicebant assignavit, quia dominus
Papa revocaverat constitutionem per quam dicebant procuratores suos
esse procuratores ecclesie Romane. Item dixit quod audivit
frequenter a multis fratribus sui ordinis fratrem Michaelem quondam
suum ministrum generalem esse injuste depositum et excommunicatum.
Item dixit quod dum semel predicabat dixit ista verba: "Dicitur
quod habemus duos Papas, et tamen ego credo unum esse verum Papam,"
et, aliquibus verbis interjectis, subjunxit hec verba: "Teneant se
ergo cum fortiori." Item dixit quod dum semel in magna societate
fratrum diceret: "Utinam iste Antipapa esset de ordine
predicatorum, vel de statu alio" respondit unus de fratribus: "Plus
volo quod dictus Antipapa sit de ordine nostro, quia si esset de
statu alio, tunc nec ipsum nec istum Joannem Papam haberemus
amicum, et tandem istum Italicum habemus amicum." Cujus dicto
applauserunt omnes presentes dicentes: "Bene comedit se et rodit
semetipsum modo iste Papa Joannes;" et videbatur ipsi qui loquitur,
sicut dixit, quod de ruina, infortuniis ecclesie que Domino Joanni
pape contingebant, tempore sui regiminis, multum gaudebant. Hec
omnia audivit ipse qui loquitur, nec revelavit. Item, mense Maii
sequenti, ipse predicta verba que debuit dicere in sermone,
videlicet: "Habemus duos Papas, teneamus nos cum fortiori" revocat
tanquam falso confessata per eumdem, quam confessionem fecerat,
sicut dixit, metu carceris et catene et jejunii et aque, de quibus
sibi plurimi minabantur ut dixit. Premissa omnia alia asserit esse
vera, dixit tamen quod, istis non obstantibus, nunquam credidit
quin dominus noster Papa Joannes XXII. esset verus Papa. Postque,
anno quo supra, die nona Septembris, sentiens et videns se
convictus per testis super verbis predictis in ipso sermone
prolatis, rediit ad confessionem predictam, et ab ipsa revocatione
penitus resilivit et se supposuit misericordie Inquisitoris.
(Doat, XXXV. fol. 87.)
Joannes episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Inquisitori
heretice pravitatis in partibus Carcassonensibus, auctoritate
apostolica deputato, salutem et apostolicam benedictionem. Exposuit
nobis dilectus filius Raimundus de Ladots ordinis fratrum minorum,
ejusdem ordinis procurator generalis, quod licet Bartholomeus
Brugerie olim predicti ordinis jamdudum, suis culpis et delictis
exigentibus, per dilectum filium Geraldum Ottonis ipsius ordinis
generalem ministrum ab eodem ordine fuerit per sententiam
deffinitivam expulsus, tu tamen ipsum ratione criminis heresis de
qua se respersum reddidit et convictum, cum habitu dictorum fratrum
detines tuis carceribus mancipatum; sane quia in opprobrium
redundaret fratrum et ordinis predictorum si dictus Bartholomeus
postquain sic expulsus extitit ab eorum ordine ipsorum habitum in
carceribus gestaret predictis, discretioni tue per apostolica
scripta mandamus quatenus habitum ejusdem Bartholomei prefato
procuratori vel dilecto filio guardiano fratrum ejusdem ordinis
Carcassone studeas quantocius assignari. Datum Avenione decimo
sexto Kalendas Octobris, Pontificatus nostri anno quintodecimo (16
Sep. 1331).
V.
EXTRACTS FROM THE SENTENCE OF CECCO D'ASCOLI.
Senza nissuna opressione di forza per sua libera e spontanea
voluntà costituito dinanzi a noi in giudizio disse e confessò che
mentre che fu citato e ricevuto per il religioso e reverendo Fr.
Lamberto del Cordiglio del Ordine de' Predicatori, inquisitore
dell' eretica pravità della Provincia de Lombardia comparse
dinanzi a lui e confessò in giudizio che elli aveva detto e
dogmatizato publicamente, leggendo che un uomo poteva nascere sotto
la Costellazione che necessariamente fosse rico o povere e d'esser
decapitato o appiccato, se Iddio non mutasse l'ordine della natura,
nè altrimenti potesse essere parlando della potenza di Dio
ordinata, overo ordinario, benchè per potenza assoluta di Dio
potesse essere altrimenti.
Ancora che aveva detto in una certa sua lezione che dal segno dell'
ottava sfera nascono homini felici di divinità, i quali si chiamo
_dijnabet_, i quali mutano le leggi secondo più o meno, come fu
Moyse, Ermete Mello e Simone Mago.
Ancora che egli aveva detto e dogmatizato perchè Cristo figliolo di
Dio ebbe nella sua nascita la Libra nel decimo grado d' essa per
ascendente, che per ciò doveva essere giusta la sua morte per
destinazione, e doveva morire di quella morte e modo che mori, e
perchè Cristo ebbe il Capricorno nell' angolo della terra però
nacque in una stalla, e perchè ebbe lo Scorpione in secondo grado,
però doveva esser povero, e perchè l' istesso Cristo ebbe Mercurio
in Gemmini in casa propria nella nona parte del cielo, però doveva
avere scienza profonda data sotto metafora.
Ancora perchè aveva detto che l' istesso Anticristo era per venire
in forma di buon soldato et accompagnato nobilmente, ne verrà in
forma di poltrone, como venne Cristo accompagnato da poltroni--
--Ancora disse e confessò che doppo la predetta abiurazione e
penitenza ... confessò d' aver osservato le costellazioni de' corpi
celesti e che secondo il corso della stel a crede che nascono i
costumi degli huomini e azioni e fini e che secondo queste cose
giudicò nel comprare e vendere per argomentare il bene e schifare
il male, et ancora nel fare essercizij et altre azzioni umane.
Ancora disse e confessò che quando fu interrogato da un certo
fiorentino rispose che credeva esser vere quelle cose che si
contengono nell' arte magica o Negromantia, e replicando il
medesimo fiorentino che se fosse vero i principi e potenti huomini
nel mondo acquisterebbero tutto, rispose e disse che non
s'acquistano perchè non sono in tutto il mondo tre astrologi che
sappiano servirsi bene di quell' arte, e questo disse aver detto
per se medesimo perchè fecce più in quell' arte astrologica che
alcun altro che fosse stato da Tolomeo in qua--
--Pronunciamo in questi scritti il predetto Maestro Cecco eretico a
sentire questa sentenza, e costituto in nostra presenza di essere
ricaduto nella eresia abiurata e di essere stato relasso, e per
questo doversi rilassare al giudizio secolare, e lo rilasiamo al
nobil soldato e cavaliere illustrissimo signor Jacopo da Brescia
Vicario fiorentino di questo ducato presente e recipiente, che lo
debba punire con debita considerazione, e di più che il suo
libretto e scritto superstizioso pazzo e negromantico fatto dal
detto Maestro sopra la sfera pieno di eresie falsità e ingane, et
un cert' altro libretto volgare intitolato Acerbo, il nome del
quale esplica benissimo il fatto, avenga che non contenga in se
maturità o dolcezza alcuna Cattolica, ma v' abbiamo trovato molte
acerbità eretiche e principalmente quando v' include che si
appartengono alia virtù e costume che riduce ogni cosa alle stelle
come in causa, e dannando i loro dogmi e dottrine e riprovandoli
deliberiamo e comandiamo per sentenza doversi abbrucciare, et al
eretico desiderando toglier la vena della fonte pestifera per
qualsivoglia meato derivino--
--Il sopradetto Signor Vicario immediatamente e senza dilazione
mandando per il capitano e sua famiglia il predetto Maestro Cecco
al luogo della giustizia dinanzi ad una moltitudine grande radunata
di popolo in quel luoga, lo fece abbrucciare come richiedevano li
suoi errori, sino alla morte sua penale, et a terrore et esempio di
tutti gli altri, come riferiscono di aver visto con li proprij
occhij Signor Vandi dal Borgo, Borghino di Maestro Chiarito dal
Prato, Manovello di Jacopo, e Giovanni Serafino, familiari dell'
Uffizio andando all' istesso luogo, come in Firenze e publico e per
evidenza del fatto manifesto.
VI.
SENTENCE OF A CARMELITE SORCERER.
(Archives de l'Inquisition de Carcassone.--Doat, XXVII. fol. 150.)
In nomine Domini amen. Quoniam nos frater Dominicus Dei gratia et
apostolicæ sedis Appamiæ episcopus et fratres Henricus de Chamayo
Carcassonæ et P. Bruni Tholosanus ordinis prædicatorum inquisitores
hæreticæ pravitatis in regno Franciæ auctoritate apostolica
deputati, per tuam confessionem propriam in judicio legitime factam
coram reverendo patre in Christo domino Jacobo tunc Appamiæ
episcopo nunc vero sedis apostolicæ cardinalis,[695] et postmodum
coram nobis per te recognitam, et etiam duobus vicibus confirmatam
legitime invenimus et nobis constat quod tu, frater Petrus Recordi
ordinis beatæ Mariæ de Carmelo a quinque annis ante confessionem
per te factam in judicio de infrascriptis et citra diversis
temporibus et locis, diabolico seductus consilio et libidinis
ardore succensus, voto castitatis quod in professione tui ordinis
emiseras, pro dolor! violato, multa gravia et enormia commisisti
sortilegia hæresim sapientia, modis et conditionibus variis et
abominabilibus, etiam recitatione indignis, et inter alia quinque
imagines cereas diversis temporibus succesive fecisti et
fabricasti, multas et diversas dæmonum conjurationes et
invocationes dicendo dum dictas imagines fabricabas, et quamplurima
venenosa etiam immiscendo, et sanguinem bufonis terribili et
horribili modo extractum infra dictas imagines infundendo et ipsas
imagines supra unam tabulam tapazeto vel panno coopertam prostratas
de sanguine narium tuarum in ventre spargendo et etiam de saliva
tua immiscendo, intendens per hoc diabolo sacrificare, quas
imagines sic factas et aliis modis recitatione indignis ponebas
clandestine in limine hospitiorum aliquarum mulierum quas
cognoscere volebas carnaliter, et de quarum numero tres isto modo
habuisti et carnaliter cognovisti et duas alias cognovisses
carnaliter nisi de loco ad locum per ordinem tuum transmissus
fuisses; et cognitis eisdem mulieribus et cum eis actu luxuriæ
perpetrato dictas imagines recipiens easdem in flumine jaciebas et
unum papilionem dabas diabolo in sacrificium, et ejusdem diaboli
præsentiam per ventum aut alias sentiebas, credens dictas imagines
habere virtutem astringendi dictas mulieres ad amorem tui vel si
consentire nollent per dæmones affligendi, et in dicta credentia
stetisti per sex annos vel circa usque captus fuisti. Item quamdam
de imaginibus prædictis in ventre percussisti, et inde sanguis
exivit. Item cuidam personæ quam sciebas esse de hæresi culpabilem,
in muro de Alemannis detentæ favorem impertivisti quamdam cedulam
manu tua scriptam cum qua se defenderet scribendo et tradendo
eidem, et multa alia sortilegia commisisti quæ prolixum esset
referre et audientibus forte tædiosum. Multociens in confessionibus
tuis variasti et revocasti eas sæpius contra juramentum proprium
temere veniendo. Demum tamen ad cor rediens ad istas confessiones
pristinas redeundo et eas ratificando et approbando tanquam veras,
dixisti te corde et animo poenitere et velle redire ad viam
veritatis, et sanctæ matris ecclesiæ unitatem, supponens te
humiliter misericordiæ ejusdem sanctæ matris ecclesiæ ac nostræ et
petens absolutionis beneficium a sententia excommunicationis, quam
pro præmissis culpis incurreras tibi per nos misericorditer
impendi, offerendo te paratum portare et complere humiliter pro
posse poenitentiam quam pro prædictis et aliis per te commissis tibi
duxerimus injungendam. Ideirco nos episcopus et inquisitores
præfati, attenta gravitate culparum tuarum prædictarum et aliarum
quæ commisisti, et revocationes varias quas fecisti, considerantes
rectæ intentionis oculo quod si talia nefanda crimina transires
impune, forsitan ad eadem vel similia imposterum iteranda facilius
relabereris et mala malis ultimaque pejora prioribus aggregares;
quodque si austeritatem justitiæ et rigorem apud te vellemus cum
totali severitate judicialiter exercere gravibus poenis et quasi
insupportabilibus punire deberes, quia tamen ecclesia non claudit
gremium redeunti humiliter misericordiam et gratiam postulanti,
æstimantes et per experientiam æstimantes te corde bono et
intentione non ficta demum fuisse confessum, et recognovisse de te
et aliis veritatem, necnon toto posse ad promotionem negotii
inquisitionis existens in carcere cum quibusdam personis de hæresi
culpabilibus et delatis, veritatem super dicto crimine celantibus
et confiteri nolentibus, ad confitendum multipliciter induxisti
multaque gravia quæ ab ipsis audiveras revelare curasti, de quibus
in fidei negotio et dictæ inquisitionis officio bonum spirituale
non modicum provenit et in futurum etiam provenire poterit, Domino
annuente, propter quod majori gratia et misericordia te reddidisti
in hoc casu spiritualiter digniorem, et insuper pensato dicti
ordinis tui honore, cui quantum bono modo poterimus deferre
volumus, et ipsius confusionem effugere, gratiose in facto
hujusmodi procedentes, te præfatum fratrem Petrum Recordi a
sententia excommunicationis qua ligatus eras pro culpis prædictis,
abjurata primitus per te in judicio coram nobis omni imaginum
talium indebita fabricatione, adoratione, et dæmonum sacrificiis et
immolatione, ac credentia sortilegiorum aliorutn quorumcumque
hæreticam sapientium pravitatem, et aliam quamcumque et specialiter
omnem fautoriam hæreticorum et etiam hæresim necnon credentiam et
receptationem et fautoriam sortilegorum et hæreticorum
quorumcumque, de peritorum consilio super hoc habito
misericorditer duximus absolvendum, et sedentes pro tribunali,
sacrosanctis Dei evangeliis positis coram nobis, ut de vultu Dei
nostrum prodeat judicium, et oculi nostri videant æquitatem rectum
quoque appareat coram ipso, hac die loco et hora præsentibus tibi
per nos peremptorie assignatis, de prædictorum peritorum consilio,
in et cum his scriptis, per hanc nostram diffinitivam sententiam
dicimus et pronunciamus te fuisse sortilegum ac immolatorem dæmonum
et fautorem hæreticorum et te tanquam talem et corde non ficto ut
asseris poenitentem et ad sinum matris ecclesiæ reversum, et nostris
mandatis obedire paratum, promittentemque pro posse tuo complere
pænitentiam tibi per nos injungendam in et cum eisdem præsentibus
scriptis te primitus omni sacerdotali et quocumque alio
ecclesiastico seu clericali ordine dicimus et decernimus
degradandum, et te sicut præmittitur postquam degradatus fueris ad
agendum pænitentiam pro commissis ex nunc pro tunc et ex tunc pro
nunc ad perpetuum carcerem in Tholosano conventu tui ordinis tibi
per nos deputatum sententialiter condemnamus et etiam adjudicamus;
in quo quidem carcere in vinculis et compedibus ferreis detineri et
panem et aquam dumtaxat pro omni cibo et potu tibi ministrari
volumus et mandamus, ut ibidem perpetuo peccata tua defleas et
panem pro cibo doloris et aquam pro potu tribulationis habeas et
recipias patienter; ita quod vivere inibi sapiat tibi mortem, et
mors quam ibi tuleris tibi vitam tribuat sempiternam. Verum si,
quod absit et Deus avertat, te in posterum antequam ad dictum
carcerem venias vel in ipso fueris intrusus, diabolico instinctu
fugere contigerit vel ipso carcere modo quolibet exire vel frangere
absque nostro speciali mandato vel licentia et negligere aut non
complere poenitentiam prædictam tibi per nos impositam, volumus,
ordinamus, et præsentis scripti serie declaramus absolutionem per
nos et gratiam tibi factam penitus esse nullam, et te tanquam
impoenitentem ficteque et dolose conversum, pristinæ
excommunicationis vinculo fore totaliter irretitum. Porro, ne
priores et fratres dicti conventus ubi fueris in carcere detrusus
negligenter aut scienter te permiserint evadere vel licentiam
dederint evadendi, vel procurantibus assenserint, opem vel auxilium
dederint scienter, protestamur eisdem et auctoritate qua fungimur
nobis et nostris in officio successoribus potestatem specialiter
reservamus procedendi contra ipsos et eorum quemlibet prout de
jure, stylo, cursu, usu et privilegiis inquisitionis fuerit
procedendum; retinemus autem nobis et nostris in hoc officio
successoribus liberam potestatem et auctoritatem mutandi in dicta
poenitentia, et eam mitigandi vel minuendi, vel ipsam totaliter
remittendi, si et quando et prout de peritorum consilio nobis visum
fuerit faciendum, et in favorem tui ordinis super degradatione
actualiter facienda de speciali gratia dispensamus, et dictam
degradationem facere nec fieri volumus ob reverentiam ordinis
memorati. Lata fuit hæc sententia anno Domini MCCC vicesimo octavo,
die Martis in crastino festi Sti. Marcelli (17 Jan. 1329),
indictione XII., pontificatus SSmi patris et domini, Domini
Joannis divina providentia papæ XXII. anno decimo tertio, in aula
episcopali urbis Appamiæ, præsentibus venerabilibus et discretis
viris (sequuntur 43 nomina), testibus ... et notariis....
VII.
BULL OF JOHN XXII. REMOVING SORCERY FROM THE JURISDICTION OF THE
INQUISITION.
(Archives des Frères-prêcheurs de Toulouse.--Doat, XXXIV. fol.
181.)
Johannes episcopus servus servorum Dei venerabilibus fratribus
archiepiscopo tholosano ejusque suffraganeis et dilecto filio
inquisitori hæreticæ pravitatis in regno Franciæ per sedem
apostolicam depututo, Tholosæ residenti, salutem et apostolicam
benedictionem. Dudum venerabilis frater noster Guillelmus episcopus
Sabinensis scripsit tibi, fili inquisitor, de mandato nostro per
suas litteras in hac forma: Guillelmus miseratione divina episcopus
Sabinensis religioso viro inquisitori hæreticæ pravitatis in
partibus tholosanis salutem in Domino sempiternam. Sanctissimus
pater noster et dominus, dominus Johannes divina providentia papa
vicesimus secundus optans ferventer maleficos infectores gregis
Dominici effugare de medio domus Dei, vult, ordinat, vobisque
committit quod auctoritate sua contra eos qui dæmonibus immolant
vel ipsos adorant aut homagium ipsis faciant, dando eis in signum
cartam scriptam seu aliud quodcumque; vel qui expressa pacta
obligatoria faciunt cum eisdem, aut qui operantur vel operari
procurant quamcumque imaginem vel quodcumque aliud ad dæmonem
alligandum seu cum dæmonum invocatione ad quodcumque maleficium
perpetrandum, aut qui sacramento baptismatis abutendo imaginem de
cera seu re alia factam baptizant, sive faciunt baptizare, seu
alias cum invocatione dæmonum ipsam fabricant quomodolibet, aut
faciunt fabricari, aut si scienter baptismus seu ordo vel
confirmatio iterantur. Item de sortilegis et maleficis qui
sacramento eucharistiæ seu hostia consecrata necnon et aliis
sacramentis ecclesiæ, seu ipsorum aliquo, quoad eorum formam vel
materiam utendo eis in suis sortilegiis seu maleficiis abutuntur,
possitis inquirere et alias procedere contra ipsos, modis tamen
servatis qui de procedendo cum prælatis in facto heresis vobis a
canonibus sunt præfixi. Ipse namque dominus noster præfatus
potestatem inquisitoribus datam a jure quoad Inquisitionis officium
contra hæreticos, necnon et privilegia, ad prætactos casus omnes et
singulos ex certa scientia ampliat et extendit quoadusque duxerit
revocandum. Nos itaque præmissa omnia vobis significamus per has
nostras patentes litteras de præfati Domini nostri Papæ speciali
mandato facto nobis ab ipso oraculo vivæ vocis. Datum Avenione die
vicesima secunda mensis Augusti anno Domini MCCC vicesimo,
pontificatus prædicti Domini Papæ anno quarto. Sane noviter
intellecto quod errores et abominationes in eisdem litteris
comprehensi in partibus illis, de quibus in litteris ipsis habetur
mentio, adhuc vigent, nos cupientes super ipsis, ne deinceps
pullulent, plenius providere, discretioni vestræ præsentium tenore
committimus et mandamus quatinus omnes inquisitiones quas
auctoritate litterarum hujusmodi, vos, fratres Archiepiscope et
suffraganei, prout quemlibet vestrum tangit, et tu inquisitor
præfate, cum singulis eorumdem insimul, vel tu inquisitor solus per
teipsum inchoastis, si completæ non fuerint, vos, Archiepiscope et
suffraganei, quilibet vestrum videlicet in sua diocesi per se vel
alium, quem ad huc deputandum duxeritis, et tu inquisitor
prædicte, insimul celeriter compleatis; quas postquam compleveritis
una cum illis quæ jam per te solum, præfate inquisitor, forsitan
sunt completæ, nobis sub vestris sigillis fideliter interclusas
quanto citius poteritis transmittatis, ut eis visis quid faciendum
sit tam super illis de quibus fuerit inquisitum, quam super omnibus
cæteris de quibus nondum est inceptum inquiri, plenius et certius,
auctore Domino, disponamus. Tu vero, inquisitor prædicte, super
illis de quibus adhuc inquirere non coepisti prætextu dictarum
litterarum, nisi forsan aliud a nobis receperis in mandatis, te
nullatenus intromittas. Per hæc autem non intendimus vobis vel
vestrum alicui, quantum ad illa quæ a jure vobis alias sunt
permissa, in aliquibus derogari. Datum Avinione secundo Nonas
Novembris, pontificatus nostri anno decimo quinto (Nov. 4, 1330).
VIII.
DECISION OF THE COUNCIL OF VENICE CONCERNING THE WITCHES OF
BRESCIA.
(Archivio di Venezia. Misti Cons. X. Vol. 44, p. 7.)
1521 Die 21 Martii in Cons. X. cum additione. É sta sempre
instituto del religiosissimo stato nostro in scontar li heretici et
extirpar cussi detestando crimine, siccome nella promission del
Serenissimo Principe et capitular de conseieri nei primi capituli
se leze. Dal che sine dubbio è processa la protectione che sempre
el Signer Dio ha havuta della Republica nostra come per infinite
experiente de tempo in tempo se ha veduto. Unde essendo in questa
materia de i strigoni et heretici da proceder cum gran maturità
però l' andarà parte che chiamado nel collegio nostro el Revmo
Legato intervenendo i capi di questo conseio li sia per el Sermo
Prencipe nostro cum quelle grave et accomodate parole pareranno
alla sapientia de sua serenità dechiarito quanto l' importi che
questa materia sia cum maturità et justicia rite et recte et per
ministri che manchino de ogni suspitione tractata et terminata in
forma che iuxta la intention et desiderio nostro tutto passi
iuridicamente et cum satisfaction dell' honor del Signor Dio et
della fede catholica. E però ne par debino esser deputadi ad questa
inquisitione uno o doi Reverendi Episcopi insieme cum uno
venerabile Inquisitor i qual tutti siano de doctrina, bontà et
integrità prestanti ac omni exceptione majores: Azò non se incorri
nelli errori vien ditto esser seguiti fin questo jorno et
unitamente cum doi excellenti doctori de Bressa habbino a formar
legitime i processi contra i dicti strigoni et heretici. Formati
veramente i processi (citra tamen torturam) siano portati a Bressa
dove per i predicti cum la presentia et intervento de ambi li
Rectori nostri et cum la corte del Podestà et quattro altri Doctori
de Bressa della qualità sopradicta: siano lecti essi processi facti
cum al dir etiam i rei et intender se i ratificheranno i loro dicti
o se i voranno dir altro nec non far nove examinatione o
repetitione et etiam torturar se cussi indiciaranno. Le quel cose
facte cum ogni diligentia et circumspectione se procedi poi alla
sententia per quelli a chi l' appartien, iuxta el conseio dei
sopranominati. Ala execution de la qual servatis omnibus premissis
et non aliter, sia dato el brachio secular; et questo che se ha a
servar neli processi da esser formati nel advenir sia medesimamente
servato et exequito neli processi formati per avanti; non obstante
che le sententie fusseno sta facte sopra de quelli. Preterea sia
efficacemente parlato cum dicto Revmo Legato e datogli cargo che
circa la spese da esser fatte per la inquisitione el facci tal
limitatione che sia conveniente e senza extorsion o manzarie come
se dice esser sta facte fin al presente. Sed in primis se trovi
alcun expediente che lo appetito del danaro non sia causa de far
condennar o vergognar alcuno senza aver cum minima culpa sicome
vien divulgato finhora in molti esser seguito. Et die cader in
considerazione che quelli poveri di Valcamonica sono gente simplice
et de grossissimo inzegno et che hariano non minor bisogno de
predicatori cum prudente instructione della fede catholica che de
persecutori cum animadversione essendo uno tanto numero de anime
quante se ritrovano in quelli monti e vallade.
Demum sia suaso el Rmo Legato a la deputation de alcune persone
idonee qual habbino ad reveder et investigar le manzarie et altre
cose mal fatte che fusseno sta commesse fin questo jorno ne la
inquisitione, et che habbino ad syndicar et castigar quelli che
havesseno perpetrati de i mancamenti che si divulgano cum
murmuration universale. Et questo sia facto de presenti senza
interposition de tempo per bon exemplo de tutti.
Et ex nunc captum sit: che da poi facta la presente execution cum
el Rmo Legato se vegni a questo Conseio per deliberar quanto se
havrà ad scriver alli Rectori nostri de Bressa et altrove sicome
sarà indicato necessario. Et sia etiam preso che tutte le
pignoration ordinate et facte da poi la sospension presa a dì XII
Dicembre proximo preterito in questo conseio siano irrite et nulle
ne haver debbino alcuna executione.
De parte--24. De non--1. Non sinceri--2.
IX.
CONFESSION OF A PARDONER.
(Doat, XXVI. fol. 314.)
Anno Domini MCCLXXXIX quinto Kalendas Aprilis, Berengarius Pomilli
clericus uxoratus de Narbona predicator questuarius citatus
comparuit Carcassone coram fratre Guillelmo de Sancto Secano
inquisitore, et juratus super sancta Dei evangelia dicere
veritatem, requisitus per dictum inquisitorem sponte recognovit et
dixit quod officium questuarii exercuerat pro fabrica pontium et
ecclesiarum et pro aliis negotiis triginta annis vel circa in
diocesi Carcassone et Narbone et quibusdam aliis. Dixit etiam quod
in diocesi Carcassonensi infra annum pluries predicavit publice
clero et populo, dum missa solemniter celebrabatur, et inter alia
predicavit ut dixit quod qui daret ei pro hospitali Sancti Johannis
unam poneriam bladi pro dicta mensura haberet triginta missas. Item
dixit quod crux, in qua pependit Dominus Jesus Christus et quam
portavit in suis humeris, erat adeo magna et tanti ponderis quod
decem homines essent onerati de ea portanda. Item dixit quod cum
beata Virgo staret ad pedem crucis, ad preces ipsius crux
inclinata est ad eam versus terram, et ipsa osculata est pedes et
manus filii sui dum penderet in dicta cruce, et iterato crux se
erexit. Dixit etiam quod beata Maria Magdalena quandocumque esset
peccatrix et exposita operibus luxurie, non tamen se exponebat
hominibus effectu libidinis vel desiderio voluptatis carnalis, sed
cum ipsa vocaretur Maria et Christus debebat concipi et nasci de
Maria, credebat quod Christum debebat concipere et parere, et se
diversis hominibus exponebat. Dixit etiam se predicasse quedam
fabulosa de Purgatorio et de liberatione animarum benefacto
eleemosinarum et Missarum, que tamen in scriptura reperiuntur, sed
dixit se a bonis hominibus audivisse; et ista predicavit in
presentia fratris Berengarii de ordinis hospitalis sancti Johannis
qui moratur Narbone. Requisitus si predicta que superius scripta
sunt credit et credidit esse vera, respondit quod non, sed falsa et
mendosa et erronea, sed ea predicavit ut moveret homines quod
darent sibi aliquid. Dixit etiam quod predicta predicavit in
ecclesiis de Podionauterio, de Aragone, de Villasicca, de Sancta
Eulalia, de Comelano, de Monteclaro, de Roffiaco. Inquisitus si
intelligit Latinum, respondit quod non. Super quibus petivit
penitentiam et indulgentiam quam predictus inquisitor voluerit sibi
injungere. Hec deposuit coram predicto inquisitore, presentibus
fratribus Petro de Leva, Petro Regis, Joanne de Felgosio, ordinis
fratrum predicatorum, et me Raimundo de Malveriis, notario
inquisitionis qui hec scripsi et recepi.
INDEX.
ABBREVIATIONS.--Abp. = Archbishop.--Bp. = Bishop.--C. = Council.--exc. = excommunication or excommunicated.--Inq. = Inquisition.--inq. = inquisitor.
Abelard on the sale of salvation, i. 41. his "_Sic et Non_," i. 57.
Abjuration of penitents in _autos de fé_, i. 392.
of suspects, i. 456.
by confessed heretics, i. 457.
receivable at the stake, i. 542.
necessity of, ii. 476.
required of Huss, ii. 485.
modified offered to Huss, ii. 488, 489.
of Jerome of Prague, ii. 499.
of Joan of Arc, iii. 370.
of sorcery, iii. 499.
not required of Savonarola, iii. 234; nor of Gilles de Rais, iii. 486.
Abruzzi, a refuge for Cathari, ii. 245.
Absentees, trial of, i. 403.
confiscation of their property, i. 504.
Absolution by wholesale, i. 40.
concurrence of bishop and inq. in, i. 336.
of familiars, i. 381.
mutual, of inqs., i. 422.
priestly, unavailing, i. 462.
Abundia, Domina, iii. 494.
Abuses of familiars, i. 382.
pecuniary, of Inq., i. 477.
Abyssinia, Dominican missions in, i. 298.
Inq. in, i. 355.
Academy of Rome, iii. 570.
Acciajuoli, their debt to Clement VI., ii. 277.
Accomplices, evidence of, i. 434.
Accursio, Frà, his proceedings against Ghibellines, iii. 201.
burns Cecco d'Ascoli, iii. 443.
Accusatio, i. 310.
discouraged by Inq., i. 401.
Accusations of heresy, their political utility, iii. 191.
Accused, examination of, i. 410.
preliminary oath of, i. 399.
Accuser, security required of, i. 402.
Acerinus, St., i. 460.
Achaia, Templars prosecuted in, iii. 285.
Acquittal prohibited, i. 453; iii. 513.
Acre, fall of, in 1291, iii. 246.
Acts, unimportance of, i. 100; iii. 644.
Ada d'Avesnes, her piety, i. 45
Adalbert, Bp., teaches angel-worship, iii. 412.
Adam, inquisitorial trial of, i. 406.
Adam of Bremen, his account of northern church, iii. 183.
Adam de Marisco, his belief in pseudo-Joachim, iii. 13.
Adamites in Bohemia, ii. 518.
Adamo da Como, his rigor, ii. 244.
_Ad conditorem_, bull, iii. 133.
_Ad extirpanda_, bull, i. 337, 421, 510; ii. 214; iii. 191, 431.
Adjuration for mercy, i. 227, 534.
Adoptianism, i. 217.
Adoration of heretics, its significance, i. 95, 450.
_Ad providam_, bull, iii. 323.
Adrian IV. overcomes Arnald of Brescia, i. 74.
Adrian V. protects John of Parma, iii. 25.
Adrian VI. commends Maximus, i. 214.
orders persecution of witches, iii. 546.
Advocates of heretics, their punishment, i. 321.
denial of, i. 444; ii. 478.
appointed by inq., iii. 517.
Æneas Sylvius--see Pius II.
Æsir, their magic powers, iii. 403.
Affirmative apostoli, i. 451.
Affonso II. (Portugal) persecutes heresy, ii. 188.
Africa, Inq. in, i. 355.
Age for holding benefices, i. 25; ii. 433.
of inqs., i. 374.
of responsibility, i. 402, 436; ii. 399.
_Agnus Dei_, iii. 410.
Agostino Luciano serves Calixtins, ii. 565.
Agobard (St.) of Lyons denies sorcery, iii. 414.
Agrippa, Cornelius, on suspicion of heresy, i. 455.
his belief in Joachim, iii. 11.
defends a witch, iii. 545.
Ahriman, influence of the conception of, iii. 379.
Aicardo, Abp. of Milan, tries Matteo Visconti, iii. 199.
Aikenhead, hanged for heresy, i. 354.
Ailly, Pierre d', on toleration, i. 540.
recognizes the Inq., ii. 139.
condemns William of Hilderniss, ii. 406.
condemns Matthew Grabon, ii. 410.
his dealing with Huss, ii. 485, 489.
favors Jerome of Prague, ii. 501.
his belief in Joachim, iii. 11.
his astrological work, iii. 438, 445.
Aimeric Castel, son of Castel Fabri, ii. 69, 73, 90, 93, 102, 574.
Akkads, lustful spirits of, iii. 383.
Alain de l'Isle refutes the Waldenses, i. 79.
his derivation of Cathari, iii. 495.
Alaman de Roaix, case of, i. 508, 550.
Albanenses, i. 115; ii. 193.
Albania, inq. provided for, ii. 311.
Greek Church in, iii. 617, 619.
Albano, Pierre, Cardinal of, i. 284, 332, 370; iii. 426.
Alberic of Ostia confutes Éon, i. 66.
Alberic, legate, assails Henry of Lausanne, i. 70.
Alberico, first inq. in Lombardy, ii. 201.
Alberico da Romano, his death, ii, 228.
Albero of Mercke, his heresy, i. 63.
Albert, inq., burns Martin of Mainz, ii. 395.
Albert of Austria, his reign in Bohemia, ii. 539.
Albert, Bp. of Halberstadt, tried for heresy, ii. 392.
Albert of Saxony protects Gregory of Heimburg, ii. 418.
Albertino, Arnaldo, on Lully, iii. 589.
Alberto de' Capitanei, his crusade against Waldenses, ii. 160, 266.
Alberto, Giovanni, his Inq. resisted, ii. 259.
Alberto of Pisa, Franciscan general, iii. 7.
Albertus Magnus controverts the Ortlibenses, ii. 323.
overcomes Wm. of St. Amour, iii. 23.
Albi, Henricians in, i. 70.
struggle with Cathari in, i. 117.
quarrel between bishop and inq., i. 363.
viguier of, disabled, i. 380.
bribery of inqs. at, i. 478.
Inq. in, ii. 10.
insurrection in 1234, ii. 12.
zeal against heresy, ii. 40.
appeals to Philippe III., ii. 58.
quarrels with Bp. Bernard, ii. 68, 78.
arrest of citizens in 1299, ii. 71, 76, 81, 83.
persecution of Dominicans, ii. 82.
suspension of persecution, ii. 87.
it escapes by bribery, ii. 89.
petition of clergy against Inq., ii. 91, 571.
accuses the Inq., ii. 92, 574.
state of prisons at, ii. 94.
prisoners of, delay in their trials, ii. 95, 572.
question of their guilt, ii. 603.
reconciliation of, ii. 102.
Albi, Bp. of, imprisoned, i. 123.
share in confiscations, i. 515.
Albi, C. of, 1254, regulates the Inq., ii. 51, 317, 340,
350, 380, 432, 435, 444, 476, 489, 507, 526.
Albigenses, i. 115.
Albigensian crusades, i. 147.
Albik of Unicow, ii. 447.
Albizio, Cardinal, on burning heretics, i. 536.
on political heresy, iii. 198.
Alchemy not considered a crime, iii. 482.
aid of Satan requisite, iii. 436, 473.
cultivated by Arnaldo de Vilanova iii. 52.
Lully's opinion, iii. 582.
Alcoran des Cordeliers, i. 262.
Aldhelm, St., his test of continence, iii. 109.
Aldobrandini, Accursio, case of, i. 433.
Aldobrandini, Frà, prosecutes Armanno Pongilupo, ii. 241.
Alessandro da Alessandria, iii. 61.
Alexander II., his laxity, i. 32.
Alexander III. exempts Templars from papal legates, i. 16.
on promotion of minors, i. 25.
regulates wills, i. 29.
maintains monastic exemption, i. 35.
on abuse of indulgences, i. 41.
his leniency to Cathari, i. 112, 220.
his measures against heresy, i. 118.
prohibits ordeals, i. 306.
his uncertainty as to penalties, i. 308.
his leniency to sorcery, iii. 422.
Alexander IV. supports the Mendicants, i. 284.
condemns Wm. of St. Amour, i. 287.
bull to Franciscan missionaries, i. 297.
restricts legatine Inq., i. 317; ii. 51.
annuls episcopal concurrence in sentences, i. 335.
forces Mantua to obey the Inq., i. 341.
case of Capello di Chia, i. 343.
on removability of inquisitors, i. 344.
revises bull _ad extirpanda_, i. 339.
orders capture of Niccolò da Vercelli, i. 397.
allows inqs. to torture, i. 422.
admits heretics as witnesses, i. 435.
lightens disabilities of descendants, i. 498.
assumes the confiscations, i. 510.
suspends Inq. in Besançon, i. 530; ii. 120.
punishment for relapse, i. 546.
on relapse in suspicion, i. 547.
on unfulfilled penance, i. 548.
his energetic support of Inq., ii. 222.
orders crusade against Ezzelin da Romano, ii. 227.
his treatment of Uberto Pallavicino, ii. 228, 230.
urges suppression of heresy, in 1258, ii. 238.
Alexander IV. introduces Inq. in Bohemia, ii. 428.
forces John of Parma to resign, iii. 24.
on the question of poverty, iii. 27, 28.
preaches crusade against Manfred, iii. 193.
grants restricted jurisdiction on sorcery to Inq., iii. 434.
his dealings with Greek Church, iii. 619.
on _quæstuarii_, iii. 622.
Alexander V. provides for expenses of Inq., i. 532; ii. 138.
orders Talmud burned, i. 556.
orders Wickliff's books suppressed, ii. 443.
orders Hussitism suppressed, ii. 447.
his instructions to Pons Feugeyron, ii. 157; iii. 204.
Alexander VI., his excommunication scorned in France, ii. 137.
tolerates Waldenses, ii. 160.
supports the Mendicants, i. 292.
his dealings with Savonarola, iii. 214-21, 232.
orders persecution of witches, iii. 546.
rehabilitates Giov. Pico, iii. 574.
evades question of Immaculate Conception, iii. 602.
his cynicism, iii. 644.
Alexander VIII. canonizes Capistrano, ii. 555.
Alexians, ii. 351.
Alexis Comnenus converts the Paulicians, i. 90.
Alfonso I. (Naples), his Humanism, iii. 566, 567.
Algisius releases heretics, i. 452.
commutes penances, i. 473.
Alibi, resort to, i. 447.
Alienations by heretics invalid, i. 520.
Allart on Templar possessions, iii. 252.
Allegiance dissolved by heresy, ii. 469.
_Alma mater_, bull, iii. 297.
Alonso I. (Aragon), his bequest to Military Orders, iii. 240.
addicted to divination, iii. 429.
Alonso II. (Aragon), persecutes Waldenses, i. 81.
decrees confiscation, i. 502.
Alonso V. (Aragon) favors Lullism, iii. 587.
Alonso IX. (Castile) wins battle of Las Navas, i. 169.
Alonso X. (Castile), his laws on heresy, i. 221; ii. 183.
on Jewish books, i. 555.
on occult arts, iii. 430.
on denial of immortality, iii. 560.
denounced as Antichrist, iii. 24.
Alonso XI. (Castile) retains Templar property, iii. 333.
Alonso de Almarzo, his heresy, ii. 186.
Alonso of Avila on plenary indulgence, i. 43.
on Spanish Inq., ii. 186.
Alonso de Spina on death-penalty, i. 535.
on condition of Spain, ii. 186, 187.
condemns astrology, iii. 445.
disbelieves the Sabbat, iii. 496.
Aloutier, Jean, denies sinlessness of Virgin, iii. 603.
Alphonse of Poitiers marries Jeanne of Toulouse, i. 206.
urges use of synodal witnesses, i. 317.
commutes confiscations, i. 515.
his zeal for the Inq., i. 519, 527, 528; ii. 48.
grants jurisdiction to Inq., iii. 435.
his death, ii. 56.
Alphonse of Portugal, burning of, ii. 142.
Altburg, Beguines ejected, ii. 413.
Altenesch, battle of, 1234, iii. 188.
Amadeo VI. (Savoy) ordered to persecute, ii. 153, 261.
Amadeo VII., his lukewarmness, ii. 256, 261.
Amadeo VIII. elected pope, ii. 533.
Amadeo de' Landi, case of, ii. 271.
Amasis of Egypt, iii. 418.
Amauri de Bène, his heresy, ii. 320.
influences German mysticism, ii. 354, 360.
Amauri de Montfort, i. 185, 186, 187, 188, 189, 190, 198, 205.
Amauri of Tyre arrests Templars of Cyprus, iii. 309.
Amaurians, their suppression, ii. 321.
doctrine of the three eras, iii. 17.
Ambrose, St., excommunicates Maximus, i. 214.
Amelius of Toulouse represses Cathari, i. 117.
Amiel de Perles, i. 393; ii. 106, 107, 130, 240.
Amiens, Bp. of, refuses to burn witches, iii. 533.
Amistance of Narbonne, ii. 13.
Amizzoni, Lanfranco de', inq., iii. 98.
Amosites, ii. 566.
Amselfeld, battles of, ii. 306, 311.
Amulets, relics worn as, i. 49.
Anagni, Commission of, condemns Joachim, iii. 16, 22.
prevalence of heresy in 1258, ii. 238.
Anathema, papal, heresy of disregarding, iii. 181.
Ancona, Clareni in, iii. 40.
Franciscan laxity in, iii. 34.
Fraticelli persecuted, iii. 175, 176, 177.
Andrea Saramita, iii. 91, 93, 94, 95, 97, 98, 100, 101.
Andrea da Segna protects Spirituals, iii. 40.
Andreani, burned at Pisa, ii. 282.
Andreas of Caffa, inq. of Tartary, i. 355.
Andreas of Hungary, ii. 294.
Andreas of Krain summons a general council, iii. 223.
Andreas, Bp. of Minorca, on corruption of Church, iii. 638.
Andreas of Prague condemned, ii. 437.
Andres, abbey of, its litigation, i. 22.
Aneberg, Count, accused of heresy, ii. 339.
Angel-worship, iii. 412.
Angèle de la Barthe, her demon child, iii. 384.
Angelo da Clarino, his punishment, iii. 33.
his expatriation, iii. 38.
returns to Italy, iii. 39.
becomes chief of Spirituals, iii. 40.
his estimate of Clementines, ii. 97; iii. 60.
his pacific temper, iii. 64.
imprisoned and released, iii. 70.
denounced by Olivists, iii. 81.
his death and beatification, iii. 65.
Angelo Ricciardino persecutes Waldenses, ii. 267.
Angelo of Verbosa, ii. 308, 315.
Angermünde, Luciferans burned at, i. 456; ii. 375.
Waldenses suppressed, ii. 416.
Anglo-Saxon legislation on sorcery, iii. 420.
Angrogna, Waldenses of, ii. 195, 259, 267.
Anhalt, Flagellants burned in, ii. 409.
Anjou, number of heretics in, i. 127.
C. of, 1294, on sorcery, iii. 426.
Annibaldo, his laws against heresy, i. 324.
sent to Aragon, ii. 163.
sent to Milan, ii. 200.
sent to Germany, ii. 331.
Anno of Cologne, his tolerance, i. 219.
Anquira, C. of, on the Sabbat, iii. 494.
Anselm of Liége, his tolerance, i. 219.
Anselm, St., on the Conception of the Virgin, iii. 596.
Antichrist, belief in, iii. 527.
Antipopes of Spirituals, iii. 38, 63, 65, 80.
Antisacerdotal heresies, i. 62.
Antisacerdotalism of Waldensianism, i. 83.
of Flagellants, ii. 407.
of Wickliff, ii. 441.
of Apostolic Brethren, iii. 121.
Antonino, St., on the Templars, iii. 328.
Antonio, Frà, his failure at Venice, ii. 253.
Antonio da Brescia, ii. 272.
Antonio, Bp. of Massa, his campaign against Waldenses, ii. 154.
Antony, St., of Padua, persecutes heretics, i. 197.
scourged by Elias, iii. 6.
his canonization, i. 256.
Antwerp, church of, in eleventh century, i. 64.
origin of Lollards in, ii. 350.
Apollonius of Tyana, iii. 389, 390.
transmits Notory Art, iii. 436.
Apostasy of Jewish converts, ii. 63.
Apostates, confiscation for, i. 502.
Apostoli, i. 361.
application for, i. 451.
in witch-trials, iii. 517.
Apostolic Brethren, iii. 103.
their growth, iii. 105.
their austerity, iii. 108.
their doctrines, iii. 109, 111, 121.
their organization, iii. 112.
persecuted in Spain ii. 184.
burned in Mecklenburg, ii. 402.
Apostolic Succession in Bohemia, ii. 564.
Appeals from Inq., i. 450.
punished, ii. 62.
refused in witch-trials, iii. 517, 531.
Appellate jurisdiction of Rome, its influence, i. 17.
Appointment of bishops, i. 6.
of inqs., i. 344; ii. 272.
of notaries, i. 379.
Appuleius, his trial, iii. 391.
Apulia, Waldensian settlements in, ii. 248, 259, 268.
Aquila, Bp. of, his fate, i. 558.
Aquileia, nature-worship in, ii. 301.
Aquinas, St. Thomas, on punishment of heresy, i. 229, 535.
on guilt of heresy, i. 236.
on burning for relapse, i. 546.
answers William of St. Amour, i. 286.
confutes Joachim, iii. 14.
on withdrawal of cup from laity, ii. 473.
concessions as to poverty, iii. 1.
denies papal dispensation for vows, iii. 77.
on heresy of disobedience, iii. 192.
on Incubi and Succubi, iii. 385.
admits sorcerers' power over elements, iii. 415.
on Ars Notoria, iii. 436.
condemns astrology, iii. 439.
on divination by dreams, iii. 447.
on the Divine Vision, iii. 591.
denies Immaculate Conception, iii. 598.
on papal simony, iii. 628.
Aquitaine, Cathari appear in, i. 108.
number of heretics in, i. 127.
confiscations in, ii. 112.
Arabic literature of magic, iii. 429.
Aragon, Waldenses persecuted in, 1194, i. 81.
its subjection to St. Peter, i. 157.
inqs. appointed, i. 302.
legislation of Jayme I., i. 319, 323.
subjection of State, i. 340.
confiscation for heresy, i. 502.
expenses of Inquisition, i. 531.
Jewish books seized, i. 555.
lampoons on Church, ii. 3.
career of Inq. in, ii. 162.
Arnaldo de Vilanova, iii. 55.
Spirituals in, iii. 85.
Fraticelli, iii. 168.
crusade against Pedro III., iii. 190.
bequest of Alonso I. to the Templars, iii. 240.
proceedings against Templars, iii. 310.
Templar property, iii. 332.
laws on sorcery, iii. 430.
controversy over Lully, iii. 584.
Arbitrary procedure, i. 406, 440.
Archdeacons superseded, i. 309.
Ardingho, Bishop of Florence, his statutes, i. 327.
Argentières, Waldenses of, ii. 147, 154, 157, 160.
Arians, persecution by, i. 216.
Aristotle, his works suppressed, i. 58, 554; ii. 322.
Arius, his writings suppressed, i. 213.
Arles, conference of, in 1211, i. 166.
Aries, C. of, 1234, orders synodal witnesses, i. 317.
regulates episcopal Inq., i. 331.
orders converts imprisoned, i. 484.
C. of, 1265, condemns the Joachites, iii. 26.
Arlotto di Prato condemns Olivi's writings, iii. 44.
Arms, familiars to bear, i. 382.
licenses to bear, sold by inqs., i. 383.
Armanno Pongilupo, case of, i. 404; ii. 240.
Armenia, Franciscan missions in, i. 298.
Inq. in, i. 355.
Paulicians in, i. 90.
Spirituals sent to, iii. 35.
Arnald of Brescia, i. 72.
Arnaldistas, i. 75.
Arnaldo of Castelbo, his condemnation, ii. 169.
Arnaldo di Pelagrua leads crusade against Ferrara, iii. 195.
Arnaldo de Vilanova, his career, iii. 52.
intercedes for Spirituals, iii. 56.
his description of inqs., ii. 249.
his writings burned, iii. 85.
Arnaud Catala, ii. 8, 10, 12.
Arnaud of Citeaux appointed legate, i. 139.
orders crusade preached, i. 147.
leads the crusade, i. 153.
his ferocity at Béziers, i. 154.
selects de Montfort, i. 159.
obtains archbishopric of Narbonne, i. 15, 168.
leads crusade into Spain, i. 169.
supports Raymond VI., i. 182.
exc. de Montfort, i. 184.
his death, i. 196.
Arnaud Dominique, his murder, ii. 16.
Arnaud Garsia resists the Inq., ii. 82, 100, 101.
Arnaud Morlana, ii. 60.
Arnaud Novelli, of Fontfroide, ii. 87, 572.
Arnest of Prague persecutes heresy, ii. 434.
Arnold the Catharan burned at Cologne, i. 104.
Arnold of Trèves buys off papal legates, i. 16.
Arnoul, Bp. of Lisieux, iii. 422.
Arrabbiati, opponents of Savonarola, iii. 215, 221.
Arras, Bp. of, burns Beghards, ii. 127.
Vaudois of, i. 505, 532; iii. 384, 519.
Arrest, preliminaries requisite to, ii. 139.
destroys power of witches, iii. 509.
Arringer of Ragusa, ii. 292.
Ars Notoria, iii. 429, 436.
Art of Lully, iii. 582.
Art of St. George, iii. 436.
Articles, the four, of the Hussites, ii. 519, 533, 534.
the forty-five of Wickliff, ii. 446, 482.
Artisson, Robert, the demon, iii. 457.
Artois, Cathari in, 1153, i. 111.
Artus III. (Brit.) persecutes witches, iii. 537.
Ascalon, siege of, iii. 242.
execution of witches, iii. 396.
Asceticism a sign of heresy, i. 87.
akin to Manichæism, i. 100.
of Cathari, i. 96, 101.
of St. Dominic, i. 251.
of Observantines, iii. 179.
of Order of the Temple, iii. 239.
of Ortlibenses, ii. 357.
of Peter Martyr, ii. 214.
of Waldenses, i. 86; ii. 150.
influence of, i. 238.
Aschaffenburg, C. of, 1292, condemns Beghards, ii. 367.
Aschersleben, Flagellants of, ii. 408.
Ashes of heretics thrown in river, i. 75, 553; ii. 420, 493;
iii. 234, 374, 608.
Asia, Inq. in, i. 355.
Assalit, Arnaud, his accounts, i. 528.
Assembly of experts, i. 377, 387, 389, 390.
not used in northern France, ii. 123; iii. 367.
Assessors in the case of Joan of Arc, iii. 361.
Assisi, church of St. Francis in, iii. 4.
Assises de Jerusalem, heresy in, i. 356; iii. 431.
Assistants of inqs, i. 374.
Assizes of Clarendon, i. 113, 311, 481.
Assyrian Lil and Lilit, iii. 383.
Asti, introduction of Inq., i. 322; ii. 221.
Astrolabe, punishment for use of, iii. 422.
Astrologers employed in behalf of church, ii. 227.
burned by Ramiro I., iii. 429.
Astrology, forbidden in Rome, iii. 392, 437.
its connection with necromancy, iii. 426, 444.
permitted in Spain, iii. 430.
its origin, iii. 437.
tacit toleration in the Middle Ages, iii. 438.
condemned as fatalistic, iii. 439.
condemned in France, iii. 446.
used by Henry III. (Eng.), i. 196.
Marsilio Ficino's belief, iii. 572.
Pomponazio's belief, iii. 575.
Astruchio da Piera, his heresy, ii. 175.
Asylum, right of, denied to heretics, ii. 121.
Athelstan, King, on sorcery, iii. 420.
Atto of Vercelli on angel-worship, iii. 412.
on clerical sorcerers, iii. 416.
Aubinas, C. of, in 1208, i. 149.
Aubriot, Hughes, case of, ii. 127.
Aubry, Huguet, iii. 526, 532.
Audeneham, Marshal, defends the Inq., ii. 132.
Augury by birds, iii. 403. 429, 431.
Augustin, St., on persecution, i. 211, 214.
disbelieves in incubi, iii. 384.
on magic transformation, iii. 391.
on efficacy of prayer, iii. 395.
disbelieves in astrology, iii. 437.
on the Divine Vision, iii. 590.
Augustin (England), his missionary labors,
iii. 400.
Augustinians, Order of, iii. 32, 103.
Ausch, Abp. of, summoned to persecute, i. 136.
Waldenses in, ii. 148.
Austria, Inq. in, i. 301; ii. 347.
Luciferans in, ii. 358, 375.
Waldenses in, ii. 400, 416.
order to arrest Templars in, iii, 303.
_Auto de fé_, or sermo, i. 389, 391.
in Rome in 1231, ii. 200.
Auvergne, Templar possessions in, iii. 251.
Auzon, charter of, in 1260, i. 407, 423.
Avegliana, disregard of Inq. in, ii. 263.
Averrhoes, iii. 558.
Averrhoism, iii. 561.
of Limoux Noir, ii. 108.
toleration of, in 15th cent., iii. 574.
taught throughout 16th cent., iii. 577.
in Aragon, ii. 169.
in Castile, ii. 183.
in Portugal, ii. 188.
Averrhoists, their numbers, iii. 564.
Avignon, besieged by crusaders, i. 199.
magistrates present at trials, i. 377.
Inq. introduced in, ii. 118.
Waldenses in, ii. 147.
the Black Death in, ii. 379.
Fraticelli burned in, iii. 168.
Petrarch's description of, iii. 633.
C. of 1209, on preaching, i. 23.
establishes episcopal Inq. i. 314.
C. of 1457, asserts Immaculate
Conception, iii. 600.
Avignonet, massacre of, ii. 35.
Avis, Order of, in Portugal, iii. 317.
Aymeri de Collet, Catharan bp., ii. 26.
Aymon, Bp. of Vercelli, his capture, i. 11.
Aymond Picard rejects transubstantiation,
ii. 144.
Azzo IX. attacks Ezzelin, ii. 228.
Azzo X. settles case of Armanno Pongilupo,
ii. 241.
Comments
Log in to leave a comment.
A History of the Inquisition of the Middle Ages; volume IIIChapter XXXVII: Appendix: I (1)
0%33 min left in chapter